จริงแต่ไม่ทั้งหมด

สส ต่างจังหวัดหลายคนเป็น กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สจ ฯลฯ มาก่อน

พูดง่ายๆคือเคยเป็นพวกการเมืองท้องถิ่นนั่นแหละ

หรือที่แย่สุด ก็มีคนกลุ่มนั้นเป็นพรรคพวก เป็นผู้สนับสนุนหลัก หรือรู้จักโครงข่าย เครือข่ายพวกนี้อย่างแน่นแฟ้น

ดังนั้นคนพวกนี้มักจะรู้จักชาวบ้าน และชาวบ้านรู้จักทั่วถึงอยู่แล้ว งานศพ งานบวช งานแต่ง ก็ไม่ได้ไปเยอะแยะอะไรขนาดนั้นหรอก อาศัยฝาก"คน"ของตัวเองไปแทน

แน่นอนว่าในพื้นที่ พื้นที่หนึ่ง มีหลายขั้วอยู่แล้ว บางครั้งครองอำนาจยาวนาน บางครั้งผลัดกันครองอำนาจ บางครั้งพวกนึงเป็น อบต พวกนึงเป็นเทศบาล หรือบางทีเป็น สส ด้วย

สิ่งที่ทุกฝ่ายทำเหมือนกันคือการประสานงานให้ผู้รับผิดชอบเรื่องนั้นๆมาทำ แต่มันจะได้ใจถ้ามาทำไว หรือแก้ปัญหาได้

มันจะไปตรงกับที่ ทอป โคนั้น ระยองเล่านั่นแหละ บางเรื่องแจ้งไป ประสานไป คนรับผิดชอบไม่ทำ

แต่อีกฝ่าย อีกพวกแจ้งไป เสือกทำซะงั้น

หรือการรับปัญหาจากชาวบ้านในเรื่องที่ไม่สามารถทำได้เนื่องจากขัดนโยบายพรรค

ข้าราชการประจำ กับนักการเมือง มันให้คุณให้โทษ ยึดโยงกันเป็นโครงข่ายอำนาจและคานอำนาจกันไปมา นานมากๆแล้ว จนแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่ามันไม่ใช่เนื้อเดียวกันอย่างไร

ไอ้ที่เล่าๆมา ก็มีทั้งพวกบ้านใหญ่ แล้วก็พวกนักการเมืองท้องถิ่นทั่วไปแต่รู้จักคนในฝ่ายราชการ (ลูก หลานตัวเอง หรือเพื่อน หรืออดีตเจ้านาย)

นึกได้อีกเรื่องก็พวก อสม ที่เข้าถึงพวกคนแก่ คนป่วยตามบ้าน

พวกนี้ก็เรียกว่าทั่วถึง แล้วก็ช่วยเหลือชาวบ้านอย่างดี เอาจริงๆมาโดยไม่ต้องขอด้วยซ้ำนะ แค่รู้ว่าบ้านไหนอะไรยังไงก็บุกมาช่วยแล้ว

อยู่ที่ว่าเป็นคนของใครเท่านั้นเอง

อะไรแบบนี้ไม่ต้องจ่ายด้วยเงินหรอก แค่บอกว่า "ท่านxxx พรรคxxx" เค้าส่งมาจ้าาป้า

ฝากด้วยนะยายยย นะตาา

สำหรับผมนะ ถ้าพรรคประชาชนจะเอาด้วย ต้องอ่านให้ออกว่าพื้นที่นั้นๆกลุ่มไหนใครเป็นเจ้าของ ใครที่กำลังโตแต่ยังไม่เลือกลูกพี่ ใครกำลังเริ่มและหาลูกพี่อยู่ แต่ปัญหาจะมากกว่าประโยชน์รึเปล่าอันนี้ตอบยาก

ปล เบสข้อมูลจากภาคกลาง และอีสานกลางกึ่งใต้

คือบางคนยังเข้าใจว่าการให้ผู้สมัคร ส้ม ไม่งานชาวบ้าน เข้าถึงชุมชน เยอะๆถึงจะชนะ

แต่คำว่า บ้านใหญ่ มันไม่ใช่แค่นามสกุล หรือบุคคล มันคือเครือข่ายที่เอื้อประโยชน์กัน อาสาสมมัคร อบต กำนันผู้ใหญ่บ้าน พ่อค้า งบประมาณต่างๆ ที่สามารถช่วยเหลือชาวบ้านได้โดยไม่ต้องพึ่งงบจากรัฐ เป็นการสร้างบุญคุณ แล้วพวกนี้ไม่ได้ใช้เงินการพรรคการเมืองไง แค่รอดูแนวโน้มว่าพรรรคไหนน่าจะชนะก็ไม่อยู่ฝั่งนั้น แล้วไปถอนทุนคืนตอนมีอำนาจเอา

แล้วส้มจะะทำพื้นที่ได้แบบบ้านใหญ่ ต้องใช้คน ใช้งบเท่าไหร่ ยังมองไม่ออกเลย ถ้าจะทำคงต้องโฟกัสเป็นจังหวัดๆ แบบลำพูน Model แหละมั้งและต้องทำให้สำเร็จด้วย ให้คนเห็นว่าไม่ต้องมีบ้านใหญ่บ้านเมืองก็เจริญได้ คู่กับการทำงานด้านความคิดไป การจะกลับมาชนนะอีกในสมัยหน้าผมว่าไม่ง่ายเลย คนไทยไม่ถึงที่สุดจริงๆ ไม่รู้ตัวหรอก ต้องรอรัฐบาลนี้มันบริหารพลาด มีแผลหนักๆนิ่แหละ ถึงจะมีลุ้น

