ผมเชื่อว่าเพื่อนๆ สมาชิกหลายคนในตอนนี้คงยังอยู่ในอารมณ์ผิดหวังและท้อแท้ ซึ่งผมก็เป็นคนหนึ่งที่มีความรู้สึกนี้เหมือนกัน เพราะตอนแรกคิดว่าอย่างแย่แม้จะไม่ได้เป็นรัฐบาลแต่จำนวน สส น่าจะเป็นที่หนึ่ง แต่โดนเกมส์การเมืองฝ่ายตรงข้ามจับมือรวมกันทำให้เสียงรวมแพ้

แต่พอผลการเลือกตั้งออกมาปรากฏว่าคะแนนน้อยกว่าเดิมเยอะ และตกไปเป็นที่ 2 ห่างจากที่ 1 มหาศาล แถมพรรคกล้าธรรม ของผู้กองยังคะแนนเยอะกว่าที่คิดไว้มาก มันทำให้เรารู้สึกสิ้นหวังกับประเทศ ทั้งที่ก่อนเลือกตั้ง มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายที่เป็นข่าวและน่าจะเป็นคุณประโยชน์ต่อคะแนนพรรคส้ม

ขนาดข่าวน้ำท่วมหาดใหญ่ และตึก สตง ถล่ม ยังไม่นาน ตามมาด้วยปัญหา สแกมเมอร์ เครนถล่มตรงโคราช ถนนยุบ และพระราม 2 เกิดอุติเหตุไม่เว้นวัน รวมถึงการทุจริตในประกันสังคมแบบหน้าด้านๆสารพัดเรื่อง และความบัดซบของ กกต ยังทำอะไรเสี่ยหนูกับผู้กองไม่ได้

ยิ่งถ้ามองย้อนกลับไปตอนโควิดที่คนตายเป็นเบือ หน้ากากและชุดตรวจที่โคตรแพง ปัญหา pm 2.5 ที่มีแต่จะแย่ลง หลายๆ คนคงจะมีคำถามว่าคนที่เลือกพวกนั้นกลับเข้ามาเค้าไม่จำหรือเข็ดกันเลยหรือไง

ใช่ครับ คุณคิดถูกแล้ว พวกเค้าไม่จำครับ เพราะสภาพความยากจน โอกาสทางการศึกษาที่ทำให้ขาด critical Thinking ทำใ้ห้พวกเค้าได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงานและมองแค่การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า มองการเมืองแบบบ้านใหญ่เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อชีวิตเค้าอย่างแท้จริง

ผมมีโอกาสได้คุยกับน้องคนนึงที่เข้ามาทำงานในกรุงเทพ แต่ครอบครัวพ่อแม่อยู่ ตจว และเป็นหนึ่งในจังหวัดที่ยากจนที่สุดของประเทศ คนในพื้นที่นั้นมองการเมืองแบบบ้านใหญ่เป็นสรณะของชีวิตพวกเค้าจริงๆ ต่อให้ไม่มีเงินมาซื้อเสียงก็ตาม คนกลุ่มนั้นใช้ชีวิตอยุ่กับความเชื่อ ค่านิยมและวัฒนธรรมที่ไม่ได้ใช้เหตุผลทางวิทยาศาสตร์มารองรับ และยิ่งมีเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง สำหรับเราเงิน 500 1000 อาจจะไม่เยอะ แต่สำหรับพวกเค้ามันมีค่ามหาศาล และคนส่วนใหญ่คิดไม่ได้หรอกครับว่าพวกมันจะมาถอนทุนคืน เพราะโอกาสทางการศึกษาอย่างที่ผมบอกไป

