ตอนแรกใช้ดอมแบคขวานะครับ โจนส์นี่คือลงมาแทนเวียร์ต

แต่อันนี้คือในสถานการณ์ที่ไม่มีเวียร์ตนะ ลองคิดว่า ละถ้าเวียร์ตลงปกติ แล้วกลางกราฟต้องคู่แมค ทีนี้ดอมจะลงตรงไหนอ่ะ หรือจะขยับแมคไปเล่นซ้าย ก็ไม่ใช่ตำแหน่งที่ดีที้สุดของเข้าตัวอีก จะขยับดอมไปเล่นปีกขวา ก็มีโมจองที่แล้ว

ผมเลยมองว่า การที่แมคกะกราฟ ยังไงก็ต้องลงคู่กันตลอด มันทำให้วิธีการเล่นมันปรับเปลี่ยนอะไรยาก

มันดรอปแมคก้าบ่อยจะตาย ลูกกราฟนี่ เหมือนตัวข้าเป็นคนอีโว ข้าไม่แตะ ข้าไม่ดรอป กราฟนี่ปีนี้ความคงเส้นคงวาหาไม่ได้เลย

มากจังหวะจนน่าหงุดหงิดบ่อยมากๆ ส่วนเรื่องดรอปใคร ถ้าเป็นผม ผมมีในใจอยู่แล้วครับ แต่สำหรับโหน่ง น่าจะดรอปแมคก้านั่นแหละ

ถ้าเวียร์ตไม่เจ็บอ่ะนะ ตอนนี้ผมไม่ได้มองว่า กราฟต้องลงคู่แมคก้าเลย สำหรับผม การยืนตำแหน่งแบบนั้น ให้กราฟเติมขนาดนั้น

คงมีแค่ กองเต้ คาเซ(ร่างพีค) ที่เอาอยู่อ่ะครับ ในทีมไม่มีหรอก เอนโดก็ไม่ไหว ช่องว่างตรงช่วงแดนกลาง กับ ด้านข้าง

แถวๆโซน 2 ของ สนามมันเหลือเยอะเกิน มันมาจากการเพรสแปลกๆที่ไม่ Compact นั่นแหละ แกะง่าย พื้นที่เยอะ

กัปดักล้ำหน้าก็ไม่ได้โหดแบบสมัยก่อนด้วย เก็บบอลจังหวะสองไม่ได้ ถ้ามันยังยึดรูปแบบการยืนแบบครึ่งแรกสำหรับผม

ยังไงก็ไม่ไหวอ่ะ สุดท้ายก็กลับไปเล่นในรูปแบบปกติในครึ่งหลังประจำ

กราฟพอเทิร์นบอิลไม่ได้ ก็ทำไรไม่เป็นละ
เขาก็จับทางมันได้หมดละ
ยืนประคอง ไม่ต้องชิดตัวมาก มันก็เทร์นไม่ได้
จากนั่นก็ตามที่เห็น
ปล.นี่ล่ะ ลูกรักเบอร์1 ที่แท้จริง
ไรอัน สล้อทเฟนแบก