สถานการณ์ตอนนี้ คิดแบบไม่เข้าข้างตัวเอง ผมคิดว่า gen y น่าจะไม่ทัน เห็นความเปลี่ยนแปลง

พอตามเรื่องการเมืองมากๆช่วงนี้รู้สึกเลยว่า เครียด

ผมไม่หมดหวัง ถ้ามีคนอาสามาทำ ผมก็พร้อมเลือกไปจนสุดทาง

คนสู้ในระบบหัว ค แบบนี้เหนื่อยกว่าเราเยอะ เราแค่ออกไปเลือก..
ทุกวันนี้ที่ออกไป กา X เลือกตั้ง ไม่ได้เพื่อตัวเองเลยครับ เพื่อคนอื่นอยากให้เค้ามีชีวิตที่ดีขึ้น

เพื่อรุ่นหลานๆ แต่ถ้ามีคนโดนซื้อเสียงง่ายแบบนี้ อนาคตมันก็ยากที่จะเปลี่ยน
สังคมเรามันกดขนาดถึงที่ว่า เงิน 500 เป็นค่ากาก็รับไว้ แต่ต้องยอมรับการศึกษามีผลเยอะครับ

ความเจริญของประเทศ สะท้อนถึง ความฉลาดและตื่นรู้ของคนในชาติครับ

ผมเห็นด้วย ถามว่าถ้าจะรอวันเปลี่ยน ซึ่งมันก็คงถึงวันนั้น แต่ผมก็ต้องบอกว่ามันช้าเกินไป สำหรับประเทศที่จะเกาะขบวนไปได้ เต็มที่มันก็ทรงๆกับทรุด ถึงวันนี้ต่อให้พรรคส้มเป้นรบ.ก็ยังต้องใช้เวลาทำโครงสร้างต่ำๆ 2 สมัย

ความเปลี่ยนแปลงหรอ ยาก แต่ก็ยังพอมีให้ลุ้นเล็กๆฟีลแบบบอลตาม 3-0 แล้วลุ้นให้ยิงสักประตูก็พอเห็นความหวังบ้างแค่นั้น

ประเทศนี้มันเริ่มจะไม่มีที่ยืนให้กับปชช.แล้ว เค้ารวบอำนาจเบ็ดเสร็จแทบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แล้ว สิ่งที่ลุ้นคืออีกทีตอนเปลี่ยนคนที่คุณก็รู้ว่าใคร ว่าจะเป็นยังไง แต่ตราบใดลิ่วล้อยังแข็งแกร่งแบบนี้ก็จะอยู่กันไปแบบนี้แหละ

เรื่องเนปาลโมเดลอะไรนี่ยากมากๆ นั่นมันหมายถึง ทหาร ตำรวจ ข้าราชการต้องเอาด้วย ทุกวันนี้มีแต่ต้องทำตามนายสั่งทั้งนั้นเชื่องยิ่งกว่าหมาอีก ไม่งั้นก็ต้องเป็นกลุ่มก่อการร้ายติดอาวุธ ซึ่งก็จะส่งผลให้ชิบหายเร็วกว่าเดิม และเค้าไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นหรอกเพราะเค้าไม่ได้กดเราแบบเบ็ดเสร็จขนาดนั้น เค้าคลายความร้อนอยู่เรื่อยๆ ยากมากๆที่คนส่วนใหญ่จะรู้สึกว่าไม่ไหวแล้วโว้ยยยยระเบิดตูมออกมา

ผมจะบอกเสมอเวลามีคนมาตั้งมู้อะไรแบบนี้ ว่ามันมีความหวังนะบลาๆๆๆ....แต่ตอนนี้ผมคิดเหมือนท่าน แม้แต่ฝั่งเดียวกันยังด่าคนที่ทำอะไรตรงไปตรงมาว่าโง่บ้าง อะไรบ้างอยู่เลย ส่วนตัวไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับสิ่งที่เกิดขึ้นในประเทศในตอนนี้..ตอนนี้ก็ได้แต่รอดูว่ามันจะไปสุดแค่ไหนก็เท่านั้น แต่สิ่งที่แน่นอนคือการเปลี่ยนแปลง อีก10-20-30ปี มันเปลี่ยนอยู่แล้วแค่มันจะเปลี่ยนแบบไหนแค่นั้นเอง

ก็บอกแล้วววววว บอกมาเสมอ ว่าประเทศนี้มันตายไปแล้ว แค่ไม่รู้ตัว กี่มู้ต่อกี่มู้ ผมก็ยังยืนยันคำเดิม

