ประชาธิปไตย
ข้อดี 1 คน 1 เสียง
ข้อเสีย 1 คน 1 เสียง

-*- Echo Chamber จ๋าเลยแฮะ
ผมว่า เราต้องมองแบบคนเลือดเย็นนิดนึงนะครับ อันนี้ คหสต ไม่ชอบก็ขอล่ะ

เมื่อ "หมากบนกระดาน" สำคัญกว่า "กระแสในมือถือ"
การยอมรับความจริงคือก้าวแรกของชัยชนะ ถ้าฝั่งสีส้มยังคิดว่าแพ้เพราะถูกโกงหรือซื้อเสียงเพียงอย่างเดียว นั่นคือการประเมินคู่ต่อสู้ต่ำไป การเลือกตั้งครั้งนี้พิสูจน์แล้วว่า "ฝั่งน้ำเงิน" เดินเกมฉลาดและอ่านขาดกว่ามาก ด้วยหมากที่วางไว้:

1. ยุทธศาสตร์ "รวมบ้านใหญ่" (Consolidation of Power): จากเดิมที่บ้านใหญ่แดง-เขียวเคยห้ำหั่นกันจนส้ม "ตาอยู่" กวาดที่นั่งไป ครั้งนี้พวกเขาสลายขั้วแล้วไหลมารวมกันที่ "สีน้ำเงิน" กลายเป็นกำแพงเหล็กที่เจาะยากกว่าเดิม

2. หมาก "แลกและลวง": การยอมให้ "พ่อกลับบ้าน" เพื่อตีพรรคแดงให้แตก และการเดินเกมลวงเรื่องแก้รัฐธรรมนูญเพื่อถ่วงพรรคส้ม ทำให้กระบวนการทางการเมืองของฝั่งตรงข้ามเสียรูปมวย

3. กลยุทธ์ "หนึ่งเขต หนึ่งผู้สมัคร": พวกเขาตกลงผลประโยชน์ลงตัว ไม่ส่งคนมาตัดคะแนนกันเองในเขตที่สุ่มเสี่ยง ทำให้คะแนนฝั่งอนุรักษนิยมเกาะกลุ่มกันแน่น ไม่กระจายเหมือนครั้งก่อน

4. นโยบาย "Quick Win" ที่กินได้จริง: ในขณะที่ส้มขาย "โครงสร้าง" แต่น้ำเงินขาย "ปากท้อง" เช่น คนละครึ่ง หรือนโยบายเข้าถึงรากหญ้า ซึ่งตอบโจทย์กลุ่ม Swing Vote ที่ต้องการความช่วยเหลือเฉพาะหน้า

5. ความต่างของพื้นที่ (Urban vs Rural): ในกทม. ที่คนดูแลตัวเองได้ ส้มอาจชนะขาด แต่ในต่างจังหวัดที่ชาวบ้านยังต้องพึ่งพา ส.ส. ไปงานบวช-งานแต่ง-แก้ปัญหาชลประทาน "ระบบอุปถัมภ์" คือความจริงที่พรรคส้มยังไม่มีคำตอบให้

สรุป: ตราบใดที่ยังติดอยู่ใน Echo Chamber และมองไม่เห็นปัญหาเรื่อง "ระบบอุปถัมภ์รากหญ้า" ที่เข้มแข็ง ต่อให้ตะโกนเรื่องอุดมการณ์ดังแค่ไหน ก็ไม่มีทางล้ม "บ้านใหญ่" ในเขตพื้นที่จริงได้



ถ้าอยากชนะในเกมเขา คุณต้องอ่านหมากเขาให้แตก ไม่ใช่แค่บอกว่าเขาเล่นไม่แฟร์