ดังนั้นสำหรับผลลัพธ์การเลือกตั้งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ ถ้าให้พิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ผมคงโกรธและเกลียดคนกลุ่มนี้ที่ขายเสียงหรือต่อให้ไม่ขายเสียงแต่เลือกกลุ่มบ้านใหญ่ที่ทุจริตไม่ลง เพราะเข้าใจบริบทในชีวิตของเค้า ที่นักการเมืองชั่วๆ กับพวกนายทุนผูกขาด พยายามกดให้เค้าจนและขาดความรู้ (ไม่อยากใช้คำว่าโง่)

ถ้าจะให้ผมโกรธคนซักกลุ่มนึงที่สุด ที่ทำลายโอกาสของประเทศไทยในการหลุดพ้นจากการเป็นประเทศกำลังพัฒนาและห้ามพัฒนา คือครอบครัวตระกูลชินวัตร ที่หันไปจับมือกับฝั่งอำนาจเดิม เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลตนเอง

ผมเข้าใจว่าในหลายๆ คดี เค้าถูกกลั่นแกล้งอย่างไม่เป็นธรรมและไม่ได้รับความยุติธรรม แต่อย่างน้อยนักโทษเทวดาก็ยังมีต้นทุนในชีวิตที่ดีกว่าคนไทยอีกหลายล้านคนอย่างเทียบกันไม่ได้ แค่ไม่ได้กลับมาเมืองไทยแต่มีทรัพย์สินขนาดนี้มันไม่ตายหรอกครับ ถ้าเทียบกับการเสียโอกาสของคนอีกหลายล้านคนที่ต้องตายเพราะความบัดซบกับระบบในปัจจุบัน แมร่งเป็นอะไรที่เห็นแก่ตัวที่สุดในความคิดของผมเลย

โอกาสที่ฝ่ายประชาธิปไตยจะชนะแบบปี 66 ผมพูดตามตรงว่ามันคงยากมากๆ แล้ว เพราะผมเชื่อว่าสาเหตุหลักของความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ คือ บ้านใหญ่จับมือกัน ไม่ตัดคะแนนกันเองเพราะได้บทเรียนจากปี 66 และหลังจากนี้เค้าคงไม่พลาดแบบเดิมอีก และคงปฏิเสธไม่ได้ว่าคนอย่างพิธาที่มีสเน่ห์ดึงดูดคนหมู่มากและมีอุดมการณ์คงไม่ได้มีให้เห็นง่ายๆ แบบตอนปี 66 ที่จะมาสนับสนุนฝ่ายประชาธิปไตย

การจะให้พรรคส้มทำการเมืองแบบบ้านใหญ่ มันก็ดูขัดแย้งกับอุดมการณ์ของพรรค และพรรคก็ไม่มีทุนจะทำแบบนั้น และผมก็ไม่เห็นด้วยแน่นอน ส่วนทางที่พอเป็นไปได้คือให้พรรคแดงทำการเมืองแบบบ้านใหญ่และค่อยมาจับมือกับส้ม ซึ่งผมว่าเรื่องนั้นคงไม่เกิด เพราะมันขัดแย้งกันเองในตัว เนื่องจากถ้าพรรคแดงลงทุนไปแล้วย่อมหวังถอนทุนคืนเป็นธรรมดา และบ่้านใหญ่หลายๆ ก็ย้ายค่ายไปแล้ว

จากการพิจารณาปัจจัยรอบด้าน โดยความเห็นส่วนตัวแล้ว ผมคิดว่าประเทศไทยที่จะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นได้แบบเปลี่ยนทั้งโครงสร้างคงต้องรออีกนานมากๆ อย่างน้อยอีก 2 การเลือกตั้ง (ขอให้ผมคิดผิดนะครับ) เพราะขนาดความบัดซบที่ผ่านมามันชัดขนาดนี้แล้ว ยังเลือกกันเหมือนเดิม แลัวฝั่งอำนาจเดิมคงไม่ประมาทแบบปี 66 อีกแล้ว

