ผมครึ่งๆกลางๆนะแต่ใจก็อยากมีสักคน กลัวอนาคตรวยแล้วไม่มีเป้าหมายในชีวิตอะ

แต่แฟนคือเหมือนกลัวๆไปแล้วไม่อยากมี แบบนี้คือไม่มีแน่ๆใช่ไหม เราต้องปรับตัวยอมรับว่าจะไม่มีลูกแน่ๆปะครับ เจอแบบนี้

ดูสาเหตุก่อน อะไรทำให้แฟนไม่อยากมี เวลา เงิน ความมั่นคง กลัวเลี้ยงลูกไม่ดี ตั้งความหวังสูง บลาๆ

มีปัญหาเรื่องไหน แก้เรื่องนั้น แล้วค่อยว่ากัน

แต่ยังไงอยากมีแน่ๆ มันคือเป้าหมายของคุณ แต่แฟนไม่อยาก ก็อย่าเสียเวลา เป้าหมายชีวิตคุณไม่ตรงกันแล้ว หาใหม่ดีกว่า

ผมทำทรงมีก็ได้ ไม่มีก็ได้ แต่แฟนคือส่ายหัวว่าไม่มีแน่ๆเวลามีคนถาม

จะให้เลิกก็ดูใหญ่ไป แต่งงานแล้วคบตั้ง 5-6ปี ผมคงไม่ขนาดนั้น อาจต้องชินกับ

คือลองคิดเล่นๆถ้าผมมีเงินรวย 10-100ล้าน+ แต่ไม่มีลูก เราก็ใช้ชีวิตหาความสุขกับตัวเองไปเรื่อยๆจนตายใช่ไหมท่าน แล้วเราจะรวยไปให้ใคร ไม่มีใครมารับต่อ ผมลังเลเรื่องนี้ ว่าจะเหนื่อยไปทำไม

มีอยู่สองอย่าง
แฟนไม่อยากมีจริงๆเพราะปักธงไว้แล้วฉันไม่มีแน่ๆ หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่เอาอย่างงี้ทำใจครับ
กับอีกอย่างคือแฟนไม่อยากมีเพราะคิดว่าไม่พร้อม อย่างงี้ค่อยๆคุยว่า อะไรคือไม่พร้อมในมุมมองของเธอ เงิน เวลา หรืออะไร แต่ย้ำนะว่าในมุมมองของเธอ ไม่ใช่เธอรู้สึกอย่างงั้นแล้วไปบอกว่าไร้สาระ งี้ไม่ได้ ต้องทำให้เธอรู้สึกเองว่าปัญหาที่เธอมองไว้มันถูกคลี่คลาย
สมมติเงิน ก็ค่อยๆถามไปว่า แล้วต้องรายรับเท่าไหร่เธอถึงคิดว่าพร้อม
กลัวเหนื่อยเลี้ยงลูก แล้วถ้ามีคนช่วยเลี้ยงล่ะ อะไรงี้แก้ไปทีละเรื่องให้เธอเห็นว่าเราพร้อมเว้ย
แต่สุดท้ายอยู่ที่คุยกันครับ อย่าใช้อารมณ์ คุยกันดีๆให้เคลียร์ นี่เรื่องใหญ่ของชีวิตคู่ ลูกมันเป็นของทั้งสองคนอยากคนเดียวไม่ได้

ส่วนเป้าหมายในชีวิตอย่าไปคิดมาก ทำให้รวยก่อนเดี๋ยวเจอเองและระหว่างทาง

ผม ไม่อยากมี เพราะเป็นคนดูค่าใช้จ่ายแบบ 100%

แฟน อยากมีเพราะอยากเติมเต็มครอบครัว แบบที่ฝัน


สรุปยอมแฟน แล้วพัฒนาหางานที่รายได้เยอะขึ้น

ครับผม ไม่ใช้อารมณ์คิดเงียบๆกับตัวเอง แต่ยังไม่ได้บอกแฟนนะว่าอยากมีลูก หรือจะลองบอกแฟนดูว่า เราต้องมีเงินเท่าไหร่ จะลองมีลูกสักคนไหม

