GEN Y ที่เกิดมาในยุคพฤษภาทมิฬ จำความได้ตอนเด็กเพิ่งเริ่มสนใจการเมือง เริ่มโตขึ้นเริ่มมีสิทธิ์เลือกตั้ง ก็เชียร์ไทยรักไทย เพื่อไทย ด้วยเหตุผลที่ว่า อย่างน้อย ถึงมันจะโกง หรือรู้ทั้งรู้ว่ามันโกงนะ แต่ก็ยังทำประโยชน์ให้บ้านเมืองผ่านนโยบายบ้าง ได้แต่เฝ้ารอที่จะมีพรรคการเมืองที่แม่งเป็นความหวัง ให้เราปักหลัก

จนเกิดอนาคตใหม่ พรรคนอกสายตา แม่งเหมือนจุดความหวังว่าจะทำให้บ้านเมืองเราเจริญขึ้นได้สักที หลังจากนั้นก็เป็น FC เรื่อยมา อนาคตใหม่ ก้าวไกล ประชาชน ด้วยเหตุผลที่ว่า พรรคที่แม่งไม่โกง แล้วมีลุ้นว่าจะทำให้ประเทศจะเจริญขึ้นได้ มันมีจริงนี่หว่า

สุดท้ายนี้ เราไม่รู้หรอก ว่าพรรคประชาชนถ้าได้มีโอกาสเข้าไปจะโกงหรือไม่โกง

แต่มันคือความหวังเดียวของพวกเราแล้ว

เลือกตั้งครั้งแรกปี 54 ตอนนั้นไม่รู้เรื่องการเมือง ที่บ้านเป็นสลิ่ม และผมก็มีเชื้อสลิ่มในตัว ไม่เลือกแดงแน่ๆ และไม่เลือกอภิสิท อาจจะ vote No จำไม่ได้

ปี 57-58 ผมไปเรียนเมืองนอกไม่ได้เลือก

มาเลือกอีกทีปี 62 ผมเลือกส้มยาวๆเลย

จำได้ว่ากว่าจะตาสว่างก็หลังรัฐปราหารไปแล้ว ก่อนหน้านี้ยังอินอยู่เลย

ยิ่งเราโตเหมือนจะยิ่งรู้ว่า ที่ผ่านมาแม่งแดกกันแบบจุกๆ

ยิ่งสมัยข้อมูลเข้าถึงยากๆ ไม่มีสื่อ Social เราแม่งแทบไม่รู้เรื่องเลย

ประเทศเรานัยหนึ่งควรจะเจริญได้แล้ว

แต่ที่มันน่าหงุดหงิดที่สุด คือประชากรบางส่วน แม่งไม่เอาไรเลย ไม่อยากรับรู้ข้อมูล

ดักดาน หัวชนฝา จนบางทีคิดว่า หรือประเทศเราไม่เจริญนี่มันถูกต้องที่สุดแล้ววะ

ส่วนผมถ้าไม่มี พรรค อนาคตใหม่ คงเป็นพวก Ignorant อะ และคงไม่รู้ข้อมูลว่าประเทศเรา แม่งเทาได้ขนาดนี้เลยหรอ? ดูจากการอภิปรายตอนเป็นฝ่ายค้าน ตั้งแต่ยุคแรก ถึงปัจจุบัน ถ้าเป็นนักบอลก็พวกฟอร์มสม่ำเสมอมาก เล่นเรื่องใหญ่ๆ ทั้งนั้น ไม่มีพรรคอื่นเล่นด้วยซ้ำ และรู้ว่าอำนาจสูงสุด แท้จริงแล้ว ที่คอยอยู่เบื้องหลังตลอดหลายทศวรรษ ที่คอยฉุดรั้งประเทศให้ไปเดินหน้าคือใคร ไม่ใช่นักการเมืองแต่ เป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ผมไม่ได้อินตั้งแต่แรก ยิ่งมารู้ยุค อนค. ก่อตัวยิ่งเกลียดไปเลย...

ตอนเด็กทันยุคสุจินดา อยุ่ ตจว มีแต่ข่าวว่าประชาชนที่ปกป้องจำลองคือคนชั่ว จนโตมาโผมเลือกครั้งแรกยุคตาแม้วกำลังพีค แต่พอเข้ามหาลัยเจอเพื่อนกล่อมไปเป็นพวกastv อยุ่พักใหญ่ จนยุคตูบเริ่มกลับมาตาสว่าง เพราะอ้ายทอนจริงๆ ตอนนี้ส้มทั้งใจแล้ว ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นใครมีความหวังให้เราในชีวิตเท่าพวกส้มแล้ว

ของผมด้วยความที่บ้านอยู่ใต้ แถวนั้นก็มีแต่พรรคพ่อไอปลื้ม ชอบสโลแกนเกรียนๆ นายชวนยังหลีกภัย เมิงเป็นใครไม่หลีกกู และก็แรกๆกาเสาไฟตามที่บ้านมามาตลอด พอเริ่มคิดได้ก็ no vote มาตลอด จนมีส้มซ่านี่หละที่ดูแล้วคือความหวังหมู่บ้าน ยิ่งโดนแก่ๆอำนาจเก่า กีดกันยิ่งรู้ว่ามันเละเทะขนาดไหน เพราะคนพวกนี้ก็ได้ประโยชน์จากการที่กลุ่มดำๆพวกนี้มีที่ยืนในสภานั่นแหละ เพราะฉนั้นเลี่ยงที่จะมีกลุ่มนี้ไม่ได้หรอก ผิดถูกพวกเค้ารู้นะผมว่า แต่เงินและธุรกิจ ความเห็นแก่ตัว มันบังตาไปหมด ยังไงก็สู้กับพวกนี้อีกนาน รุ่นพ่อ รุ่นปูมัน ตห ไป มันก็ผลิตรุ่นใหม่มาสืบทอดอีก แต่ยังไงก็ต้องสู้วะ จากมันเคยได้ 100 ให้มันลงมาเหลือ 80 อะไรก็ยังดี

กำแพงเพชร เขต1 vote no มาตลอดจน มาเลือกอนาคตใหม่ ก้าวไกล

ผมเริ่มจาก ปชป -> ไทยรักไทย -> ปชป -> 3 พรรคตระกูลส้ม

ไทยรักไทย>พลังประชาชน>เพื่อไทย>ก้าวไกล>...ประชาชน

เลือกตั้งครั้งแรกกาเพื่อไทย แต่ตอนนั้นยังไม่ได้ตามการเมือง ไม่รู้ว่าใครดี ใครไม่ดี แค่กาตามพ่อแม่เฉยๆ
แม้กระทั่งช่วงทักษิณโดน รปห. 49 ผมก็ไม่ได้ตามข่าว และไม่ได้สนใจเลย แต่ในใจก็เชียร์แกเพราะพ่อแม่เชียร์

ผมมาเริ่มตามการเมืองจริงจังตอนปูโดนรัฐประหาร เริ่มลงลึกว่าเจ๊แกโดนเพราะอะไร ใครเป็นแกนนำฝ่ายตรงข้าม
แล้วก็ดันโชคร้ายสัสๆ ตรงนี้เริ่มติดตามการเมืองจริงจังแต่ไม่มีคูหาให้เลือกตั้งเพราะ คสช. แดกยาวๆ

บังเอิญว่ามีพรรคๆนึงที่แม่งโครตจะใสสะอาด หน้าใหม่ ไฟแรง นโยบายโดนใจสุดๆคือพรรคอนาคตใหม่ ก็ตามมาตั้งแต่นั้นเลย