สุดท้่ายสงจรณ์อุบาทว์ก็กลับมาเหมือนเดิม ยังไงก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้มากหรอก และส้มไม่มีทางได้เป็นรัฐบาลหรอก

จนคิดว่าไหนๆก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้น คิดแค่ว่าอะไรให้ประโยชน์เราสูงสุดก็เอาอันนั้นพอ ที่เหลือคือไม่ต้องไปสนใจอะไรแล้ว เอาตัวเองให้รอดก็พอ

พวกท่านเคยเกิดความรู้สึกแบบนี้บ้างไหม เวลาติดตามเรื่องการเมืองจนท้อ

ไม่นะ เพราะรู้อยู่แล้วว่าประเทศนี่มันได้แค่นี้แหละ เลือกส้มเพราะความหวังก็ส่วนหนึ่ง เลือกขำๆให้ไปตีกันในสภาก็ส่วนหนึ่ง

ผมไม่ท้อกับการเมือง แต่ท้อกับคนในประเทศมากกว่าที่พร้อมจะกลับขาวเป็นดำ ขอแค่มันอยู่ฝั่งตรงข้ามที่เราเชียร์ อย่าง กกต. ประกันสังคมเป็นต้น คือแบบมีคนออกมาปกป้องคนพวกนี้ได้แบบ wtf

หลังพิธา เฉยๆลงไปเยอะ ออกไปเลือกตามหน้าที่ ประเทศมันจะเป็นแบบนี้ตลอดไปจนเราตาย คนจนๆแบบเราๆก็ทำมาหากินกันไป สิ้นเดือนรายจ่ายก็มาละ เราเช่าเขาอยู่ครับ

เฉยๆ อยู่กทม ชีวิตไม่ได้ลำบาก

ไม่ท้อครับ

เหมือนที่ก็ไม่ได้ท้อที่จะกดอ่านและสังเวชโพสพวกจำไม 2 ไอดีครับ...บันเทิงชีวิตดีออก

ท้อสิ ยิ่งวันประกาศผลเลือกตั้งที่ผ่านมา ซึมเศร้าเลย

แต่เราต้องไม่หมดหวังครับ เพราะนั่นแหล่ะคือสิ่งที่มันต้องการ เพราะงั้นผมก็จะสนับสนุนแนวทางของพรรคที่ผมคิดว่าเเมทกับผมต่อไป อาจจะไม่ได้ช่วยไรมาก แค่บริจาค กับ ตามกาทุกครั้งไป

ส่วนการใช้ชีวิตหลังจากวันนั้นก็เปลี่ยนแนวคิดไปเยอะครับ เหมือนที่เพจนักลงทุนสายโหดบอก หลังจากนี้คงไม่ต้องสนใจไรละ ตั้งใจทำงานเก็บเงิน และเห็นแก่ตัวให้มากที่สุด เอาตัวเองให้รอดก่อนพอ

คงไม่บริจากห่าเหวไรทั้งนั้น แล้วก็เตรียมกด หัวเราะเวลาที่กรรมมันทำงานกับพวกยอมขายเสียงตัวเอง เพราะไงผมไม่เดือดร้อนไรอยู่ละไม่ว่าใครเป็นรัฐบาล

เหตุการณ์ก่อนกับหลังเลือกตั้ง แสดงตัวชัดขนาดนี้

จบละหมดหวังของจริง ยกเว้นจะยอมไปเข้าร่วมกับเขา

ให้เป็นพรรคเดียวกันหมดไปเลย

ตอนพิธานี้คือแบบ นั่งเศร้า ไปเดือนนึงหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เลยว่าเห้..อะไรวะเนี่ย

คร้้งนี้เข้าใจว่ามันโกงแน่ๆ แต่ไม่คิดว่าจะโกงหน้าด้านๆแบบนี้

ตอนนี้เกินคำว่าท้อไปเยอะ ต้องใช้คำว่า สิ้นหวัง

แต่เลือกตั้งรอบหน้า ถ้าธนาธรยังสู้อยู่ ผมก็ยังเลือกส้มเหมือนเดิม

ผิดหวัง
แต่ก็ไม่สิ้นหวังนะ
ผมมีความรู้สึกว่ารอบนี้ผมทำน้อยไปพึ่งมาเริ่มลงมือทำหลังยุบสภาแล้ว
หลังจากนี้ก่อนถึงเลือกตั้งครั้งหน้าผมคิดว่าอะไรที่พอจะทำได้ผมจะลงมือทำละ