สวัสดีครับ ผมพึ่งบอกเลิกแฟน (A) ที่คบกันมาได้ 10 ปี

ด้วยเหตุผลที่ว่าผมไปเจอคนอื่น (B)

จริง ๆ มันมีเหตุผลอื่น ๆ ของความรู้สึกอีกมากมายที่ทำให้ผมอยากเลิก



แต่สุดท้ายมันก็เพราะมีคนคุยใหม่อยู่ดี จะอ้างเหตุผลอะไรไปมันก็เท่านั้น ฟังไม่ขึ้น

ผมบอกเลิกเขา เพราะผมคิดว่าถ้าอยากสานสัมพันธ์กับคนใหม่

มันก็ควรจะแฟร์ ๆ ทั้ง 2 ฝ่าย

แต่จริง ๆ มันไม่ได้แฟร์หรอก เพราะผมดันไปแอบคุยกับคนใหม่ก่อน

ผมโครตเป็นผู้ชายห่วยแตกเลยจริง ๆ

กับคนใหม่ ความสัมพันธ์ดีมากๆ ได้คุยอะไรกันหลายๆ อย่าง

ได้นั่ง Deep talk ถึงอนาคต ไม่ต้องมานั่งปกปิดตัวตน

แต่ละคนมีชีวิตยังไง พ่อแม่เป็นยังไง หย่าร้าง การเงิน เงินเดือน เรื่องหนี้ คุยกันทุกอย่าง

และเขาก็ดูแลผมดีมากๆ เช่น ทำกับข้าวให้กินเช้า/เย็น รีดผ้าให้ผมไปทำงาน

แม่เขาชวนไปกินข้าวที่บ้าน แม่เขาทำกับข้าวให้กิน แม่เขาอนุญาตให้ขึ้นห้องลูกสาว

ได้ลองใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน ทุกอย่างไปด้วยดีมากๆ

ผมถามตัวเองว่า ต่อให้เป็นช่วงโปรโมชั่น ช่วงเห่อของใหม่

มันก็ต้องมีบ้างแหละว่ะ ที่ต้องมีข้อเสีย

พยายามหาข้อเสียของกันและกัน แต่ก็ยังหาไม่เจอจริง ๆ ณ ตอนนี้

หลาย ๆ คงถามว่า แล้วไม่เสียดายความสัมพันธ์กับแฟนเก่าบ้างหรอ

ผมก็มานั่งย้อนถามตัวเอง ถ้ากลับไปได้จะกลับไปไหม เสียดายอะไรมากที่สุด

คำตอบคือ ผมเสียดายน้องหมาที่ผมตั้งใจเลี้ยงไว้ 2 ตัว

ซึ่งตอนนี้ก็ยังอยู่ที่บ้านแฟนเก่า แต่เรื่องค่าใช้จ่าย ค่าอาหาร ค่ารักษา

คุยกับเขาหมดแล้ว ผมยังจะช่วยซัพพอร์ต และดูแลตลอดชีวิตของลูก ๆ

รวมถึงค่าไฟบ้านเขา เวลาร้อนอะไรให้เปิดแอร์เลย ผมจะช่วยดูแลเต็มที่

จะเข้าไปหาลูก ๆ แฟนก็ไม่อยากให้เข้าไป เพราะเขาก็ต้องการ space ในการทำใจ

แต่ผมไม่ได้มีความคิดอยากจะกลับไปคบกับเขาเลย แต่รู้สึกแย่ที่ไปทำร้ายจิตใจเขา

กับเป็นห่วงว่า ไม่มีเราเขาจะอยู่ได้ใช่ไหม การเงินเขาจะไหวใช่ไหม

เพราะช่วงอยู่ด้วยกัน ผมซัพพอร์ตเขาเยอะมาก ๆ ทั้งเรื่องเงิน ซื้อของเข้าบ้าน เรื่องรถ

แต่ผมก็จะไม่กลับไปอีก เพราะไม่อยากกลับไปทำให้เขารู้สึกแย่อีกแล้ว

แต่ล่าสุดที่ทำให้ผมตัดสินใจตั้งมู้นี้ขึ้นมา เกิดจากผมกลับไปตรุษจีนที่บ้าน

แล้วที่บ้านเขาก็ถามว่า แฟนเก่า (A) ไม่มาหรอ

จริง ๆ ที่บ้านเขารู้อยู่แล้วแหละว่าเลิกกัน แต่เขาก็อยากถามเพื่อความชัวร์อีกครั้ง

ผมก็ตอบไปว่า เขาไม่กลับมาแล้วครับ ผิดที่ผมเอง ที่ไปทำร้ายเขา

พี่สาวผมก็มาถามอีกนั่งคุยกันเป็นชั่วโมงกับเรื่องพวกนี้

พี่เขยผมก็บอกให้ลองคิดดี ๆ คุยกันอีกครั้ง เราก็อายุไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว

หลานผมก็ถ้า น้า A ไม่มาหรอ

พี่สาวผมก็ถามผมอีกว่า A ผิดอะไรหรอ อยากให้ลองคุยกันอีกครั้ง เผื่อยังทันนะ

ถ้ากลับไปคบกัน ผมก็ยังมีบ้าน มีรถ มีลูก ๆ ที่รออยู่

แต่การที่คบกับคนใหม่ B

คิดดีจริง ๆ แล้วใช่ไหม แต่เขาก็เคารพในการตัดสินใจของผมนะ

เพราะมันเป็นเรื่องของคนแค่สองคน

แต่เขาไม่เห็น Point ในการเลิกกับ A ในครั้งนี้เลย

คือทางบ้านผมค่อนข้างโอเคกับ A มาก ๆ เพราะเคยทำงาน ช่วยงานด้วยกัน

ผมก็เงียบ ไม่อยากพูด ไม่อยากเถียง

พอวันถัดมา ผมก็ขับรถกลับมาทำงานที่ต่างจังหวัด

แต่กลับมารอบนี้ ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิมเลยครับ

รู้สึกเหนื่อย รู้สึกทำคนอื่นผิดหวัง รู้สึกแย่กับตัวเอง

รู้สึกว่าบางทีคนแบบผมตาย ๆ ไปซะก็ดี ทำร้ายคนอื่นขนาดนั้น กลับมายัง ส. ใจโลเลอีก

ไม่นับรวมเรื่องความรู้สึกผิดกับน้องหมาที่เลี้ยง และรักมาก ๆ

จะเจอก็ไม่ได้ กอดก็ไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง

อยากรับมาเลี้ยงต่อ ก็ทำไม่ได้ เพราะ A ก็รักของเขาเหมือนกัน

อันนี้ผมให้น้ำหนัก ที่ทำให้ผมรู้สึกแย่มากที่สุดละครับ เรื่องนี้

ความรู้สึกตอนนี้ กับแฟนเก่า ไม่ได้อยากกลับไปคบ แต่ยังไม่หมดห่วง

กับคนใหม่ ดีทุกอย่าง แต่ความรู้สึกตอนนี้ พอผมไม่ Stable เขาก็นอยด์ตาม

เพราะผมกับเขาคุยกันทุกเรื่อง เขาก็เลยรับรู้ว่า ผมคุยอะไร ยังไงกับที่บ้านบ้าง

กลายเป็นตอนนี้ ผมก็อยากอยู่คนเดียว อยากอยู่นิ่ง ๆ ไม่ต้องคิดอะไร

ฺB ก็นอยด์ตาม แล้วก็ถามผมอยู่ย้ำ ๆ โอเคขึ้นมั้ย ดีขึ้นมั้ย

สถานะตอนนี้ เหมือนต่างคน คือยังไม่พร้อมเจอกัน เขาบอกผมให้เวลาไปทบทวนตัวเอง

ตอนนี้ผมมานั่งทบทวน บางทีก็อยากอยู่ตัวคนเดียวให้มันจบ ๆ

(ไม่ได้มีคนคุยอื่น / ไม่ได้จะกลับไปคบกับแฟนเก่า)

แบกความรู้สึกผิด ความรู้สึกแย่ ไว้ตัวคนเดียว ชดใช้กรรมแย่ ๆ ที่เคยทำไว้กับคนอื่น

บางทีก็อยากหาย ๆ ไปจากโลกใบนี้ โลกที่ตายเสียดีกว่าอยู่

ถามว่าโสดอยู่ได้ไหม ได้แหละ ผมใช้ชีวิตตัวคนเดียวได้สบายมาก

แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับสภาพจิตใจผม

ผมเลยขออนุญาตมานั่งพิมพ์ระบายตรงนี้

แล้วก็ขอโทษทุกท่านที่ต้องมานั่งอ่าน เรื่องราวไร้สาระในชีวิตผมด้วยนะครับ

ถ้าอยากด่า ว่า เตือน สอน อะไรยังไงให้ผมตกผลึกทางความคิดได้

ยังไงบอกได้เลยนะครับ

ขอบคุณครับ

10ปี ของผช กับ 10ปี ของผญ ต่างกันชิบหาย สุดท้ายไม่ว่าจะพูดอะไรก็เพราะแค่กลิ่นใหม่

