นโยบายคนรุ่นใหม่ เอื้อ มวลชน จะเข้าไปแก้ปัญหา แบบเปลี่ยนโครงสร้าง...แต่ท้ายสุดก็อย่างที่เห็น

ท่านมองส้ม ต่างจากพรรคเหล่านี้ ในยุคเรืองรองยังไงบ้างครับ

ไม่เหมือน ส้มนี่แปลกแยกสุดละในตอนนี้นะ อนาคตไม่รู้

ไม่สักนิด

เอาแบบรู้สึกใกล้เคียงก็พรรคพลังธรรมของจำลอง (พรรคเก่าทักกี้)

เพราะมาจากฟีลลิ่งนักเคลื่อนไหว นักต่อสู้ จากเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ

ส่วนตอนไทยรักไทย ไม่รู้สึกแบบนั้น ออกแนวพรรคแบบดูเป็นนักบริหารมืออาชีพมากกว่า

ไม่ได้รู้สึกว่าต้องต่อสู้กับอะไร

ประชาธิปัตย์ ไม่เคยมีนโยบายอะไรที่เหมือนส้มเลยครับ นี่แม่งไม่เคยเป็นพรรคที่เป็นพรรคสมัยใหม่เลยแม้แต่นิดเดียว อาจจะมีแค่ช่วง new dem ที่ตอนนั้นไอติมยังอยู่กับปชป.แค่นั้นเองที่ดูสมัยใหม่ (open data นี่ก็แนวคิดที่ new dem มี ที่คนที่อยากจะทำตอนนี้ไปทำงานกับชัชชาติไปแล้ว)

ขณะที่ไทยรักไทย แม่งคือส้มนั่นแหล่ะครับ นโยบายการที่ให้ทุกคนได้รับการรักษาเท่าเทียมกันก็ออกมาเป็น 30 บาท (แนวคิดแบบสังคมนิยม) กองทุนหมู่บ้าน ที่เน้น decentralized การเข้าถึงทุน การพยายามปฏิรูปข้าราชการ การให้ราชการมี KPI ก็มาจากสมัยนี้ การทำ one stop service ของหน่วยงานรัฐก็มาจากสมัยเดียวกัน การอยากปรับโครงสร้างราชการก็สมัยเหลี่ยม (ตอนนั้นเราลดจำนวนข้าราชการไปได้เยอะเหมือนกันนะครับ กลับมาเพิ่มสมัยประยุทธ์นี่เอง) หรือการจะปฏิรูปรัฐวิสาหกิจ จนโดนด่าแล้วด่าอีก นี่ก็แนวคิดสังคมนิยมทั้งนั้น รื้อทุนเทาก็ทำ (หวยบนดิน ปราบปรามยาเสพย์ติด)

ถ้าคนที่พอจะตามเรื่องสังคมบ้างหรือทันสมัยนั้นจริงๆ (ผมอายุ 19 ตอนปี 44) ไล่มาจนถึงปี 49 จะรู้เลยว่า ก่อนทักกี้ vs สมัยทักกี้ ประเทศเราก้าวกระโดดอย่างไรครับ คือสิ่งที่ทรท.คือเป็นเรื่องใหม่สำหรับคนตอนนั้นมาก แล้วก็เป็นพรรคแรกที่มีนโยบายเพื่อคนจน เพื่อรากหญ้าจริงๆเป็นครั้งแรกในไทยครับ (ก่อนหน้านั้นมีแต่เทคโนแครต มีแต่สนับสนุนทุนใหญ่ ถ้าใครยังจำได้ว่าการจะได้ไปหาหมอแม่งเป็นเรื่องยากขนาดไหนสำหรับคนต่างจังหวัดจะเข้าใจครับ)

ทรท.อาจจะไม่ได้เสรีเท่ากับส้ม เนื่องด้วยจากบริบทของสังคมสมัยนั้นก็ไม่ได้เปิดกว้างเท่านี้ ลองคิดสิว่าถ้าถอยไป 25 ปีเราพูดเรื่องแก้ 112 แม่งก็โดนจับกันหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าทรท.ทำให้คนในประเทศนี้ลืมตาอ้าปากได้ แล้วได้เข้าใจเป็นครั้งแรกว่า รบ.ที่ดี ทำอะไรให้เราได้บ้างครับ

