แล้วจังหวัดที่ สส.เขต เป็นพรรคอื่น แต่ปาร์ตี้ลิสเป็นส้มทั้งจังหวัด แบบนั้นจะเรียกว่า โดนซื้อเสียงไหม. สส.เขต เขากามาจากบ้านแล้ว ปาร์ตี้ลิสก็เช่นกัน.

- ผมเอาเคสส่วนตัวนะ มีคนมาถามผมว่าเลือกอะไร ผมไม่ตอบว่าใคร ผมตอบว่า บัตรใบนึงพี่ชอบใคร อยากให้ใครดูแลพื้นที่บ้านพี่ พี่ก็เลือกคนนั้น อีกใบพี่ชอบใครอยากให้ใครดูแลประเทศ พี่ก็เลือกคนนั้น จุดประสงค์ของบัตรแต่ละใบมันมี มันหมดยุคจะเอาใบเขตไปใช้แทนใบระดับประเทศแล้ว เขตผมน่าจะส้มนะผมไม่แน่ใจ ผมก็ไม่เห็นว่าจะมีผลงานอะไร กลายเป็น อบจ ที่โดดเด่น แล้วจะให้คนที่เขาเป็นชาวบ้านกล้าซื้อซ้ำไหม

FCด่าศุภจี สหีศักดิ์บอกไม่มีอะไรเลยไม่เก่ง ส้มก็มีคนนอกเก่งๆที่เปิดตัวแล้ว คนนอก ที่ใครต่างไม่รู้จักแม้แต่ fc ก้ยังไม่รู้จัก. เคยมาแสดงวิสัยทัศ หรือมาดีเบตให้เห็นไหม ก็ไม่ แล้วเขาจะไว้ใจได้ยังไง
- อย่าเอาดีเบตเป็นตัวตั้งเลยครับ มันแค่ คิดกับพูด ยังไม่ได้พิสูจน์ว่าทำได้ไหม

-ส่วนตัวผมเองก็ยังไม่ได้เห็นผลงานศุภจี ผมว่าคนซื้อสตอรี ส่วนสีห์ศักดิ์ เอกนิติ พอมีบ้าง แต่มันเพิ่ง 3 เดือน มันยังไม่เห็นฝีมืออะไรมากหรอก สีห์ศักดิ์ผมว่าคนซื้อจุดยืน ต้องเข้าใจสถานการณ์ว่า คนส่วนนึงไม่ได้เปรียบเทียบคนพวกกับส้ม เขาเทียบกับคนที่อยู่ก่อนคือแดง

-ถามว่าผมเห็นทีมงาน รมต. ที่ส้มเปิดผมซื้อไหม ผมอยู่แค่ระดับพิจารณา ยังไม่ซื้อเลยทันที เหมือนจะดี แต่อยู่ๆก็หายไปเลย เปิดตัวไม่กี่คน แล้วเก้าอี้ รมต. ที่เหลือล่ะ แล้วก็ไปปั่นเรื่องทุจริตให้มันบูมกว่า ถามว่าตื่นเต้นไหม ตื่นเต้นดี แต่ถ้ามองลึกๆ มันคือการขายของเดิม ขายของที่คนรู้ว่าคุณเก่งอยู่แล้ว มันคือปัจจุบัน แต่ส้มเป็นพรรคเบอร์ 1 พรรคใหญ่ priority แรกคือ ต้องขายอนาคต ซึ่งคนมองศุภจีแล้วเขาเคลิ้มฝันตามได้ ผมว่าคนนี้ถึงยังไม่เห็ผลงาน แต่คือตัวเปลี่ยนเกมสืเลย แล้วถ้าส้มยังไม่มีตัวที่ชนกับคนคนนี้ได้ อีกหน่อยจะลำบากยิ่งกว่าตอนนี้ คนที่ขายของที่คนยังไม่เห็นยังจับต้องไม่ได้ (และไม่ใช่อุดมการณ์ประเภทการขายแบบปลุกใจ) โคตรน่ากลัว วกกลับมาที่จุดเดิม พอขายแต่ของเดิมๆมันทำให้ผมต้องกลับมาคิดว่า ส้มอาจจะเก่ง แต่แม่มไม่พัฒนาขึ้นเลย สักวันจะโดนแซงโดยคนที่โง่กว่า แต่ขยัน (ผมเคยเป็น โดนมากับตัว) แล้ววันนั้นก็มาถึง ทั้งหมดนี้เพราะรู้จักคนอื่นทุกคนบนโลกนี้ดี แต่ไม่เคยรู้จักตัวเอง ข้อนี้เป็นความเห็นส่วนตัวนะ ไม่มีผิดไม่มีถูก อยู่ที่เราจะมองเขาในแง่ไหนและมองจากจุดไหน

อันนี้เพิ่มนะ นั่นคือสิ่งที่ผมเคยเม้นต์ไว้ว่า ดีสุดตอนนั้น ฟรีโหวต พรรคไม่ต้องบังคับใครเลย อยากตีกัน อย่าเอากรูไปเป็นกรรมการ (แต่ผมเดาได้เลยว่ากลัวมีกล้วยตกใส่แล้วคนในจะเป๋ พรรคใจไม่ถึง) แต่สุดท้ายโหวตน้ำเงินก็ไม่แย่ แต่โอกาสแสดงฝีมือมาแล้ว ทำไมไม่คว้าไว้ เสียงมากกว่าน้ำเงินเท่าตัว เอาโควต้าแค่ครึ่งเดียว น้ำเงินก็ยิ้มแล้ว เขาจะไม่ขออะไรเลยนอกจากมหาดไท แล้วส้มก็ไปทำงานที่สามารถแก้ไขสิ่งที่มันผิดอยู่ให้มันเป็นรูปธรรมที่จับต้องได้ มันดีกว่าการมานั่งแฉแล้วมีแต่วาทะกรรมจับต้องอะไรไม่ได้ ส้มได้ reputation เยอะขึ้น ดีกับคุณ แต่สังคมได้อะไร มันแสดงถึงวิธีคิดของคนข้างใน ถ้าส้มมั่นใจเรื่องความสะอาดตัวเอง การมีส้มครึ่งนึง อย่างแย่ๆ ความเทาก็ลดไปครึ่งนึง มันเหมือนการทำพอร์ตโฟลิโอ ใส่แต่คำพูด อักษร คนกว่าคนจะรู้เรื่อง รอเขานั่งอ่านไป บางคนอ่านจบยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำ สู้ใส่รูปไป คนเห็นจับต้องได้เลย ลองคิดง่ายๆ ถ้าคุมกระทรวงแรงงาน เปลี่ยนจากแฉทุจริต มาเป็นเปลี่ยนการคิดงบการใช้จ่ายของ สนง. ประกัน จากผูกกับเงินต้น เป็นผูกกับผลกำไรที่ สนง. ทำได้ สังคมจะได้ประโยชน์ขนาดไหน ตัว สนง. เอง จะต้องแอคทีฟและตั้งใจทำงานให้ดีขึ้นมากขนาดไหน แล้วถ้าผลงานของ สนง.มันดีมากจริงๆ พวกเขาจะได้พิเศษกันขนาดไหน ดีกับทุกฝ่าย ผลงานจับต้องได้ก็ขายได้ มีตัวเลขมาโชว์สวยๆ และมันจะอยู่ตลอดไป ไม่มาวูบเดียวแล้วหายไปเหมือนดราม่า
 

คนออกมาเลือกตั้งน้อย