บ้านผมค่อนข้างจะเป็นหมู่บ้านเล็กๆแถวชนบท การคัดเลือกเจ้าหน้าที่ ก็ระดับผู้หญิงสูงอายุในหมู่บ้านทั้งนั้น ก็เป็นคนหน้าเดิมๆ กลุ่มเดิมๆ มาทำหน้าที่เจ้าหน้าที่

ถ้าพูดกันตรงๆก็หวังเงินจากการทำหน้าที่นั้นแหละ

จนบางทีก็งง ทำไมไม่เอาคนวัยทำงานที่เรียนจบระดับปริญญาตรี มาทำหน้าที่ตรงส่วนนี้ ซึ่งมันคือหน้าที่สำคัญมากๆเลย

เค้าเปิดให้สมัคร ใครว่างไปทำก็ได้ ได้ตัง ยกเว้นพวกประธานหน่วย พวกนี้ข้าราชการ

ส่วนมากจะเป็นครูนะ หัวหน้าประจำหน่วยนั้นๆ

เอาจริงๆ ถ้างบประมาณเลือกตั้งขนาดนี้ ใช้ให้เหมาะสม
จ้าง บ.เอกชน มาบริหารจัดการดีๆ มาทำให้ได้ด้วยซ้ำ

ของผมไม่รู้เจ้าหน้าที่เป็นใครแต่น่าจะเป็นพวกครูเพราะเห็นน้องๆนักเรียน ม.ต้น มาเป็นอาสาสมัครช่วยกันเพียบ น่าจะเตรียมการกันมา ซึ่งก็ถือว่าดีเลย เอาน้องๆนักเรียนที่อายุยังไม่ถึงมาปลูกฝังไว้ตั้งแต่ตอนนี้ กระบวนการก็ราบรื่น สะดวกดี ทำออกมาดีแล้วละ

ปล. ภูเก็ต หน่วยเลือกตั้งที่มหาลัยราชภัฏ

หน่วยผมดีอยู่นะ ผมพึ่งตื่นเดินมึนๆเข้าคูหาไม่มีคน ผมเดินตรงไปเอาบัตรเลย จนทเลยถามให้ผมไปเช็คเบอร์ก่อนเดินเข้าไป ก็บอกไปว่าจำลำดับตัวเองได้อยู่แล้ว พอเสร็จแล้วก็มีเรียกไปประชามติต่อ จนทแทบจะจับมือเรียกไม่ต้องรู้ลำดับก่อนก็ได้ โดยรวมโอเคเลย งานสเกลระดับนี้คงใช้จนทหลายพันคนเห็นมีเปลี่ยนเวรกันด้วย

ส่วนมากก็ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ชรบ. หรือคนที่มาช่วยงานส่วนรวมในหมู่บ้าน จริงๆพวกเขาคือคนมีจิตสาธารณะนะครับ ส่วนถ้าใครอยากทำ ยิ่งเป็นวัยรุ่นวัยทำงานยิ่งดี มีความสามารถ มีพละกำลังมีแรง มาสมัครเลยเค้ายิ่งอยากให้ช่วย บ้านผมนะไม่เห็นมีใครมา ผู้ใหญ่บ้านได้ไปขี่รถถามทีละบ้านว่ามีใครอยากมาเป็นกรรมการหน่วยไหม ไม่มีสักคน สุดท้ายก็ไม่พ้นลุงๆป้าๆในหมู่บ้านช่วยกัน อันนี้มีแต่คนแก่ช่วยกันยกของจัดหน่วย วัยรุ่นไม่มีสักคน นอนอยู่ในบ้าน ไม่ค่อยมีใครอยากทำหน้าที่ ในหมู่บ้านตามชนบท ก็มีคนพวกนี้แหละที่เขาคอยช่วยเหลืองานส่วนรวม ส่วนเรื่องเงิน ก็เป็นค่าตอบแทนที่ถูกต้องตามกฎหมาย บ้านผม ครูเป็นประธาน ตำรวจเป็น รปภ ผู้ใหญ่บ้านอายุ 30กว่าๆ ยกของจนหน้าเหลือง ผมว่านะถ้ามีคนที่มีความรู้ความสามารถอยากทำ ไม่มีใครไม่รับหรอก แต่อันนี้มันไม่มีคนอาสามาทำ สรุปเลยไม่พ้นคนแก่ในหมู่บ้าน แล้วอีกอย่างคือมันมีการประชุม การอบรม จนท ซึ่งคนวัยทำงานเค้าก็ไม่ค่อยว่างกัน เผลอๆยังไม่รู้จักผู้ใหญ่บ้านด้วยซ้ำว่าชื่ออะไร เรื่องงานส่วนรวมไม่ต้องพูดถึงเลย