คนต่างจังหวัดก็จะมีมุมมองต่อนักการเมืองต่างจากคนในเมือง หรือคนรุ่นใหม่ หรือการศึกษาก็มีผล(อย่างมาก)

ไม่เคยคิดว่าวิธีการทำซ้ำ ๆ เดิม ๆ จะได้ผล อย่างเช่น งานบุญ งานกฐิน งานศพ งานแต่ง ต้องไป

ถ้าไปก็จะได้คะแนนเสียง ยกตัวอย่าง ถ้าสมมติผมเป็นนายกฯ ก็จะให้หน้าที่ สท รับหน้าที่นี้ กระจายคนไปแต่ละบ้าน ส่วนเราก็จะไปเป็นเจ้าภาพงานต่าง ๆ

รับร้องทุกข์ชาวบ้าน แก้ไขปัญหาน้ำท่วม สั่งเอากระสอบทรายมากั้น ให้เงินเยียวยา วนลูปแบบนี้ทุกปี

พอใกล้เลือกตั้ง ก็จะไปหากำนัน ผู้ใหญ่บ้าน กำชับให้เลือกตัวเอง ถ้าเขตนั้นเลือกหมด/เลือกเยอะ ก็จะตบโบนัสให้อีก

มันเลยเป็นการสร้างบุญคุณ สร้างเครือข่ายระบบอุปถัมป์ที่ฝังรากลึกลงไป

ปราศรัยก็เกณฑ์คนมาฟัง ให้ตังค์ร้อยสองร้อย พอจะให้เลือกก็แข่งกันให้เยอะหน่อย บ้างบ้านได้ 2000-3000

พ้อยส์คือ คนจะเลือกคนที่ชอบ ลงพื้นที่บ่อย ๆ ไม่ได้มองลึกว่าอยากเปลี่ยนโครงสร้าง เพื่ออนาคต ไม่ได้เลือกเชิงยุทธศาสตร์ ว่าต้องกา 2 ใบทั้งเขตทั้งปาร์ตี้ลิสต์

ผมว่าพรรค PP ก็ควรจะปรับกลยุทธ์นะ คนมันคิดไม่เหมือนกันจริง ๆ

การเมืองแบบส้ม ไม่เหมาะกับบ้านใหญ่ครับ เพราะมันคืออิทธิพลท้องถิ่น ที่ต้องใช้เงินแล้วอำนาจและบารมีซึ่งสะสมกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ ย่า ซึ่งส้มแทบจะตรงความขั้วกับพวกนี้ เพราะส้มไม่ได้เน้นบารมีแต่เน้นความเป็นคนเท่ากัน ไม่ได้มีลำดับขั้น การช่วยเหลือและการพัฒนาคือหน้าที่ ไม่ใช่บุญคุณ ถ้าส้มอยากเล่นการเมืองบ้านใหญ๋คือต้องสร้างสังคมท้องถิ่นขึ้นมาใหม่หรือไปหาอิทธิพลคนเก่าซึ่งยากมากๆ เพราะสังคมบ้านใหญ่อยู่กันมาหลาย Generationแล้ว ไม่ใช่แค่พึ่งเริ่มได้แค่ปีสองปี

สิ่งที่ส้มทำได้คือการพัฒนาจังหวัด แล้วeducate คนในท้องถิ่น ข้อดีของการเลือกส้มคือการพัฒนาจังหวัดระยะยาว มีถนน+สาธารณูปโภค เศรษฐกิจ ที่พัฒนาขึ้นโดยท้องถิ่นสามารถดูแลตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งบ้านใหญ่ ยกตัวอย่างเมื่อก่อนคือนโยบายพรรคแดง 1ตำบล+1ผลิตภัณฑ์
ถ้าจังหวัดพัฒนาแบบก้าวกระโดด ภาพชัดเจน การเข้าตีท้องถิ่นถึงจะเป็นไปได้

มัวแต่ไม่เน้นบ้านใหญ่อย่างเดียว ยังไงก็เต้นไปตามเกมเค้า เค้าสร้างความใกล้ชิดกันมาหลายปี กระโดดเข้าไปเล่นด้วยยังไงส้มก็เสียเปรียบ

หลักๆเลยคือส้มทำงานในสภา
แล้วชาวบ้านไม่รู้เรื่องด้วย

ชาวบ้านเขามองแค่ใครมาให้เจอหน้าบ่อยๆ
ตามงานบุญงานศพงี่

ดูในทีวีเหมือนธรก็รู้ตัว
ธรบอกต่อไปปนี้ สส. อาจจะต้องไปงานแลบนี้มากชึ้น

ตอนแรกก็สงสัยนะว่าไม่เรียนหนังสือ ไม่หาความรู้ ไม่validateกันเลยหรอวะ ว่ามีสส.ไว้ทำไม มีสภาทำไม ลืมไปประเทศนี้แม่งกดให้คนโง่ไว้หลายสิบปี