คล้ายกันนะ ผมบอกเลยว่ามันเป็น loop
ตอนนี้นก็จะมีเจนที่ชอบคนเก่าแก่ กับมอง ประชาธิปัตย์, ไทยรักไทย เป็นคนรุ่นใหม่ที่บริหารเก่ง

ก็เหมือนกับที่คนเก่าแก่ตอนนี้ชอบลุงๆ ชอบโหน แล้วรุ่นเราเลือกส้ม

จะต่างก็คือสมัยก่อนมันไม่ต้องโหนมาก มันออโต้ไปเลย การทะเลาะกันเลยไม่รุนแรง (แต่ก็ยังเอามาโจมตี)
และผมก็เชื่อว่าสักวันส้มมันก็ "อาจ" จะเป็นพรรครุ่นเก่าที่อาจไม่ได้ดีเหมือนตอนนี้ ทำอะไรบางอย่างพลาดไป
แล้วก็มีพรรครุ่นใหม่มาสานต่อ (เดานะ)

ไม่เหมือน ส้มคือสิ่งแปลกปลอม

ส้มพยายามจะดึงความเป็น สส. ให้เป็นพนักงานข้าราชการธรรมดา

คนทั่วไปเข้าถึงได้ ไม่ต้องรวย ไม่ต้องบ้านใหญ่ ทำแค่หน้าที่ สส.

ไม่ต้องทำเกินหน้าที่เพื่อจะได้ไม่ต้องเข้าไปหาเงินเพิ่มถอนทุน

สำหรับผม ปชป คือ ภจท.ที่ทำอยู่ตอนนี้อ่ะพยายามหาของดีย์ๆมาโปะหน้าตอนเลือกตั้ง แล้วซ่อนเทพเทือกซ่อนบ้านใหญ่ไว้ข้างหลัง

ไม่เหมือน แบบไม่เหมือนเลย พวกแบกแดงพยายามจะยัดภาพส้มเป็นตัวแทนปชป.ยุคใหม่

ซึ่งไม่มีอะไรเหมือน แค่ระบบการทำงานในพรรคก็ไม่เหมือนแล้ว ยุคเก่าต้องสืบสายเลือดสายตระกูลกันมา ส้มมาทำให้ดูว่าคนธรรมดาทั่วไปที่ตั้งใจจริงก็เป็นสส.เป็นตัวแทนประชาชนได้ ระบบความเห็นแตกต่างในพรรค ไม่มีซ้ายหันขวาหัน มีหารือให้ทุกคนออกความเห็น มีโหวตมติพรรค ทุกคนย้อมรับผล ต่อให้เป็นสส.ดัง ก็มีระบบkpi มีระบบผลัดเปลี่ยนตัวลงสมัคร ไม่นั่งเก้าอี้ยาวยันหลานบวชแบบสมัยพรรคเก่าๆ

นี่แค่ภาพการทำงานในพรรค ยังไม่นับตัวแก่นนโยบายที่พรรคส้มพูดถึงโครงสร้างที่ต้องแก้ไขจริงๆ พรรคแดบ,พรรคฟ้าในอดีต พูดกันแต่นโยบายฉาบฉวยพื้นผิว ไม่เคยกล้าพูดรากใต้พื้นผิว

ไทยรักไทย เหมือนพลังประชารัฐเลยครับ

ในแง่ที่ว่า ถึงจะเป็นพรรคใหม่ก็จริง

แต่คนที่มาลง ส.ส. คือหน้าเดิมๆทั้งนั้น

ที่ไปดูดเค้ามา มีทั้งบ้านใหญ่ ทั้งผู้มีอิทธิพล

ทหารก็ยังมีเลย

ส่วนประชาธิปัตย์ เป็นฝ่ายค้านเพราะจำใจมากกว่า

ไม่ได้เก่งเรื่องตีแผ่อะไรหรอก

แต่คือแพ้มาไง มันก็ต้องค้าน

ทีนี้ค้านพรรครัฐบาลไทย มันไม่ใช่เรื่องยากอ่ะ

จิ้มไปตรงไหนก็เจอหมดแหละ ที่โกงๆ

คนละเรื่องเลยครับ ฟังจากพ่อผมตรงๆเลยนะ ตอนอนาคตใหม่แกก็สบประมาทว่าพรรคใหม่ปลามันก็เหมือนแต่ก่อน ไทยรักไทย พลังธรรม ไรงี้แต่ก่อน คนเห่อไปงั้น