มาทำหน้าที่หวังเงิน โดนเส้นตรงนี้แหละผมว่าท่านก็ใจแคบไป น้องสาวแม่ผมเป็น ขรก.เกษียณ เปิดร้านขายของในหมู่บ้าน แล้วก็ทำรีสอร์ต เงินพันกว่าบาทนี่ไม่เอาก็ยังได้ เติมน้ำมันไปกลับอบรมเลือกตั้งที่อำเภอ 2รอบ ไปรับหีบ ยกหีบแบกของอีก เช้ามืดมาจัดหน่วยรอคนมาเลือกตั้ง ห้าโมงปิดหีบนับคะแนน เอาคะแนนไปส่ง เก็บของในหน่วยเอาไปคืนที่อำเภออีกกว่าจะเสร็จมืดค่ำ นี่แก 60 กว่าแล้วนะนิต้องมาทำ ไม่ใช่เพื่อเงินแค่พันกว่าบาทหรอก แต่มันคนมันไม่พอ ไม่มีคนทำ คนนอกก็จะมองว่าใช่สิก็เมิงเป็นญาติพี่น้องผู้ใหญ่บ้านนิเลยเรียกกันมาเอาเงิน (แต่คนพวกนี้ก็ไม่เคยมาช่วยอะไรเลยเวลามีงานส่วนรวมแต่วิจารณ์เก่ง) แต่ข้อเท็จจริงคือบางทีคนมันไม่พอ แล้วก็ไม่รู้จะไปชวนใครมาช่วยแล้ว ก็ชวนเป็นพี่น้องตัวเองนี่แหละคุยกันง่าย ประมาณนี้ครับ

จะว่าเพราะเงินก็ไม่เชิงครับ ผมอยุ่ชายแดนเขตปะทะเขมร20 กม
งานนี้บางทีจิตอาสาด้วย แล้วก็กึ่งบังคับด้วยบุญคุณพึ่งพากันตามแบบบ้านนอกบ้านนา แม่ผมเป็นครูถูกใช้เป็นประธานหน่วยเลือกตั้งทุกอีเวนต์เลือก สส อบต อบจ ผญบ ตั้งแต่แก40 จนตอนนี้เกษียณจะ70แล้ว ยังถูกบีบให้ไปช่วยหน่วย เพราะ ผญบ ไม่ไว้ใจครูรุ่นใหม่ๆ

แม่ผมแกก็บอกเหนื่อย หูตาเริ่มไม่ดีผมก็กลัวแก มองเอกสารพลาด อะไรงี้เดี๋ยวแมร่งฟ้องวุ่นวายหาว่ากลั่นแกล้งอะไรเยอะแยะ ซึ่งจะปฏิเสธก็เกรงใจ คนที่นี่มันช่วยเหลือกันจนบางทีถ้าปฏิเสธคงใช้ชีวิตลำบาก รอบหน้าคงได้ใช้เหตุผลด้านร่างกายนี่แหละ 70กว่า ให้ไปนั่งทั้งวัน นับคะแนน ติดตามหีบกลับมาเที่ยงคืนงี้คนแก่ป่วยไข้พอดี บ้าบอ

ส่วนกรรมการคนอื่นก็ไปหาจิตอาสาเอาเพราะชาวบ้านส่วนมากทำสวนทุเรียน ไม่ค่อยมีใครว่าง ต้องแบบใจได้จริงๆ

ส่วนที่อื่นผมไม่รู้เค้าหายังไง แต่บ้านผมเป็นแนวๆนี้

ถ้าไม่จ้างแยกมาก็สมควรให้ตังอยู่ แถวบ้านผมก็หน้าเดิมๆแหละ แต่ถ้ากลุ่มนี้ไม่ทำก็ไม่รู้ใครจะทำ รอบนี้คนน่าจะขาดด้วย ญาติผมปกติไม่ไปก็ได้ไป

ตลกละ ทีสส.ยังไม่เห็นต้องจบป.ตรีเลย