ยุคนั้นทักษิณ พรรคไทยรักไทยได้รับเลือกตั้งมาเป็นครั้งที่ 2
ด้วยคะแนนชนะถล่มทลาย ทุกคนอวยทักษิณ ทักษิณอยู่ในจุด
ที่ได้รับแรงสลับสนุนจากทั้งภาคการเมือง(สส.เสียงข้างมาก)
และภาคประชาชน ทุกคนคาดหวังทักษิณว่าจะนำพาประเทศชาติ
ไปอยู่ในจุดที่ไม่เคยไปถึงมาก่อน

ทักษิณกลายเป็นบุคคลที่แตะต้องไม่ได้
ทักษิณมีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในทุกเรื่อง ทุกการตัดสินใจ
เนวิน เฉลิมยังต้องเรียกนายครับทุกคำ
ทำอะไรถูกต้องเสมอ ห้ามขวาง ห้ามเตือน ห้ามวิจารณ์

ถึงขนาดซื้อ สส. เข้าพรรคเพิ่ม(ทั้งที่ตอนนั้น สส.เกินครึ่งอยู่แล้ว)
เพื่อให้ ฝ่ายค้านไม่สามารถเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกได้
(จำไม่ได้ว่าถ้าจะเปิดต้องกี่% แต่ สส. ฝ่ายค้านรวมแล้วไม่ถึง)

ผ่านระยะนึง คนก็ค้นพบว่า มันไม่ใช่อย่างที่คิด
นโนบายที่วนในอ่าง พูดดีแต่ทำจริงไม่ใช่อย่างที่พูด
ความไม่พอใจเริ่มเกิดขึ้น มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์
ของที่สะสมมา ก็เริ่มระเบิด ทั้งปัญหาโกงกินสุวรรณภูมิ
ทั้งเรื่องฆ่าตัดตอน และอื่นๆที่จำไม่ได้แล้ว

พอการเมืองในสภา มันใช้การไม่ได้(ไม่ต้องพูดถึงการตรวจสอบใดๆ
เพราะมีเสียงข้างมากอยู่แล้วโหวตอะไรก็แพ้ ขนาดขอเปิดอภิปรายฯ
ยังไม่ได้) คนก็เลยมาใช้วิธีการนอกสภาแทน มาประท้วงด่าทักษิณ
ด้วยเหตุผล 108 จริงบ้าง ไม่จริงบ้าง พูดกันไป

ตอนนั้นกระแสไม่เอาทักษิณมันเริ่มจุดติดแล้ว
จริงๆปล่อยไว้อีก ไม่เกิน 2 ปี ให้ทักษิณก็จมอีโก้ตัวเองตาย
เลือกตั้งใหม่ตามระบบรัฐสภา ประเทศชาติก็เดินหน้าต่อได้

แต่พวกที่เสียประโยชน์ พวกอำนาจเก่าต่างๆ มันรอไม่ได้
เติมเชื้อไฟเต็มที่ จนเรื่องมันลุกลามเรื่อยๆ อย่างที่รู้กัน
เปิดโอกาสให้ ทหารและอำนาจเก่าเล่นบทเดิมๆ
ทำประเทศชาติพัง มาอีกร่วม 20 ปีอย่างปัจจุยัน

 

ผมมองว่าถ้าไม่รัฐประหาร ผลของมันจะมี 2 ทาง ทางแรกอาจจะอย่างที่ท่านบอก คือแพ้ภัยตัวเอง ทางที่ 2 คือเป็นแบบเขมรแบบฮุนเซนทุกวันนี้ยิ่งใหญ่ค้ำฟ้ามาก คุมอำนาจเบ็ดเสร็จในทุกหน่วยงานรัฐ ฝ่ายต่อต้านโดนจัดการเรียบ เลือกตั้ง 100 ครั้งก็ชนะ 100 ครั้ง เพราะทั้งสองคนนี้มันซี้กัน ใช้วิชามารคล้ายๆกัน  

มีข่าวลือว่าเคยมองไปที่นั่งประจำตำแหน่งของ r9 แล้วบอกคนใกล้ตัวว่ากรุก็นั่งหรือเป็นได้ จากนั้นก็ไฟลามทุ่งเลย คนอินกันหมดโดยไม่สนว่าจริงมั้ย