แต่ผมพึ่งแตะล้านนะเงินเก็บ เลยเริ่มคิดแล้วเรื่องนี้ อายุก็ 32-33ละแฟน เลยต้องรีบตัดสินใจ

บ้านผมก็โปะคนเดียวนะตอนนี้เดือนละแสน กู้ร่วม

ดีจังครับถ้าเจอแฟนอยากมีลูก พอเราพร้อมก็จะได้ start ได้เลย

ตอนนี้เหมิอนผมพร้อมละ แต่แฟนไม่อยาก

อาจจะยังไม่ถึงเวลา แฟนผมอยู่ๆก็มาบอกอยากมีลูกนิ

แฟนมึงกาส้มมั้ย

มีเองดีที่สุดนั้นแหละครับ แต่ถ้าไม่อยากหาแฟนจริงก็รับเลี้ยงเด็กกำพร้าก็ได้ครับ

ใจเยนเฮีย

ไม่นะะะะะ มันต้องลูกแท้ๆสิท่าน เดียวโมโหแกล้ง inside ท้องเลยดีไหมท่าน

หยอกๆๆผมเมาอยุื 55

แฟนผม ก็ไม่มีแน่ๆ
ซึ่งผมยังไงก็ได้

แต่ถ้าท่านอยากมี ต้องลองคุยกับแฟนตรงๆครับ ว่าอยากมีสักคน

แต่ถ้าบางคนไม่อยากมีจริงๆ ท่านก็ต้องปรับตัวเป็นไม่มีเลยครับ

ไม่ก็เปลี่ยนแฟนครับ เพราะสุดท้ายจริงๆ เรื่องลูกต้องคุยกันให้ลงตัวครับ จะได้ไม่มาทะเลาะ หรือหาเรื่องกันในภายหลัง

อีกหนทางนึงคือ ถ้าท่านและแฟนเริ่มอายุเยอะ และพอมีทุนทรัพย์พอสมควร ลองคุยเรื่องฝากไข่ครับ
ถ้าไม่อยากมีจริงๆก็ปล่อยทิ้งไปเลย หรือ ถ้าอยากมีทีหลัง ยังเปลี่ยนใจได้ แถมไข่ที่ยังอยู่ในช่วงวัยที่เราแข็งแรง

ผมมีลูกได้ตลอดแหละ แต่แฟน33 ละ เริ่มเยอะ

มันมีลูกได้ควรไไม่เกิน 35ปะครับ สงสัยต้องหาเงินสัก5ล้าน เดียวบอกแฟนให้มีเลย ตอนนี้มีล้านเดียว

เป็นได้ ของผมกลับกัน ก่อนแต่งตั้งท่า ยังไงต้องมีลูกตอน 30

พอแต่งแล้วงานหนัก เอนจอยชีวิตทำงาน เห็นชีวิตแม่ๆที่ต้องทำงานไปด้วยเลี้ยงลูกไป มันไม่สนุก

ของผมมีปัญหาเรื่องเวลา เพราะทำงานทั้งคู่ จ้างได้ หาญาติมาเลี้ยงได้ แต่....

จะทำงั้นไปเพื่อ?? มีลูกก็อยากดูแลตลอด 24ชม. ด้วยซ้ำ



เลยกลับมานั่งคิด ทำไมถึงอยากมีลูก ? น่าจะอาการเดียวกับ FOMO [Fear of Missing Out ]

คือแค่กลัวชีวิตไม่ครบ ไม่เหมือนคนอื่น ก็แค่นั้น... เลี้ยงลูกก็เลี้ยงได้แปบเดียว
4-5ขวบก็เกินวัยน่ารักแล้ว
10 ขวบก็ติดเพื่อนละ
15 -25 ผลาญตังอย่างเดียว
ถ้าโชคดี มันได้งานทำ เลี้ยงตัวได้ ก็สบายหน่อย
ถ้าโชคร้าย มันไม่ทำไรเลย ต้องเลี้ยงจนแก่... นรกแน่ๆ