ผมคิดว่ามีเรื่องจำเป็นที่ต้องสื่อสารกับพวกท่าน เพราะในชีวิตจริงผมพยายามตัดขาดจากโลกภายนอก ด้วยเหตุผลส่วนตัว

แต่ผมอยากเสนอชุดความคิดสัก 3-4 ข้อ

1.เราอาจจำเป็นต้องใช้คำที่แม่นยำขึ้น เช่น ผมสังเกตว่าบางทีเราเสนอความคิดว่า “เรื่องบาร์โค้ดเรื่องใหญ่ กกต.ควรติดคุก” ซึ่งไม่ใช่เรื่องผิด แต่มันสะท้อนว่า ผู้คนลังเลเกี่ยวกับอำนาจของตนเองในการเอาผิด ซึ่งฝ่ายอำนาจนำเขาทำลายอย่างเป็นระบบมาตลอด

กลับกัน หากทุกครั้งเราบอกว่า “กกต.จำเป็นต้องติดคุก” ไม่ใช่ ควร มันไม่ใช่ข้อเสนอหรือข้อคิดเห็น แต่มันเป็นความจริงเชิงประจักษ์ แล้วหากเราพูดแบบนี้ทุกครั้ง และทุกคนพูดพร้อมกัน จะสร้างแรงกดดันมหาศาล เพราะเราไม่ได้ให้ทางเลือกเขา พวกเขาทำผิดและมีทางเลือกเดียว คือเดินเข้าสู่ตาราง

2.การที่เรามักจะพูดกันเองว่า “เรื่องนี้แม่งใหญ่นะ แต่... เดี๋ยวก็เงียบ” “ผิดจริง แต่... ทำอะไรไม่ได้หรอก” ผมเข้าใจว่าความเป็นจริง ดูจะเป็นเช่นนั้น แล้วฝ่ายชนชั้นนำก็เห็นและอ่านบรรยากาศออก พวกเขาเห็นว่าประชาชน ต้องลดบาร์ของตัวเองลง เมื่อเวลาผ่านไปและผลลัพธ์ออกมาว่า เรื่องเงียบจริงๆ ไม่มีคนรับผิด ประชาชนทำไม่ได้ ประชาชนจะบอกว่า “เห็นไหมเป็นไปตามที่คิดเลย”

นั่นคือสิ่งที่ชนชั้นนำต้องการ คือ ประชาชนยอมรับให้เรื่องอปกติ กลายเป็นปกติ เป็น norm ใหม่ ซึ่งกลุ่มอำนาจนำชอบมาก และสามารถทำเรื่องเลวร้ายมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเมื่อทำ ประชาชนก็คิดว่า “ทำไรไม่ได้หรอก”

3.ทำไมเรื่องบาร์โค้ด track กลับไปหาตัวตนของประชาชนจึงเป็นปัญหาใหญ่ ผมขอนำเสนอภาพง่ายๆ คืนนี้ผมขอเข้าห้องนอนนายกกับภริยา โดยกำหนดว่าห้ามเอาผิดผม เขาจะยอมไหม เขาน่าจะไม่ยอม เพราะเขาไม่รู้ว่า ผมจะกระทำอะไรบ้าง

เช่นเดียวกัน เราก็ไม่รู้ว่าใครจะทำอะไรกับคะแนนเสียงซึ่ง จำเป็นจะต้องกระทำโดยตรงและลับ

4.ทำไมการได้ข้อมูลไปจึงเป็นสิ่งที่อันตราย ความอันตรายเกิดขึ้นในหลากมิติ ดังที่มีเพื่อนสมาชิกได้บอกไปเบื้องต้นว่า

4.1 อาจทำลายฝ่ายที่เลือกบางพรรค ทั้งในระดับข้าราชการ และหรือชาวบ้านทั่วไป

4.2 ได้ข้อมูลดิบเพื่อนำไป analize ได้แบบชัดแจ้ง หากนำไปประกอบกับ ข้อมูลการรักษาในโรงพยาบาลรัฐ การลงทะเบียนขอเงินคนละครึ่ง และในรายการใช้จ่าย track ได้ว่า คุณซื้ออะไร เมื่อไหร่ พวกเขาจะรู้ว่าใครเป็นกลุ่มเปราะบาง แล้วเขาสามารถเชื่อมโยงข้อมูลทุกจุดเขาด้วยกัน และสามารถเข้ามา หาเสียง ซื้อเสียง ระดับปัจเจกบุคคล