ดังนั้นขอให้เพื่อนๆ สมาชิกต้้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน เก็บเงินไว้เพื่อครอบครัวตัวเอง ช่วยคนอื่นเท่าที่เราสบายใจ ถ้าไม่สบายใจก็ไม่ต้องช่วยแล้วแต่เลยครับ เผื่อทำให้คนที่ยังคิดไม่ได้และได้ผลกระทบจากการบริหารที่เฮงซวยและหวังถอนทุนคืนอาจจะมีบางส่วนที่ได้บทเรียนจนคิดได้บ้าง เพราะผมเชื่อว่าเคสแบบตึก สตง และเครนถล่ม จะมีอีกตามมาในอนาคตอีกมากแน่นอน เพราะพวกเค้าต้องถอนทุนคืนอยู่แล้ว

เก็บแรงกายและแรงใจกันไว้นะครับ แล้วกาให้พรรคที่ยังมีอุดมการณ์จนกว่าประเทสไทยจะดีขึ้น อย่างน้อยก็เพื่อให้ลูกหลานเราในอนาคตครับ

ปล. ขออนุญาตเพิ่มเติมครับ สิ่งหนึ่งที่พอจะช่วยให้เกมส์มีโอกาสพลิกในการเลือกตั้งครั้งหน้าได้คือ ทำยังไงก็ได้ให้คนที่ซื้อเสียงได้รับการลงโทษจริงๆ และมีโทษสถานหนักแบบให้คนกลัวและเหลือคนทำน้อยที่สุด เช่น ติดคุก 10 ปี และปรับเงิน 10 ลบ เป็นต้น แต่ผมคิดว่าคงไม่เกิดในประเทศไทยตอนนี้แน่นอนครับ

ผมมีความสุขมากครับ เพราะผิดหวังจากครั้งที่แล้ว ครั้งที่แล้วเข้ามาเม้นยังยากเลยครับ

ผลการเลือกตั้งทำให้เราต้องยอมรับกลายๆว่าเราไม่ใช่เสียงส่วนใหญ่อีกต่อไปแล้ว เจียมเนื้อเจียมตัวและอย่าคาดหวังเลยว่าประเทศจะเป็นแบบที่เราคิด สำหรับผมมีเท่านี้จริงๆ

ความคิดเดียวตอนนี้คือ แล้วทำไมกูต้องล่มจมไปกับ ปชช ส่วนใหญ่ที่แม้งไม่ตื่นรู้วะ

กะอีกแค่ออกจากบ้านไปเลือกตั้ง มันไม่ได้เหนื่อยยากอะไรมาก รออีก 4 ปีก็ได้ ถึงแม้ในใจคิดว่ามันไม่ถึงหรอก ยิ่งถ้าเลือกตั้งรอบนี้มีการลงทุนเยอะ อย่างไรก็ต้องมีการถอนทุน ก็คงต้องเห็นอะไรกันบ้าง

ถ้าฝ่ายค้านแข็งๆ ก็อาจไม่ต้องรอถึง 4 ปีครับ

ก็เค้าพอใจมันเป็นแบบนี้ เหมือนอเมริกานั่นล่ะ ฝั่งต่อต้านทรัมป์ก็ไม่เอาเหมือนกัน แต่ทำไงได้คนส่วนใหญ่เค้าเลือกแบบนั้น เราก็เช่นกัน จะด้วยเหตุอะไรก็เถอะ

ตอนนี้งงใจชาวเพชรบุรี

ตอนพระราม 2 ก็บ่นกันจัง คนไม่กล้ามาเที่ยว เศรษฐกิจเงียบกริ๊บ เดินทางลำบาก

ปรากฏเลือกน้ำเงินทั้งจังหวัด งงใจ

พระราม 2 ก็ไม่ต้องคิดจะเสร็จหรอก สร้างต่อไปอีก 10 ปีน่ะแหละ

ผมยังโกรธอยู่ และ ไม่ขอเข้าใจบริบทคน ตจว นะครับ
ว่า 500 1,000 มีค่ามากแค่ไหนสำหรับเขา

