ผมตอนนี้อยู่ในกลุ่มเสี่ยง ความดัน ไขมัน เบาหวาน คุณหมอสั่งให้มาควบคุมอาหาร ยังไม่สั่งยาให้กินนะครับ ซึ่งในชีวิตปกติก่อนหมอสั่งก็พยายามหลีกเลี่ยง และกินบ้าง แต่ไม่ถี่เช่นน้ำอัดลม ขนมไส้ครีม ขนมทอด เพราะรู้และติดตามศึกษามาบ้างครับว่าของกินแบบไหน กินแล้วมันส่งผลเสียต่อสุขภาพ แต่พอหมอสั่งก็เข้มขึ้นอีก แอดว๊านซ์ กินตาม ตามเทรนเนอร์หรือคุณหมอสายสุขภาพทั้งหลายแหล่ ลองดูสักตั้งจนกว่าจะถึงวันหมอนัด(หมอนัด 5 เดือน) พยายามหาเมนูที่หาได้ใกล้ตัว ข้าวกล้อง กินผัก กินจืด เติมโปรตีนจากแหล่งอื่นที่ไม่ใช่เนื้อสัตว์เยอะ ๆ ลดเมนูใส่น้ำตาล และของครีมมัน ทรมานนะ กะเดือกไม่ค่อยลง ไม่ค่อยอยากจะเคี้ยว ตอนนี้ลองกินมาได้ 2 อาทิตย์ ก็มานั่งคิดกับตัวเองว่า กูจะอยากอายุยืนไปทำไมวะ เมื่ออายุยืนขึ้นแต่ก็ต้องทนกินแบบทรมาน ไม่มีความสุขกับการกินไปจนตาย ตอนนี้ใกล้ดีแตกแล้วครับ ทนไม่ไหว กำลังจะเดินสายอายุสั้นแต่มีความสุขกับใช้ชีวิตปกติทุกวัน กะว่าจะไปกินปกติเหมือนเดิม แต่ลดการการเติมน้ำปลาน้ำตาล กินขนมอร่อยลดลงเช่นเคยกิน 3-4 มือต่ออาทิตย์จะลดเหลือ 1-2 มื้อ ตามเดิม

ผมเคยดูแลผู้ป่วยติดเตียง มันทำให้ผมรักชีวิตมากเลย


แม้จะมีหลุดไปบ้าง แต่ไม่เคยล้มเลิก

ทางสายกลางดีที่สุด

ผมกำลังจะ 30 แต่ปวดหลัง ปวดเนื้อปวดตัวบ่อยๆ กับน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้น เพราะแทบไม่ออกกำลังกาย
ก็หันมาใส่ใจเรื่องการกินมากขึ้น พยายามเลี่ยงของทอด กับน้ำตาล น้ำหวานนี่แทบไม่กินเลย จะมีชานมบ้างเดือนละ 1-2 แก้ว กับข้าวเน้นกินพวกต้มๆ เนื้อสัตว์ก็กินแบบย่างๆแทน
จะคลีนเกินผมก็ทำไม่ได้

ก็เลือกว่าจะทรมานเพราะการกินหรือทรมานเพราะโรค

ผมบอกแบบนี้แล้วกันไม่ว่าคุณจะเลือกแบบไหนมันทรมานต่างกรรมต่างวาระกันไปครับ

แบบที่ท่าน brrless ด้านบนว่าคุณเลือกได้เลย

ทุกวันนี้ผมกินผักกับไก่ต้ม เกือบจะ 3 มื้อแล้ว ผมโคตรเกลียดแม่งเลยเอาตรง ๆ

แต่ก็พูดกับตัวเองว่ากิน ๆ ไปเหอะ ผมแก้ปัญหาด้วยการไม่นั่งกินมันแบบจริง ๆ จัง ๆ

คือทำออย่างอื่นไปด้วยกินไปด้วย ทำงานไปกินไป เล่นเกมไปกินไป ถ้านั่งกินจิงจังแม่งแดรกไม่ลงจริง ๆ 5555+

ใจ!ผมมันเลว พูดคำหยาบ ขอโทษด้วยครับ!ๆครับ ค่อยๆเป็นค่อยไปทีละวันๆ เดินทางสายกลางดีที่สุดครับ

ผมแนะนำนะ หาเวลาออกกำลังเพิ่มบ้าง มื้อดี มื้อออร่อยก็สลับๆกันไปก่อน แล้วค่อยๆเปลี่ยน 3-4ปีผ่านไป เรากจะชิน สบายๆละทีนี้จะให้กินแต่สลัดยังได้

อายุ นน ส่วนสูงเท่าไรครับ

ผมไม่ได้กินขนมขบเคี้ยว ย้ำว่า นอกจากไม่กินแล้ว ไม่ซื้อเลย เซเว่นก็ไม่ได้เข้า ไปตลาดซื้อทำกินเอง