ไม่ใช่การยิงมั่วอีกต่อไป หากผมชอบซื้อเหล้า 40 ดีกรีเย็นวันศุกร์ และป่วยเป็นเบาหวาน ก่อนวันเลือกตั้ง ผู้ใหญ่บ้านจะเดินเอาเหล้าขาวมาให้ แล้วบอกว่า เดี๋ยวพรรคนี้จะทำให้ยาเบาหวานเข้าถึงลุงแบบดีๆ เลย คนใน กทม. อาจจินตนาการไม่ออกว่ามันมีผลอะไร แต่คุณลองประมาณตัวเลขในใจว่า คนไทยมีกลุ่มเปราะบางอยู่เท่าไหร่

5.แถม ผมคิดว่าการที่มนุษย์มีความหลากหลาย ช่วยให้เราวาด scenario ของฉากทัศน์ต่อไปของโลกได้หลายๆ แบบ และผมขอเป็นตัวแทน วาดภาพฉากทัศน์ที่เหี้ยเกือบที่สุดให้ดู

ชนชั้นนำชอบลองกระทำแบบแหย่ เพื่อทดสอบว่า ประชาชนจะตอบสนองอย่างไร ครั้งนี้เขาอาจลองแหย่แบบหน้าด้านค้านสายตาดูเลยว่า “ฉันทำขนาดนี้ พวกมันจะต่อต้านไหม” ซึ่งถ้าพวกเราต่อต้านก็ดำเนินไป และผมก็ไม่ได้ปฏิเสธว่า ประชาชนมีภาระ ความเหนื่อยล้าส่วนบุคคล และไม่อยากเสี่ยงเพราะอีกฝ่ายคุมกฎ

แต่ถ้าเราไม่ต่อต้าน อาจบ่นระงมผ่านโซเชียล แล้วก้มหน้ายอมรับชะตากรรม ฝ่ายชนชั้นจะประเมินสัญญาณได้ว่า พวกเขาสามารถรุกคืบเขาไปจนกัดกินทั้งระบบได้ จากประสบการณ์ที่คุณเจอมาทั้งชีวิต หากเรามอบอำนาจครั้งนี้ให้ มันอาจเป็นจุดหนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์ ที่ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว

อย่าลืมนะ พวกเขารู้ว่าคุณเลือกใคร มีอุดมการณ์แบบไหน ชอบทำอะไร หรือรู้กระทั่งทุกอย่างที่คุณยื่นใบขออนุญาตเพื่อทำกิจการอะไร

เขาก็แค่ไม่ให้คุณ ทำให้คุณได้ยากหน่อย เอาผิดคุณมากหน่อย จับคุณติดคุกเสียหน่อย สนับสนุนคู่แข่งคุณที่เลือกพรรคพวกเขาเสียหน่อย

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำไมวันนี้ เราไม่สามารถยอมให้การเลือกตั้ง บาร์โค้ด กกต. ผ่านไปเฉยๆ ได้

เพราะมันเป็นกุญแจดอกแรกที่เขาจะอ้างเพื่อไข และเอาทุกอย่างไปจากพวกคุณ

สวัสดี

จริงอย่างที่คุณว่ามันจะรุกคืบสิทธิเสรีภาพเราเข้ามาเรื่อยๆ ถ้าเราถอย มันก็อาจจะให้รางแล้วเราซักพักแล้วกลับมารุกคืบใหม่

เช่นต่อไปก็คงขอติด wristband เพื่อเหตุผลด้านสาธารณะสุข แต่ทำให้รู้ว่าเราดูข่าวไหนแล้วใจเต้น รู้สึกอย่างไรก็สิ่งทีเห็นบนหน้าจอ และเข้าตัดไฟแต่ต้นลม

ซึ่งฟังดู sci-fi แต่จีนเคยพยายามทำให้เขตกักกันอยู่ช่วงนึง แต่คนไม่ยอมและจีนปิดข่าว สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่มันคือแผนการโครงสร้างสังคมมนุษย์แบบใหม่ รัฐต้องการเข้ามาควบคุมประชากรในระดับที่ย่อยมากขึ้น ตอนนี้ regime ไทยอาจจะยังโง่อยู่เลยทำอะไรล้ำมากไม่ได้ แต่เนื้อในเป็นความพยายามเดียวกัน