ละครโรงใหญ่ชื่อ "การเมือง" แต่คนจ่ายบทเรียนคือ "ประชาชน"
.
"มันน่าเศร้าที่คนไทยจำนวนมากต้องมาทะเลาะผิดใจกัน บางคู่เป็นเพื่อนรักกันมานานกว่า 10 ปี แต่กลับต้องมาตัดพี่ตัดน้อง แตกคอถึงขั้นมองหน้ากันไม่ติด เพียงเพราะความเห็นต่างทางการเมืองที่ถูกปั่นกระแสให้รุนแรงจนเกินขอบเขต บางคนสูญเสียมิตรภาพ บางคนสูญเสียโอกาสในชีวิต หรือร้ายแรงที่สุดคือต้องสูญเสียชีวิตไปในความขัดแย้งที่ตนเองไม่ได้เป็นเจ้าของผลประโยชน์
.
ในขณะที่ประชาชนสู้กันแทบตาย...
.
เบื้องหน้าของ 'นักการเมือง' คือการแสดงละครตบตาโรงใหญ่ ในสภาด่าทอกันดุเดือด บนเวทีหาเสียงสาดโคลนใส่ร้าย เอาดีเข้าตัวโยนชั่วให้คนอื่น เพื่อเรียกคะแนนสงสารและปลุกปั่นอารมณ์ให้คนเชียร์หลงเชื่อจนยอมถวายหัว
.
แต่พอม่านปิดลง ลับหลังสายตาประชาชน คนพวกนี้กลับไปนั่งกอดคอ สุมหัวจิบไวน์ราคาแพงคุยกันหน้าตาเฉย เพราะสำหรับพวกเขา 'ไม่มีมิตรแท้หรือศัตรูถาวร มีเพียงผลประโยชน์ที่ลงตัวเท่านั้น' สุดท้ายแล้ว... เมื่อผลประโยชน์ตกลงกันได้ คนที่เคยด่ากันก็หันมาจับมือตั้งรัฐบาล แบ่งเค้กอำนาจกันอย่างชื่นมื่น ทิ้งไว้เพียงรอยร้าวในหัวใจของประชาชนที่เคยสู้แทนพวกเขา และมิตรภาพของเพื่อนฝูงที่ไม่มีวันต่อกันติดอีกต่อไป
.
อย่าให้ 'ละครทางการเมือง' มาทำลาย 'ความเป็นคน' ในชีวิตจริงของเรา เพราะในขณะที่เขากำลังแบ่งอำนาจกัน... เราอาจกำลังเสียเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตไปเพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบ"

สุดท้ายส้มรับจบ

บทเรียนไม่มีอยู่จริง เดี๋ยวก็ลืมกันแล้ว

เพจเบียวเราสามารถนับความเห็นได้บ่