แต่ๆๆๆๆ พอมาก้าวไกลแกยอมรับเลยว่าไม่เหมือนเดิมจริงๆ มันคือ alien ทางการเมืองแบบที่วีระบอกนั่นแหละพรรคส้ม

- สส ไม่มีนายทุน ไม่ต้องถอนทุน
- สส หาเสียงแบบไม่มีตัง
- senior ของพรรคไปอยู่ party list ท้ายๆ
- ปลดคนเทาออกทันที

ผมแย้งแค่นิดเดียวครับ พรรคแดงพยายามรื้อโครงการที่ต้องแก้ไขนะครับ โดยเฉพาะในหน่วยงานราชการ อันนี้แดงทำจนเป็นสาเหตให้ข้าราชการส่วนใหญ่เกลียดแดงด้วยซ้ำครับ เพราะไปรื้อวิธีการทำงาน รื้อสายงาน รื้อระบบใหม่เลยครับ

ขณะที่นโยบายที่ให้คนที่ไม่มีรายได้เข้าถึงทุนได้ สมัยนั้นก็ถือว่ารื้อโครงสร้างระบบการเงินของสถาบันเหมือนกันครับ เพราะว่าสมัยก่อนการที่จะเข้าถึงทุนได้ยากมากสำหรับคนทั่วไปครับ (SME Bank หรือบรรสัดจัดการสินทรัพย์หรือหนี้เสียก็ถูกตั้งขึ้นสมัยเหลี่ยมเหมือนกัน)

และอีกอันที่ถึงทุกวันนี้ยังโดนด่ายับๆคือการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ นี่คือการรื้อโครงสร้างเดิมชัดเจนครับ

การที่นโยบายที่ปรับจากการที่ต้องให้คนวิ่งเข้าหารัฐ ไปวิงวอนอ้อนวอน
เป็น people centric ของทักกี้ นั่นคือการแก้โครงการเลยนะครับ

ส้ม = เลือกมาปราบโกง
ไทยรักไทย = ก็รู้ว่าโกงแต่กุรวย

ผมที่เป็นเสื้อแดงมาก่อน

ต่างคนละเรื่องเลยครับ

ไทยรักไทยก็คือพรรคการเมืองนึง ที่เป็นแบบที่เห็นหัวประชาชน พยายามพัฒนาบ้านเมือง
แต่โครงสร้างยังเป็นกลุ่มผลประโยชน์อยู่ แค่ดีหน่อย รู้จัหาคะแนนด้วยประชานิยม

แต่พรรคประชาชน คือ อุดมคติของการเมืองของโลกนี้
ซึ่งเหลือเชื่อมากๆ ที่เกิดขึ่นในประเทศเรา คือทำงานเพื่อประชาชนเป็นที่ตั้งล้วนๆ

ส่วน ปชป.น่ะเหรอ พรรคลิ่วล้อ พรรคคนดีย์ พูดดีย์ไปวันๆ
เป็นเครื่องมือของเทพเจ้ามาตลอดทุกยุคสมัย

ปชป มันคืออนุรักษ์นิยมจ๋าๆเลยไม่ใช่รึ ตั้งแต่คุณควงตั้งพรรคมาก็เพื่อสู้กับพรรค อจ ปรีดี ปะคับ

ไม่เหมือนครับ เอาแบบก่อนที่จะมีการแตกแยกแบ่งสีกันนะ

ปชป ก็แบบยุคนี้เลยครับ พูดดีน่าฟังน่าเชื่อถือแถมตีบวกตรงฐานเสียงเก่าภาคใต้และ กทม

ทรท ยุคแรก ผมจำได้ว่าเป็นพรรคการเมืองแรกที่ซื้อเวลาจากสถานีโทรทัศน์เพื่อโฆษณาหาเสียงเลยครับ

โดยชูนโยบายปากท้องและประชานิยมเป็นตัวหลัก และประโยคเด็ดจากปากท้กษิณก็คือ “ ผมรวยแล้วผมไม่ไกง “