ช่วงแรกๆนั่งคิด นี่เราไม่เข้า 7-11 มา 6เดือนละหรอ ไปๆมาๆ 4ปีกว่าแล้ว (ในนั้นมีแต่อาหารขยะ)

เพราะทางผ่านไม่มีเซเว่นตอนกลับบ้าน-ไปทำงาน นอกจากประหยัดเงินแล้ว สุขภาพดีขึ้นเอง

แสดงว่าท่านไม่เคยลดน้ำหนักแบบจริงจัง ของอร่อยมีเยอะอยู่ครับ

" ไม่ต้องกินข้าว-ขนม-น้ำอัดลม-สุรา " แค่นี้สุขภาพก็ดีขึ้นละครับ

อายุสั้นไม่ว่าครับ แต่ถ้าอายุสัั้นแล้วพะงาบๆๆ อยุ่บนเตียงนี่โคตรอนาถเลยนะ

เอาไม่ต้องติดเตียงก็ได้ครับ แค่เห็นคน ลุกโอย นั่งโอย หน้าบิด หน้าเบี้ยว แค่นี้ก็ ไม่ไหวแล้ว

ทุกวันนี้ผมออกกำลังกายทุกวัน เวทเทรนนิ่ง วิ่ง หนักประมาณนึง

เพราะไม่อยากเป็นแบบนั้นนั่นแหละ

ส่วนอาหารผมกินจืดจนชินแล้ว เครื่องปรุงบ้านผมแทบไม่ใช่ เมนูอาหารที่ผมกิน

เนื้อวัวผัดเนย ไข่ดาว ถ้าผมทำกินเอง ผมทำแค่นี้แหละ แม่งโคตรอร่อย เมนูที่สวรรค์ส่งมา

โปะบนข้าวสวยอร่อยโคตรๆ ขนมอะไรพวกนี้ผมไม่ค่อยกินอยุ่แล้ว นานๆที แบบ สองสามอาทิตย์ทีนึง

น้ำหวานไม่ต้องพูดถึง กินแต่น้ำมะพร้าวสด ปอกเองทุกวัน เหล้าก็กินอาทิตย์นึง สามสี่ออนซ์

ของพวกนี้ไปมองมันเป็นเป้าหมายไม่ได้หรอก กูจะกินจืดเว้ย กูต้องน้ำหนักลดเว้ย กูต้องไขมันลดเว้ย

มันทำไม่ได้หรอก หรือต่อให้ทำได้ ไปถึงเป้าหมายแล้วไงต่อ กลับมากินจังไรเหมือนเดิมงี้หรอ

สุดท้ายก็มูฟออนเป็นวงกลม ไม่ไปไหน ของพวกนี้มันต้องทำให้เป็นวิถีชีวิต ออกกำลังกายให้เป็นประจำ

กินอาหารดีๆให้เป็นประจำ พวกของอร่อยๆ จังไรๆ นานๆทีพอ ความดัน ไขมัน เบาหวาน ไอ้พวกนี้

พ่อผมเป็นหมด หน้าหลานตัวเองไม่ทันได้เห็น สโตรคสมองลาโลกไปก่อน คือตายในเวลาที่ไม่ควรจะตายอะ

คือของอร่อย มันอร่อยอยุ่ในปากไม่ถึง 5 นาที แต่แม่งติดอยุ่ในร่างกายเราตลอดกาลอะ

จะกินจังไรก็ได้แต่อย่างน้อยออกกำลังกายให้หนักหน่อย

ผมเกลียดคำว่า "ของอร่อย กิน ๆ ไปเถอะเดี๋ยวก็ตายแล้ว"
ความจริงคือระบบสาสุขเรามันไม่อนุญาตให้เราตายง่าย ๆ
มันจะเลี้ยงไข้เราไปอีกหลายปี จะให้เราทรมานกับมันนาน ๆ ด้วยการรักษาขั้นต่ำ
จะสูบเงินเราจนหมดต้องกู้มารักษา ขูดประกันชีวิตจนหมดก็ยังไม่พอ
คนที่ดูแลเราจะเหนื่อยจนเป็นบ้า จนคิดว่ารีบตายไปซะยังจะดีกว่า
ปล.ยกเว้นเราจะจิตใจเข้มแข็ง ถึงจุดหนึ่งชิงฆตต.ไปก่อนเลย