เพราะส่วนมากคนพวกนี้ แม่ง ไม่ได้ไม่มีความรู้ซะทุกคน
แอบ หัวหมอ ในบางเรื่องซะด้วยซ้ำ

และหลายๆบ้าน ไม่ได้ลำบาก กัดก้อนเกลือกินด้วย
แต่ลดทอนศักดิ์ศรีตัวเอง เพราะเศษเงิน

และไม่ได้รักลูกหลานตามปากพูด จริงๆหรอก
.. เห็นแก่ตัว และรักแต่ตัวเอง

..ใช่ครับผมอยู่ต่างจังหวัด ในจังหวัดผมไม่เคยมีพรรคส้มได้

ขออนุญาตไม่เห็นใจและไม่ทำความเข้าใจนะครับ

ถ้าใครเลือกอะไรแล้วจะได้อยู่กับสิ่งนั้น
จะไม่บ่นแม้แต่คำเดียว

ได้แต่ทำใจและยอมรับความเป็นจริงครับ ว่าคุณภาพประชากรประเทศเรามันได้เท่านี้แหละ ณ ตอนนี้

เอาง่ายๆเลย พอถึงช่วงเวลาเลือกตั้ง คำถามแรกๆที่ประชาชนถามกัน มันควรจะเป็น “เอ้ยปีรอบนี้นโยบายพรรคไหนน่าสนใจ แคนดิเดตวิศัยทัศน์เป็นยังไง” อะไรทำนองนี้

แต่ความเป็นจริงสิ่งที่เราจะได้ยินเป็นสิ่งแรกพอถึงช่วงเลือกตั้งคือ “ปีนี้ได้เท่าไหร่ ใครให้เยอะ” การซื้อเสียง ขายเสียงกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วในประเทศเรา ซึ่งมันไม่ควรเป็นอย่างนั้น

นั่นแหละครับ ได้แต่ทำใจยอมรับความเป็นจริง

คำพูดมากมาย ความหมายเกลียดแม้ว

เห็นด้วย รับสภาพเสียงส่วนใหญ่ของประเทศเป็นแบบนี้

เลือกพรรคน้ำเงินพอทน เลือกไอ้แป้งพอเลย ประเทศนี้ไม่มีอนาคตที่ดีในเวลาอันใกล้นี้หรอก

สำหรับผมคงก้มหน้าก้มตาหาเงินให้มากพอ และจะเลี่ยงตัวเองออกจากระบบภาษีเงินได้ให้มากที่สุดเพื่อไม่ต้องเอาเงินตัวเองไปแบกใครทั้งนั้น

ไม่เกี่ยวกับแม้วเลยครับ การกระทำแบบนี้ต่อให้เป็นธนาธร พิธา หรือใครก็ตาม สำหรับผมคงด่าเหมือนกันหมด ไม่รู้จะยึดติดตที่ตัวบุคคลกันทำไม เพราะโดยส่วนตัวผมคิดว่าความคิดยึดติดที่ตัวบุคคลเป็นตัวถ่วงความเจริญของประเทศครับ

กฎมันบัคตรงที่คนรับเงินก็มีความผิด ไม่กล้าแจ้งกันพอดี คนให้ก็รอดวินวิน

ตัวถ่วงความเจริญจริงๆ คือชนชั้นกลางในเมืองที่โง่ออกไปสนับ รัฐประหารปี 49 ครับ อย่าเอ๋อ ย้อนก็ย้อนให้สุดดิ สส สว มาจากการเลือกตั้ง แต่ไม่รู้ว่าบรรพบุรุษใครมันช่างโง่ยิ่งนัก แต่ติ่งส้มเอาแต่ด่า แม้วๆๆๆ ขรรมจัด

ตอนนี้ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่ามหกรรมถอนทุนคืนครั้งมโหฬาร ที่จะเกิดนับจากนี้มันอยู่ที่จุดไหนในสังคมไทยบ้าง