ย้อนกลับไปตั้งแต่ยุคแดงเลยนะ พวกสลิ่มมันจะชื่นชอบกับการที่ตัดสินแบบสองมาตรฐาน คือฝั่งตัวเองไม่ผิด
ถ้าทุกอย่างมันทำแบบมีมาตรฐานเท่ากันจริงๆ มันไม่มีแบบทุกวันนี้หรอก

อีกฝั่งเคยชิน และชื่นชอบที่ตัวเองได้เปรียบ ทำอะไรไม่เคยผิด
ส่วนอีกฝั่งก็โดนเล่นตลอด ตั้งแต่แดง มาส้ม

บ้านเมืองมันพังจนทุกวันนี้เพราะตราชั่งมันเอียงนี่แหละ ไอ้พวกเห็นด้วยกับตราชั่งเอียงง่ายๆเลยเพราะเป็นพวกเห็นแก่ตัวอยู่แล้ว
แม้แต่กับเพื่อนในกลุ่ม พอยกประเด็นคุยกันเรื่อง 2 มาตรฐาน พอเถียงด้วยเหตุผลไม่ได้ มักจบด้วยคำว่า ก็ทำตัวเองกนิ

ผ่านไปไม่รู่กี่ปี นึกว่าจะคิดได้บ้าง ซาวเสียงในกลุ่ม ฝั่งเสลิ่มตอนนี้ก็เลือกหนู เพราะกลัว ปชน ได้เป็นรัฐบาล แต่ก็มีแค่สองคน จาก60กว่าคนในกลุ่ม

บางคนเกลียดสลิ่มฉิบหาย พอเขาให้เงินก็กาเหมือนเดิมก็มีครับ จากนั้น 4 ปี ก็ด่าไอตัวแจกเงินที่ไปเลือกมันแท้ๆ พอผ่านไป 4 ปี ก็ด่า ให้เงิน เลือก

แต่ๆ กลุ่มไม่ให้เงิน ก็ถูกพูดว่า มันไม่เห็นหัวกู เพราะมันไม่ให้เงินกู

สลิ่มในสังคมผมเป็นส้มไปหมดแล้ว 555+

คนกลุ่มนั้นถือเป็น(อดีต)สลิ่มที่ตรรกะความเป็นมนุษย์ยังไม่พังพินาศ 100% ไงครับ

สมองยังสามารถสังเคราะห์โลจิกได้ว่า อะไรคือสิ่งที่ถูกต้องอะไรคือสิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำ

อย่างน้อยก็เป็นสลิ่มกลุ่มที่เชื่อว่าไม่มีหรอกคำว่า"รักชาติแต่โกงชิบหายวายวอดได้โดยชอบธรรม"

เอาแค่มาตรฐานที่ตัดสินตัวเองก็ได้

ครั้งนึงสลิ่มบอกว่า ต้องออกมาเพราะมีการคอรัปชั่น ต้องรัฐประหารเพราะ คอรัปชั่น

ครั้งนึงเสื้อแดง เรียกร้องให้ทำตามระบอบประชาธิปไตย ให้ทำตามผลการเชือกตั้ง



แล้วตอนนี้ พรรคไหนจริงจังกับการแก้ไขปัญหาคอรัปชั่นที่สุด --> พรรคส้ม


แล้วตอนนี้พรรคไหนมั่นคงในจุดยืนทางประชาธิปไตยที่สุด --> ก็ยังเป็นส้มอยู่ดี


ส้ม คือ พรรคในฝัน เป็น Ultimate form ของทุก ๆ กลุ่มการเมือง
แค่เค้าไม่ยอมรับว่า พรรคที่เค้าฝัน ไม่ใช่พรรคที่เค้าเลยเชียร์