คนทำงานเคยเจอถี่แค่ไหนฮะ แบบบรีฟงานอลังการ งานของพี่ต้องเว่อ ต้องว้าว ต้องล้ำ ต้องประสิทธิภาพดี แต่พอถามถึงงบประมาณ มีน้อย พี่ขอประหยัดๆ ถูกๆนะ อย่าใส่อะไรแพงๆมา ขอ ประหยัด แต่ต้องล้ำและเจ๋ง ประสิทธิภาพดี

ซึ่งผมไม่ได้ว่าลูกค้าผิดอะไรนะฮะ แต่ผมทำงานมานานเข้าปีที่สิบกว่าๆแล้วเจอบ่อยแฮะแบบนี้ เข้าใจลูกค้าฮะว่าจ้างมืออาชีพทำแล้วต้องคาดหวัง เป็นการฝึกเราด้วย จะทำยังไงให้งานออกมาดี ในงบที่ลูกค้ามี

ส่วนตัวผมว่าธรรมดานะ ใครๆก็ชอบของดี ราคาถูก เพียงแต่เราต้องชักจูงให้เห็นว่าแต่ละราคาได้ประมาณไหน

แล้วมันคุ้มค่า ผมว่างานของเซลส์มันคือเรื่องนี้น่ะแหละ ถ้าไม่มีคนพวกนี้ก็ตกงานครับ

เจองี้มันปกติแหละ ความฝันของลูกค้ามาเจอกับความจริงเรื่องงบประมาณ
ผมเบื่อลูกค้าที่ตอนบรีฟ ยังไงก็ได้ พี่ไม่มี requirement แล้วแต่น้องเลย พี่ยังไงก็ได้ขอแค่ fuction complete
พอเริ่มงานจริงแม่งเริ่มเยิ่นเย้อ ขอให้แถม ขอให้เพิ่ม บางทีเปลี่ยน concept เลยก็มี โคตรรังเกียจเลยลูกค้าแบบนี้ แต่ชีวิตทำงานอยู่แต่ บ.เล็ก เซลตามใจลูกค้า ลำบากคนทำงาน

บ่อยครับ ผมขายของเจอคนอินเดียทุกวัน พี่แกจะเอาของดีแต่ราคาถูก พอเราเสนอของถูก พีแกไม่เอา บอกจะเอาตัวแพงแต่ราคาถูกๆ

ผมเคยคุยกับคนพวกนี้นะ ว่าไม่เข้าใจหรอว่ามันเป็นไปไม่ได้อ่ะ เขาบอกว่า มันก็ไม่ผิดหนิที่จะต่อราคา

นั่นแหละทำให้ผมเข้าใจเลยว่า คนแต่ละคนมันคิดไม่เหมือนกัน ซึ่งเอาจริงๆมันก็ไม่ผิดหรอก เราแค่ต้องรับมือกับคนแบบนี้ให้ได้

ในเมื่อคุณเจอลูกค้าแบบนี้บ่อย คุณก็ต้องหาวิธีจัดการกับคนเป็นเภทนี้ เพราะมันไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นแบบนี้

คุณเจอคนไทยยังมีมารยาทอยู่บ้าง แต่อินเดียนี่อย่างมึน พูดแล้วทำเป็นฟังไม่รู้เรื่อง พอเราแกล้งพูดราคาถูกรู้เรื่องขึ้นมาทันที

บอกว่าลดให้หน่อย เดี๋ยวจะพาเพื่อนมาซื้ออีก ผมเลยสวนว่ากูไม่เคยเห็นคนที่พูดแบบนี้แล้วกลับมาซักคน

คืออินเดียมันอ้างไปเรื่อย บอกว่าเคยมาซื้อเมื่อวานนะ ได้ราคานี้นั้น พอเราจับมันได้ มันพูดแบบมึนๆว่า อ๋อมันจำผิด

แต่มันไม่แคร์ไง พูดไว้ก่อน ถ้าได้ก็ได้ โดนจับได้ก็บอกว่าลืม ผมเคยบอกว่าทำไมต้องโกหกกันด้วย มันไม่ยอมรับนะ