อย่าพึ่งหมดหวังเลยครับ การเปลี่ยนแปลงมันไม่เกิดชั่วข้ามคืนอยู่แล้ว ลองมองภาพรวมการเดินทางของความตื่นรู้ดูนะครับ ผมจำได้ตอน R9 ตอนนั้นผมอยู่ต่างประเทศ ผมดูเข้ามาในประเทศแล้วมองไม่เห็นความหวังเลยว่าประเทศเรามันจะตื่นรู้กันได้ยังไง แล้วดูตอนนี้สิ การเดินทางเกือบๆสิบปี เรามาถึงตรงนี้แล้วนะครับ เคยคิดมั๊ยว่ามันจะมีวันที่เราจะพูดเรื่อง R9 R10 กันในที่สาธารณะได้ เคยคิดมั๊ยว่ามันจะมีจะพรรคการเมืองที่มันคิดแบบเดียวกับเรา ชนะเลือกตั้งแบบถล่มทลาย

เข้าใจความท้อครับ แต่ถ้าท้อเราก็แพ้ แล้วทุกสิ่งที่ทุกๆคนทำมา เสียสละมา ส่งต่ออนาคตกันมาจนถึงวันนี้ มันก็จะสูญเปล่าทันที อย่างที่ธนาธรบอกครับ เราขอแค่ครั้งเดียว วันนี้เราอาจจะยังไม่ชนะ แต่ขอแค่ครั้งเดียว ส่งต่อความตื่นรู้ ความหวังกันต่อไปเรื่อยๆ วันนึงมันจะเป็นของเราแน่ครับ

ผมก็ยังมีความหวังกับการเลือกตั้ง จนถึงอาทิตย์ที่แล้ว

ฝั่งผู้คุมอำนาจเขารู้จุดนี้ดี เขาถึงแค่รอให้กระแสออนไลน์มันซาไปเอง เพราะเขารู้ว่าคนไทยส่วนใหญ่รักความสงบและอยากทำมาหากินมากกว่าการไปปฏิวัติ

คนอย่าง ศุภจี เอกนิติ พวกนี้ เค้ารู้มั้ย ผมว่าเค้ารู้ แต่ก็ อยากทำ อบากช่วยอยากแก้

แต่ใน ปวศ ไม่เคยมี ช่วงไหนที่ คนเก่งจะอยู่ได้นาน ถ้าไม่ได้รับฉันทามติ

ผมว่าครั้งนี้ ผ่านไป สองปี ก็คงเห็น ว่ส ทำอะไรได้บ้างไม่ได้บ้าง

เริ่มการเมืองท้องถิ่นก่อน ตอนนี้พวกเรารู้แล้วว่าต้องแก้ตรงไหน ถ้าได้อบจ อบต เป็นส้มเยอะๆ ผมว่ามีหวังนะ ระบบมันจะรันความนิยมในตัว คือแทบไม่ต้องไปสนใจการเมืองภาพใหญ่เลยก็ได้ ทำแบบที่ไอพรรคกังฟูทำอะ เพราะตอนนี้ ป๊อปปุล่าโหวตคนเลือกพรรคส้มแทบจะแลนด์สไลด์ ขาดแต่สส.เขต

...จากบทเรียนของท็อประยอง ทำให้ด้อมส้มพรรคส้ม น่าจะเริ่มต้นแบบที่ลำพูนเริ่ม เพราะเอาจริง พรรคส้มแทบไม่ต้องไปหาเสียงลำพูนอะไรหนักๆเลยตอนคาราวานหาเสียง แต่ลำพูนชนะ สส.เขตได้แบบง่ายๆ

ที่ผ่านมาตั้งแต่อนาคตใหม่ ถึงประชาชน คิดซะว่าเราสู้จนรู้อะไรหมดแล้ว หลังจากนี้กลับมานับหนึ่งใหม่ เริ่มต้นจากจุดเล็กๆ (ที่ยากมากๆ) อย่างการเมืองท้องถิ่น ลำพูนนำร่องไปแล้วที่ผมมองอีกที่คือภูเก็ต เอาชนะให้ได้แล้วจังหวัดข้างเคียงจะค่อยๆขยายขึ้น

ไม่ได้เลิกหวัง เเต่ไม่ได้คาดหวัง สิ่งที่ผมอยากเห็นก่อนตายนะมี3อย่าง

1.ลิพูลคว้าเเชมป์พรีเมียร์ลีก

2.ไทยไปบอลโลก

3.ประเทศไทยเปลี่ยนเเปลงเป็นประเทศเจริญ

ได้เห็นเเล้ว 1 คือถ้ามันไม่เกิดขึ้นก็ไม่เป็นไร เเต่อยากให้เกิดเพราะอยากรู้ว่าตอนนั้น จะมีความรู้สึกยังไง

มันคุมทุกอย่าง ทำใจแล้ว