คนเราคบกันมานานความสัมพันธ์จืด และเหมือนเพื่อน แต่ก็สามารถไปต่อกันได้ ถ้าไม่มีคนมาแทรก

คุณไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก เพราะถ้ารู้สึกจริงๆคงไม่แอบคุยกับคนอื่นแต่แรก

แต่ในเมื่อเลือกแล้วก็แค่ move on

การจะมีคนใหม่ ที่ดีสุดคือต้อง เลิกกับคนเก่าก่อน แล้วใช้เวลาทบทวนอยู่กับตัวเองก่อนแล้วค่อยไปหาคนใหม่

ผมเองก็เคยคิดว่าเบื่อ A ของผมที่คบกันมา7 ปีเหมือนกัน จนผมก็ได้ไปมี B เหมือนกัน แต่พอผมบอกเลิก A ไปหา B

จิตใจกลับไม่เป็นสุขเลย ไม่มีกะใจจะทำอะไร แม้แต่ตอนอยู่กับ B เหมือนคนคนนี้ไม่ใช่ความสุขของเราจริงๆ เป็นแง่อารมณ์ชั่ววูบ

สุดท้ายผมก็เลิกกับ B อยู่ดีเพราะไปกันไม่ได้

ผมได้ไปทบทวนตัวเองอยู่เกือบเดือนนึง และกลับไปง้อ A อย่างมุ่งมั่น ไปขอโทษพ่อแม่ A แลขอโอกาส

ผมยังโชคดีที่ A ยังรอผมอยู่เสมอแค่ยังเสียใจที่ผมทำไปเลยเป็นช่วงที่ผมง้อ A หนักมากและตอนนี้ทุกอย่างมันก็กลับมาดีแล้ว

ผมมาตลกผลึกได้ว่า จริงๆแล้วตอนนั้นผมแค่อยากไปเจอคนใหม่ๆ คุยกับคนใหม่ๆ สี่กับคนใหม่ๆ เฉยๆ อะไรใหม่ๆมันดีไปหมดและ แต่จริงๆแล้วความรักมันไม่ต้องการความหวือหวา อยู่บนความธรรมดาที่ต่างคนต่างรู้ๆกันอยู่ว่ารักกัน

ไม่ต้องมีของขวัญ ต้องบอกรักกันมากมายแบบตอนจีบกันใหม่

ความธรรมดาที่มันพิเศษอะ


ไม่รู้มันเกี่ยวกับเรื่องของท่านไหน แค่อยากมาแชร์มุมของผมเฉยๆ

ความสัมพันธ์ก็แบบนีแหละ ถ้าคิดจะมีใหม่ก็เลิกให้ชัดเจนก่อนก็แค่นั้น อย่าให้มันคาบเกี่ยวกันจนเกิดเป็นปัญหาทั้งสองฝ่าย

ไม่ว่าจะยังไงก็อย่าลืมว่าเราเคยคบกัน ดังนั้นก็ให้เกียรติซึ่งกันและกันด้วย

ความสัมพันธ์ก็แบบนีแหละ ถ้าคิดจะมีใหม่ก็เลิกให้ชัดเจนก่อนก็แค่นั้น อย่าให้มันคาบเกี่ยวกันจนเกิดเป็นปัญหาทั้งสองฝ่าย

ไม่ว่าจะยังไงก็อย่าลืมว่าเราเคยคบกัน ดังนั้นก็ให้เกียรติซึ่งกันและกันด้วย

แรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน

กับ B คบกันมากี่เดือนแล้วครับ

จริงๆ แล้วความสัมพันธ์กับ A นี่อาจเป็นอะไรที่ดีเลยนะ

ผมก็เคยมีความสัมพันธ์คล้ายแบบนี้

10ปี ของผช กับ 10ปี ของผญ ต่างกันชิบหาย สุดท้ายไม่ว่าจะพูดอะไรก็เพราะแค่กลิ่นใหม่

คนเราคบกันมานานความสัมพันธ์จืด และเหมือนเพื่อน แต่ก็สามารถไปต่อกันได้ ถ้าไม่มีคนมาแทรก

คุณไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก เพราะถ้ารู้สึกจริงๆคงไม่แอบคุยกับคนอื่นแต่แรก