เหมือนสังคมเค้าไม่ชอบการโกหกนะ ถ้าจะบิดต้องทำแบบเนียนๆมึนๆไป

เจ้านายผมเองนี่แหละ ตอนจะสั่งผลิต เพ้อ ฟุ้ง มาก

อย่างงานสิ่งพิมพ์ขอปั๊มไดคัต ปั๊มฟอยล์ทอง มีปั๊มนูน เคลือบยูวีให้เงาเฉพาะจุดอีก เราต้องดูดีกว่าในตลาด

ผมถามมีงบเท่าไหร่ ตอบ ชิ้นละ 5 บาท

เอาแค่ปริ๊นออกมายังไม่ได้เลยแสรส แล้วอย่างฟุ้ง ไปเรื่อย ตื่นก่อนคับพี่

งั้นหาราคามาให้พี่หลายๆเจ้าให้พี่เทียบดู

ผมหาให้แม่งทั้งวัน 10 กว่าเจ้า โทรอยู่งั้น ทั้งๆที่ผมบอกไปแล้ว หน้าบ้านเรานี่ถูกที่สุดแล้ว

สั่งงานผม 10 ครั้ง ขอคู่เทียบ 10 ครั้ง ขอเจ้าใหม่ๆตลอด โคตรเสียเวลา ขี้เกียจอธิบาย ดีออก

กินเวลางานเราดี

เจอถี่มาก หัวหน้าฟุ้ง เฟ้อ เนี่ย ประจำ

งบน้อยไม่ผิดหรอก ผมทำตามงบได้
แต่เกลียดพวกแกล้งตีหน้าโง่เพื่อกดงบ

ผมทำหนังโฆษณา เจอแบบนี้เป็นประจำ
ถ้าลูกค้าเป็นเด็กจบใหม่ผมก็จะเข้าใจได้ว่ายังไม่รู้ประสา
แต่ส่วนใหญ่ที่เจอคือเก๋าแล้วแกล้งมึน
เอาเรฟมาให้ดูอย่างหรูหลายล้าน แต่บอกมีงบหลักแสน
แถมยังต้องพิชชิ่งอีก ผมปฏิเสธไปหลายงานละ

ผมทำด้านออกแบบผลิตภัณฑ์และก็รับผลิต

เจอลูกค้าจะสั่งทำงานมีไอเดียแล้วคิดว่ามันสุดยอดมาก จะคุยงานก็กลัวเราจะก็อป ย้ำว่ากลัวเราก็อปตลอดเวลา

ผมบอกเรารับงานลูกค้ามากมายไม่ทำให้เสียหรอก พร้อมจะเซนต์สัญญาNDA ร่างมาได้เลย

ขอให้ผมทำราคาแต่ทุกอย่างแม่งจะเป็นความลับ เพราะคิดว่าไอเดียเค้าสุดยอดที่สุดแล้ว

คุยกันตั้งนาน พอเอาแบบร่างมาคุย แม่งก็อปปี้งานเมืองนอกมาแทบทั้งดุ้น หวงแบบอะไรขนาดนั้น

หัวหน้าคนจีน ใช้แต่ให้ไปต่อราคาขอลดราคา ไม่มาลองต่อเองบ้างวะ555+

มีตัวเลือกให้ เหมือนเลือกแบบบ้าน ตามราคา ก็ น่าจะจบ

ทุกวงการ เจอหมด

คนอินเดียเรื่องต่อราคานี่สุดจริง เคยฟังแท็กซี่สุวรรณภูมิชั้น 4 เล่าว่าคนไทยจะมาขึ้นชั้น 4 เพื่อไม่ต้องเสีย 50 บาทแต่คนอินเดียโหดกว่ามาขึ้นตรงนี้เพื่อต่อราคา ทั้งที่เป็นมิเตอร์ มาบอกว่าไปประตูน้ำ 200 บาท มิเตอร์ปกติ 300 กว่า อินเดียบอกว่าทริกนี้ใช้ได้ บอกต่อกันมา หลายคันก็ต้องยอมเพราะยามมาไล่ หรือดีกว่าตีรถเปล่ากลับ