ผมเลือกผ่อนมากสุดเท่าที่ให้เลย มี40ปีก็ผ่อน 40ปี เพราะช่วงนั้นก็ยอมรับว่าต้องประคองไปก่อน

แต่มันไม่ได้แปลว่าจะผ่อน 30-40ปีไง ตอนนี้ผมก็โปะเดือนละ 50-100k เพราะเริ่มรายได้เยอะ

ยื่นผ่อน 30ปี เพื่อให้ขั้นต่ำในการจ่ายต่อเดือนน้อยที่สุดในตอนที่เรายังไม่พร้อม เมื่อมีเงินก็ทยอยโปะ ไม่เกิน 6-7ปีก็หมดแล้ว

มันมีน้อยคนมากๆที่ผ่อน 30-40ปีขนาดนั้น มนุษย์เงินเดือนส่วนมากน่าจะทำแบบนี้แหละ

แต่ถ้าผมโสดผมก็ไม่คิดจะซื้อบ้านนะ รอมีซื้อสดเท่านั้นอะ

ผมผ่อนบ้านตอนอายุ 29 ธนาคารไม่ได้ให้ผมผ่อนถึงอายุ60นะครับ เขานับถึง 70 เลย. แต่ถ้าหาเงินเก่ง จะเอาไปโป๊ะ ตอนไหนก็ทำได้ ไม่ต้องรอ30-40 ปี

เลือก 30 ปี
โปะตามสมควร

ถ้าเอาเงินก้อนไปซื้อสด จะไม่มีเงินไว้ลงทุนน่ะ

แต่ถ้ามีเงินเย็นเยอะๆ ก็ตามสะดวกเลย

ถ้าผมไม่เลือก 30 ตอนโควิดน่าจะไม่มีทั้งบ้านทั้งงาน

ถ้า 30 ปี แล้วแต่ละเดือนไม่เหลือไปโป๊ะ ให้จบไวๆ ผมว่าโคตรเสี่ยงเลย ถ้าไม่ใช่สายงานราชการ

พร้อม เพราะเดี๋ยวนี้เค้าให้ผ่อนไปยัน65 70 เลย เกิน30ปีอีก

คือผมว่าต้องดูรวมๆ อย่างหัวหน้าผม เงินเดือนหลายแสนเค้าก็ซื้อรถผ่อน
คือผมว่าต้องดูว่าทั้งหมดคุณมีรายได้เท่าไหร่ แบ่งเงินเป็นส่วนๆแล้วแบ่งใช้ยังไง
เช่นเอารายได้มา 100% มีแบ่งบ้าน รถ ใช้ส่วนตัว ใช้กับครอบครัว เงินเก็บ +เงินออมแฝงเช่นบริษัทยังมีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ มีประกันสังคม มีเหลือออมช่องทางต่างๆ คือถ้ามันจัดไว้เหมาะสม ถึงตัวบ้านจะต้องผ่อนไป30ปี ผมว่ามันก็โอเค

แต่ถ้ามันขนาด แค่กินอยู่ ผ่อนบ้านก็ตังหมดแล้ว หรือบ้านยังต้องหารกับแฟน แบบนี้มันดูจะตึงไปไม่เหมาะ ถ้ามีค่าใช้จ่ายไม่คาดคิด ถ้างานมีปัญหา ถ้ามีลูก จะยังมีเงินพอสำหรับทุกอย่างมั้ย ถ้าพอถึงจะ30ปี ผมว่ามันก็ไม่เป็นปัญหาใดๆ แต่ถ้าเกินมีอะไรเปลี่ยนแม้แต่นิดเดียวก็ติดแล้ว แบบนี้ไม่ดีแน่ๆ