แต่ในเมื่อเลือกแล้วก็แค่ move on

เรื่องคล้ายๆของผมเลย เลิกกันคนเก่าเพราะเริ่มจางๆกันแล้ว แล้วผมเจอคนใหม่พอดี
ผ่านมา 7-8 เดือนละกับคนใหม่(ทุกอย่างดีมากๆ) แต่มีช่วงนี้แหละที่ผมคิดถึงนึกถึงคนเก่า ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร
อยู่ดีๆก็นึกถึง คิดถึงเป็นห่วง อยากรู้สารทุกข์สุขดิบเขา อยากให้เขามีคนใหม่มาดูแลเร็วๆ(แต่เขาคงเปิดใจยากแล้ว)
ก็ได้บอกตัวเองว่าเราเลือกแล้ว รับผิดชอบกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ดูแลแฟนใหม่ดีๆ อย่าทำผิดพลาดเหมือนที่ทำกับคนเก่า

คู่ผมก็ 11 ปีครับ อยู่ด้วยกันทำงานด้วยกันมาตั้งแต่เรียน ป.3

พอนานวันเข้า นานวันเข้า แม่ง.......ไม่มีเรื่องให้คุยกันครับ

เสาร์อาทิตย์อยุ่บ้านนี่อยุ่กันคนละมุมบ้านเลย เพราาะต่างคนต่างมมีสิ่งที่ตัวเองชอบ
งานอดิเรก งาน ความรับผิดชอบ ต่างกัน บางวันเสาร์อาทิตย์ แม่งไมม่ได้คุยกันเลยยังมมมี

เพราะเรื่องจะคุยแม่งหมมดแล้วไง อยุ่ด้วยกันมาขนาดนี้

แต่คือของผมยังคิดถึง ยังกอด ยังจูบ บอกรักกันตลอด คือ เราไม่ต้องมมีอินเตอแรคกันตลอด

แต่เรารู้กันอะ ว่าเรารักกัน อยู่ตลอดเวลา

ของท่านกับคนใหม่ เชื่อเหอะ เพราะมันยังใหม่อยุ่แหละ สุดท้ายยยยยยยยยย ชีวิตแม่งคือความน่าเบื่อ

เราจะ cope ยังไงไให้อยุ่กับมันได้มากกว่า

ก็ยังดีที่ท่านไม่โกหกความรุ้สึกตัวเอง บอกเลิกไปเลยจบ ไมม่ต้องคาราคาซัง

แต่มีคนอื่นก่อนมันแย่กว่ามมากอยุ่แล้ว ท่านหาทางออกของตัวท่านเองไว้ก่อนแล้ว ส่วนอีกคนที่เรายังห่วงอยุ่

เขาจะเหงามั้ย ใจเคว้งคว้างมั้ย ใจหายมั้ย กุไมมมม่รุ้แล้ว กุไปก่อน ไม่ใช่เรื่องของกุแล้ว ทางใครทางมัน

สับสนแบบนี้เป็นผมคงอยุ่คนเดียวก่อนดีกว่า

ผมเข้าใจท่านนะ เหมือนยุในสถานการณ์ที่ใกล้เคียงกันเลย

แต่ของผมคบแฟนมานานมาก เค้าดีมากๆเลยนะ

ยกเว้นเรื่องการแสดงความรัก กับเรื่องอย่างว่า จนผมตั้งคำถามบ่อยๆว่าผมยังรักเค้ายุรึป่าว

แล้วพอมีโอกาสได้เจอ คุย กับคนๆนึง มันทำให้เรารู้สึกผิด รู้สึกตั้งคำถามว่าเราควรคบกันต่อมั้ย ถ้าเลิกก้รู้สึกผิด รุ้สึกเสียดายเวลาที่คบกันมานาน

เขียนมายาวแนะนำอะไรไม่ได้ เพราะยังเอาตัวเองไม่รอด แต่แค่รู้สึกว่ามันเปนเรื่องที่ พูดยากและหาทางออกโคดยากจิงๆ เปนกำลังใจให้ครับ

ก็ดีแล้วครับที่บอกเลิก เอาความรู้สึดตัวเองครับไม่ใช่คนรอบข้างเรา

ที่ผ่านมาก็เห็นแก่ตัวกับแฟนมาพอแล้ว

ขอให้ผ่านไปได้ทั้งคู่ครับ

การจะมีคนใหม่ ที่ดีสุดคือต้อง เลิกกับคนเก่าก่อน แล้วใช้เวลาทบทวนอยู่กับตัวเองก่อนแล้วค่อยไปหาคนใหม่

ผมเองก็เคยคิดว่าเบื่อ A ของผมที่คบกันมา7 ปีเหมือนกัน จนผมก็ได้ไปมี B เหมือนกัน แต่พอผมบอกเลิก A ไปหา B

จิตใจกลับไม่เป็นสุขเลย ไม่มีกะใจจะทำอะไร แม้แต่ตอนอยู่กับ B เหมือนคนคนนี้ไม่ใช่ความสุขของเราจริงๆ เป็นแง่อารมณ์ชั่ววูบ

