จากผลการเลือกตั้งที่ผ่านมา และได้สอบถามเพิ่มเติมจากครั้งที่แล้วทำให้หลายๆคนแบ่งกลุ่มทางการเมืองออกเป็น 4 กลุ่มใหญ่
1.พวกฝั่งพรรค ปชช. = กลุ่มที่มองว่าการเลือกตั้งไม่โปร่งใส และต้องการความยุตติธรรม ทวงคืนสิทธ์กลุ่มนี้ยังมีอยุ่แต่สถานการณ์ปัจจุบันเริ่มต่อกันติดน้อยลง

2.ฝั่งที่เริ่มปล่อยแล้ว = หลายๆคนที่เป็นวัยทำงาน และมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบทั้งเรื่องครอบครัว เรื่องค่าใช้จ่าย และการใช้ชีวิตประจำวัน บางส่วนยังคงมีพลังแสดงความคิดเห็น หรือแชร์ข้อมูลผ่านโซเชี่ยล(แต่หลังๆก็ปล่อย) ส่วนใหญ่ชอบพรรคส้ม แต่ก็เริ่มที่จะปล่อยจอยกับสถานการณ์พร้อมทั้งกัดฟันสู้ชีวิตกันต่อไป(อาจจะไม่เกี่ยวมาก แต่พอกระแสพิธาเปิดตัวแฟน ทำให้กลุ่มนี้ยิ่งปล่อยจอยเข้าไปใหญ่ในเวลาแบบนี้ดันมาหวาน)

3.ฝั่งที่ลังเล(แฝงตัวพลังเงียบ+แฝงตัวอนุรักษ์นิยมเงียบ) = พวกนี้ตอนแรกก็ลังเล ยิ่งมีข่าวความไม่โปร่งใสก็เริ่มกลับมาสนับสนุนส้ม แต่พอเจอการแฉกันเองและกระแสข่าวว่ามี IO ปั่นกระแส บวกกับพวกที่ไม่ชอบเห็นการตอบโต้แบบเลือดนักสู้(แบบไอซ์) ที่สู้แล้วเหมือนจะเติมไฟให้เกิดการปลุกระดมจึงทำให้พวกลังเลสามารถตัดสินใจได้ทันทีไปน้ำเงิน

4.กลุ่มชาวบ้านโดยแท้ = กลุ่มนี้คือกลุ่มส่วนใหญ่ที่มีผลกับการเลือกตั้ง ต้องซื้อใจคนกลุ่มชาวบ้าน ตจว. หรือกลุ่มคนในพื้นที่ให้ได้ แสดงตัวตนให้เห็น (ส่วนใหญ่อยุ่ในพื้นที่เค้าจะเลือกจากความใกล้ชิด สนิท ไปมาหาสู่ ช่วยเหลือ) >> กลุ่มชาวบ้านโดยแท้จริง(พอมีข่าวรวมกับแดง พวกชาวบ้านยุคแดงก็ยิ่งชอบ)

ตอนนี้ที่จะเริ่มก่อตัวคือ ฝั่งที่เริ่มปล่อยแล้ว = กล่มที่เริ่มเฉยๆกับข่าวและก็กลับมาเข้าสู่โลกความจริง ทำมาหากินเหมือนเดิม อดทนรอการเลือกตั้งครั้งถัดไป และจะค่อยๆกลืนทำให้สุดท้ายทุกๆอย่างก็จะปล่อย เพื่อนๆให้กำลังใจกันครับ มีชีวิตทำมาหากิน ทำงาน กันต่อไป คนเรามีหลากหลายก็ต้องทนอยุ่กันไป

ไม่เห็นน่ากลัวเลยกลุ่มนี้ จะบี้ จะม๊อบ จะโซเชียล จะลงถนน หรือปล่อยวางก็ทำอะไรมันไม่ได้ คุมองค์กรอิสระไว้หมดแล้ว ผลลัพธ์ไม่มีอะไรแตกต่าง
คีย์คือข้อ 4 นั่นแหละ ถ้าเปลี่ยนมายเซ็ตไม่ได้ วิถีชีวิตเค้ายังต้องการคนช่วยเหลือ เงินหลักร้อยมีค่ามหาศาล ผลการเลือกตั้งก็คงประมาณนี้ไปเรื่อยๆ

กลุ่มที่ 2 มันคือความปกติของคนในระบอบปชต.อยู่แล้วนะครับ เลือกแล้วแพ้ เลือกแล้วไม่ได้คนที่เราเลือกเป็นนายก/ปธน. ก็กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง ทำงาน ใช้ชีวิตกันต่อ แล้วก็รอเลือกตั้งใหม่ อันนี้ประเทศไหนๆก็เป็นกันนะครับ

โอเค เราเข้าใจว่ากติกามันเบี้ยว หรือกรรมการมันกากเหมือน PGMOL แต่ผลมันออกมาแล้ว ต่อจะให้มันตัดสินค้านสายตาขนาดไหนก็ฟ้องร้องกันไป แต่ถ้าไม่ได้หรือสรุปสุดท้ายมันก็ take side กันต่อ เราก็ทำไรไม่ได้ครับ

ปล.ผมไม่ใช่ไม่เคยสู้นะ สู้มาตั้งแต่เป็นเสื้อแดงแล้ว ชุมนุมก็ไป แต่เราเข้าใจโลก(เบี้ยวๆ)นี้มากขึ้น ว่าเราเองทำได้เท่าไหน ในกรอบกติกาแบบนี้ครับ และนี่มันก็เป็น beauty of democracy ในแบบนึงด้วยนะครับ

ประเทศเรามันก็ประมาณนี้ครับ เราเองก็ทำได้ในส่วนของเรา ผลเลือกตั้งคราวนี้ก็ชัดอยู่ว่าประเทศเราเลือกแบบไหน
รอบนี้แพ้ก็รอรอบหน้า ตราบใดที่พรรคที่เราเชียร์ยังไม่เปลี่ยนอุดมการณ์ เราก็ยึดมั่นและสนับสนุนในรูปแบบของเราไป สังคมเราอาจจะไม่พร้อมกับแนวคิดแบบส้มก็ได้ ชอบอะไรฉาบฉวย ไม่อยากรอเปลี่ยนโครงสร้างอะไร ชอบแบบไหนก็เลือกแบบนั้น แล้วก็รับกับผลที่ตัวเองเลือกกันไป ก็โอเค

ตัดเรื่องการโกงออกไปก็ยังแพ้อยู่ดีนั่นแหละ เลยไม่อยากจะสนใจเรื่องโกงมากนักสำหรับผม ถ้าอนุรักษ์นิยมแล้วทำให้ประเทศดีขึ้นผมก็โอเคนะ ไปกันแบบนี้นั่นแหละ ส่วนตัวแล้วผมไม่แคร์ประเทศเท่าไหร่แล้ว ไม่ได้หวังให้มาดูแลอะไร ดูแลตัวเองนี่แหละคือของตาย

ประชาธิปไตยก็คือ 1 เสียงเท่ากัน ถ้ามันจะลงเหวก็ลงเหวกันไปด้วยกันนี่แหละ ผมเฉยๆนะอาจจะเพราะผมไม่มีลูกด้วยแหละนะ แต่ใครสู้อยู่ผมก็เอาใจช่วยนะแต่ผมซัพพอร์ทในแบบของผมละกัน

แสดงว่าสนธิอยู่กลุ่มแรก