เอาเป็นว่าพยายามอ่านพยายามคิดว่าวันนี้อัดไปเยอะแล้วยัง ก่อนจะหยิบของเข้าปาก อย่าเพิ่งหักดิบแบบทีเดียวน้ำตาลกับน้ำปลานี่ยิ่งกว่ายาเสพติดชนิดไหนๆอีก หนีก็ยากเลิกยิ่งยาก แต่ค่อยๆลดค่อยๆตระหนักไปทีละนิด กินได้ถ้าอร่อยแล้วชอบด้วย ก็ต้องเลี่ยง ไปหาของอร่อยชนิดอื่นที่ดูแล้วเลวน้อยกว่า แต่ถ้าคิดว่าใจสุดพอก็กระโดดไปแบบแอดวานซ์ทีเดียวแล้วไม่ลงกลับมาเลย ซึ่งผมไม่ทำหรอกนะ

ไอ้คำแนะนำของหมอ มันเซฟตัวหมอเองนะ ว่าต้องให้ข้อมูลที่เหมาะสม แต่บางทีก็ไม่ได้ดูบริบทของคนไข้

ผมขอแนะนำว่า ให้เรากินเหมือนเดิม แต่ลดลงครึ่งนึง แล้วกินของที่หมอแนะนำอีกครึ่งนึงแทน

เช่น จากที่เคยกินข้าว2จาน ก็กินตามปกติ1จาน อีกครึ่งนึงกินอาหารที่เหมาะสม

ให้หักดิบไปกินอาหารนก ผมทำไม่ได้อะคนนึง

แล้วพอเราคุ้นเคยกับอาหารที่ไม่อร่อยแล้ว ค่อยปรับลดปริมาณอาหารลง เชื่อผมว่าไม่ตายหรอก
ถ้าเราทำ if ร่างกายจะเริ่มรู้จักการใช้พลังงานจากไขมัน ไขมันในร่างกายคนปกติ มีพลังงานเพียงพอให้คุณวิ่งจบได้2มาราธอน ยิ่งถ้าเป็นคนไขมันเยอะ พลังงานยิ่งเยอะ

เราต้องบูรณะระบบการเผาพลาญไขมันของเรากลับมา แล้วเราจะหิวน้อยลง
เราหิวเพราะ ร่างกายความคุ้นเคยในการกิน
เราอยากอาหาร เพราะรสชาติลิ้น

ผมลดน้ำหนักมาได้ละ10โล ไม่ได้กินแบบที่คุณว่าเลย กินข้าวปกตินี่แหละ แต่ลดปริมาณลงครึ่งนึง ในมื้อที่ 2-3 มื้อแรกกินเต็มที่
แต่ผมคาดิโอเยอะ วันละ ชม. ช่วงคาดิโอ ร่างกายรู้จักการนำไขมันมาใช้
ส่วนน้ำหวาน กินวันละไม่เกินแก้ว

สิ่งที่คุณต้องทำ คือ บริหารการกิน โดยรักษาความสุขไว้ แต่ให้อยู่ในระดับที่ยังไม่เกินพอดี

หารครึ่ง ในทุกมื้ออาหาร ถ้าหิว ก็กิน แต่กินครึ่งเดียว จะกินกี่ครั้งก็ได้ แต่ปริมาณโดยรวมให้น้อยลง

เรื่องกินผมก็ทำไม่ได้เหมือนกัน จะให้หันมากินคลีน เพราะชอบกินของอร่อย ถ้าไม่ได้กินก็ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ทำไม
ผมคิดแบบนี้เลยนะ เลยเอาการออกกำลังกายมาบาลานซ์ กับพยายามลดปริมาณลง งดบุฟเฟ่ห์

ที่ผมต้องลดก็เพราะสุขภาพไม่ดี มีปัญหาการนอน กับไม่อยากไปรพ.เพราะเสียดายตังค์ แพงเหลือเกินสมัยนี้
สรุปคือ กินบ้าง อดบ้าง ออกกำลังกายบ้าง พักบ้าง อย่าตึงไปทางไหนมากเกินไป จะทำได้นานครับ
ผมลดมาแล้ว 14 กิโลนะ แต่นิ่งมา 3-4 เดือนละ อยากจะไปต่ออีกซัก 5-6 โล แต่ไม่ได้รีบอะไร

ออกกำลังกายหรือคุมอาหาร ถ้าอดทนถึงจุดนึงที่ร่างกายเราดีขึ้นจะมีกำลังใจทำต่อครับ พยายามให้ไปถึงจุดนั้นให้ได้ครับ

ผมอายุ 41 ซึ่งพลาดเรื่องกินเลย ตอน วัย 30

10 ปีต่อมามันเห็นผลชัดเจน

เบาหวาน กินหวานแบบไม่สนใจอะไร

ตอนนี้คือ โคตรลำบาก ในการเลือกกิน

แม้จะคุมมา กว่า 8 ปี อยู่ในเกณฑ์ที่หมอ พอใจ

น้ำตาล 100-110 A1C 5.9

แต่ก็ยังไม่ได้หยุดยา

การกินตอนนี้ จะผล ให้เห็นอีก 10 ปี ข้างหน้า

กินให้ดีครับ ตับ ไต ไม่ใช่เรื่องตลก