สุดท้ายผมก็เลิกกับ B อยู่ดีเพราะไปกันไม่ได้

ผมได้ไปทบทวนตัวเองอยู่เกือบเดือนนึง และกลับไปง้อ A อย่างมุ่งมั่น ไปขอโทษพ่อแม่ A แลขอโอกาส

ผมยังโชคดีที่ A ยังรอผมอยู่เสมอแค่ยังเสียใจที่ผมทำไปเลยเป็นช่วงที่ผมง้อ A หนักมากและตอนนี้ทุกอย่างมันก็กลับมาดีแล้ว

ผมมาตลกผลึกได้ว่า จริงๆแล้วตอนนั้นผมแค่อยากไปเจอคนใหม่ๆ คุยกับคนใหม่ๆ สี่กับคนใหม่ๆ เฉยๆ อะไรใหม่ๆมันดีไปหมดและ แต่จริงๆแล้วความรักมันไม่ต้องการความหวือหวา อยู่บนความธรรมดาที่ต่างคนต่างรู้ๆกันอยู่ว่ารักกัน

ไม่ต้องมีของขวัญ ต้องบอกรักกันมากมายแบบตอนจีบกันใหม่

ความธรรมดาที่มันพิเศษอะ


ไม่รู้มันเกี่ยวกับเรื่องของท่านไหน แค่อยากมาแชร์มุมของผมเฉยๆ

เลือกทางแล้วก็จง move on ไปในทางที่เลือกฮะ

A ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย (ท่านผิดเต็มๆ ทานก็ยอมรับ) ทำร้ายเค้าไป 1 ครั้งแล้ว..อย่ากลับไปทำร้ายเค้าอีกครั้งที่ 2

ไม่มีหรอกฮะว่าพอจากกันไปแล้วทำให้เราเพิ่งรู้ว่ารักเค้า (อยู่ด้วยกัน 10 ปียังไม่มีความรู้สึกแบบนี้เลย) มันก็แค่เรื่องความผูกพันแค่นั้น

ความรักเป็นเรื่องระหว่างคน 2 คน (ถ้าการแต่งงาน/ใช้ชีวิตคู่ถึงมีมากกว่านั้น) ดังนั้นฟังคนนอกให้น้อยๆ ฟังหัวใจตัวเองให้มากๆ

ให้ space เพื่อให้เค้าได้ทำใจ ได้พบคนใหม่ๆ (ที่ไม่ใช่ท่าน) ไปตามหาเอาเวลาที่เค้าเสียไป 10 ปีเถอะฮะ

ถือว่าใจถึงที่กล้าบอกเลิก ไม่โกหกความรู้สึกตัวเอง

ส่วนตัวก็เคยอยากเลิกแต่ไม่กล้า จนคบมายาวยัน 7ปี ขี้เกียจเลิกละคบไปยาวๆละกัน ไม่รู้ช่างมัน ถามว่ารักไหมก็รัก แต่มีบางเวลาอยากมีแฟนเฟรชๆกับสาวแว่นในตำนาน คงเป็นความเจ้าชู้ลึกๆล่ะมั้ง

รู้ตัวว่าทำผิด ทำไม่ถูก วิธีที่ถูกคือแก้ไขมันครับ หนีไปหรือทำเบลอ ปัญหามันไม่หายไปไหนแน่นอน

ท่านยังดี ที่รู้ตัวว่ามีปัญหา ปัญหาคืออะไร แค่ยังไม่กล้าหรือคิดจะลงมือแก้ปัญหาพวกนี้ให้เด็ดขาด

ยังไม่พร้อมก็ใช้เวลาไปครับ ที่แย่หน่อยแต่ผมอยากบอกคือท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าท่านจะตัดสินใจแบบไหน ก็จะมีคนเจ็บแน่นอน ไม่แฟนเก่าท่าน ไม่ก็แฟนใหม่ รวมถึงตัวท่านด้วย ไม่มีทางไหนที่จะแฮปปี้ทุกฝ่ายแน่นอน

จัดการเร็ว ก็มูฟออนไว ปล่อยคาราคาซังแบบนี้สุดท้ายก็ต้องมาเคลียร์อยู่ดี เป็นกำลังใจให้ครับ

บางอย่างของความรู้สึกเป็นหน้าที่คุณครับที่ต้องเก็บไว้ ไม่ต้องไปบอกคนใหม่หมดหรอกทำให้เค้าสบายใจดีกว่า


ส่วนแฟนเก่าต้องใช้เวลาครับ คุณก็ต้องปล่อยมือเค้าให้เค้าไปเริ่มใหม่ให้เค้ามีความสุข