ทำไม กทม ถึงเลือกอะไรไม่ค่อยเหมือนต่างจังหวัด เพราะ กทม มันไม่มีผู้ใหญ่บ้าน กำนัน ส.อบต สท. นายก.อบต นายกเทศมนตรี อสม. สจ. เป็นโครงข่าย ระบบนี้อุปถัมป์กันเป็นหน่วยย่อยๆ และรวมกันเป็นหน่วยใหญ่ ใครสามารถควบคุมระบบเครือข่ายนี้ได้ โอกาสจะ ชนะ ส.ส. เขตในประเทศมีสูงมากๆ

ทางเดียวจะตัดวงจรนี้ คือ ต้องทำรัฐธรรมนูญให้กระจายอำนาจเท่านั้น ให้ทุกจังหวัดจัดการตัวเองแบบ กทม มีนักการเมืองคนเดียว ใช้ระบบข้าราชการดูแลในหน่วยย่อย (สำนักงานเขต) เพื่อตัดวงจรระบบอุปถัมป์เล็ก และทับซ้อนกันนี้ออกไป นอกจากลดภาระงานที่ซ้ำซ้อน ยังลดงบประมาณรายจ่ายประจำ และเพิ่มความคล่องตัวในการบริหารราชการ

ถ้าประเทศยังปกครองด้วยระบบแบบนี้ ยังเลือกตั้งแบบนี้ต่อไป คนที่คุมระบบก็จะเข้ามาเหมือนเดิม แค่เปลี่ยนกันว่าใครสามารถ ใช้อำนาจอะไร คุมมันได้แค่นั้น

สภาพนี้รธน.ก็ดันไม่สำเร็จ แหงๆ

ปัญหาไก่กับไข่ แล้วเจ้าเข้าไปเปลี่ยนได้ยังไง ถ้าไม่ได้เป็นรบ. ต้องรออีกกี่สิบปี

พรบ บ้านเกิดเมืองนอนของภูมิใจไทยมีนะครับ แต่ผลลัพท์คงไม่ต่างจาก อบจ ตราบใดที่ไม่มีเลือกนอกเขต เลือกล่วงหน้า

เค้าไม่ให้ทำหรอก กดให้เจริญช้าที่สุด แล้วใช้เงินทอนดูแลชาวบ้านแบบนี้ไปดีกว่า ถ้าคนดูแลตัวเองกันได้เยอะๆมันปกครองยาก

ในเมื่อพรรครัฐบาลมันมาจากโครงสร้างแบบนี้ใครมันจะบ้า ทำลายฐานเสียงตัวเอง

คุณแข่งสนามดินชนะ คุณจะเปลี่ยนไปแข่งสนามปูนไหม ทางเดียวคือแข่งสนามดินให้ชนะ

ยาก เอาแค่นำร่องจังหวัดใหญ่ยังยากเลย

ผมว่าต้องเริ่มจาก อบจ แบบลำพูนก่อน
เพราะมันมีงบมาให้พัฒนา จะเห็นความต่างชัดเจน

ก็เค้าชนะการเลือกตั้ง เผลอๆจะแลนสไลด์

ไม่มีเหตุผลเลยที่ต้องยอมให้ทำแบบนั้น

ปัญหาเศรษฐกิจแบบรุนแรงจาก burden สังคมผู้สูงอายุเท่านั้นครับ

ถึงจะมีการเปลี่ยนแปลง ซึ่งไม่นานหรอก (แต่ไม่ได้บอกว่าจะดีขึ้นนะ)

ทักกี้เคยคิดจะทำนะครับ สุดท้ายเป็นไงครับ ถถถ

demand ของคนเขตเมือง กับ คนชนบทต่างกันครับ ผมย้ายมาชนบทได้ 3 ปีแล้วทำให้พอรับรู้ได้

จุดเหมือนกันคือ เราต้องการยกระดับลำดับในสังคม

คนเขตเมือง อยู่ในระบบงานเสรี คุณย้ายงาน/ที่อยู่/สังคมได้ตลอด ทำให้ไม่ต้องพึ่งพาโครงสร้างสังคมในการขึ้นชั้น มีความต่างคนต่างอยู่มากกว่า ทำให้เป็นอิสระจากผู้นำกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็น สส, สจ, อบต, อสม

คนชนบท อยู่ในระบบปิด ย้ายงาน/ที่อยู่/สังคมได้ยากกว่า การรักษาหรือขึ้นชั้นมันพึ่งพาโครงสร้างสังคมเพราะเค้าอยู่เป็นกลุ่มเป็นก้อน หลายๆคนเค้าจะเลือกพรรคพวกเดิมมากกว่า คนที่พูดอะไรกว้างๆ

ยกตัวอย่างตัวผมเองกลับมาทำธุรกิจที่บ้าน(มีเงินระดับนึง) ก็มีคนชวนไปทำการเมืองท้องถิ่นทำให้รู้ว่าชาวบ้านเค้าพึ่งพาโครงสร้างนี้เยอะมากๆ จนแทบจะจบชีวิตถ้าโครงสร้างนี้ทิ้งเค้าไป

เช่น พื้นที่ผมหลายๆบ้านมีผู้ป่วยติดเตียงที่ดูแลโดย อสม. ดูแลถึงขนาดเก็บเงินคนชราให้/เช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้ เข้าบ้านออกบ้านเป็นปกติ ซึ่งการเมืองระดับประเทศไม่เคยมีอะไรถึงเค้าเลย ที่พูดๆกันเค้าไม่เข้าใจ แต่ที่แน่ๆถ้า อสม.ไม่มาชีวิตเค้าพังกันทั้งบ้าน

นี่ยังไม่รวมโอกาสในชีวิต ต่างจังหวัดการกู้เงินแล้วให้คนค้ำกันไปมาเป็นเรื่องปกติ ผลัดกันกู้ผลัดกันคืน ถ้าบ้านนึงทะลึ่งจะไม่ร่วมกับวงเครือข่าย(อบต, เทศบาล) ก็จะกระทบวง/เครือญาติเราด้วย อาจะโดนคนในวงย่อยของเราเกลียด

ดังนั้นถามว่าเค้าโง่มั้ยที่เลือกกันแบบนี้ ผมว่ามันคือวิธีในการมีชีวิตของเขามากกว่า ถ้าส้มจะแก้รอบถัดไปก็ต้องเข้าใจโจทย์ให้มากกว่านี้ เพราะเราใช้กติกา1คน1เสียงเท่ากัน ความเห็นของคนเมืองไม่ได้มีมูลค่าสูงกว่าคนชนบท