ถ้าถามผม คือ อยาก keep performance ไว้ฮะ
กว่าจะปั้นให้กลับ จุดเดิมใช้เวลา 2 เดือน ซ้อมให้ร่างกายพีค อีก 3 เดือน ถ้าเริ่มหมดฝุ่นพฤษภา พีคตุลา วันได้ไม่กี่วันฝุ่นมาอีกแล้ว
เมื่อวิ่งระยะอัลตร้า ต้องคีฟ ตอนนี้ไม่แหละ หยุดดีกว่าตาย

คำถามที่น่าถามคือ เมื่อไหร่ปัญหาฝุ่นจะน้อยลง
6 เดือนวิ่ง
6 เดือนพักหนีฝุ่น
กว่ามันจะพัฒนาต้องเสี่ยง อัดระยะ อัดความเร็ว ปีแรกๆพอไหว 4-5 ปี เริ่มเบื่อวงจรนี้เหมือนกัน แก่แล้วฟื้นตัวไม่ง่ายเหมือน 30 ต้นๆ

คือปีนึง ฝุ่นสัก 2 เดือนก็ยังพอไหว นี่แม่งล่อ พย.-เมษา

แต่ถ้าฝุ่นมันทำลายปอด ทำลายร่างกายของท่าน แล้วเป็นแบบคุณหมอสู้ดิวะ ท่านจะกลับไปวิ่งไม่ได้แล้วนะครับ

ผมวิ่งลู่วิ่งในห้องแอร์เอา อย่างน้อยฝุ้นก้น้อยกว่าข้างนอกนิดนึงก้ยังดี

ผมรอหมดฝุ่นครับ ช่วงเดือน พค. ครับ ค่อบกลับมาวิ่ง ตอนนี้ เล่นดูหนังที่ชอบ ชว.แล้วนอนครับ

ไม่ทุกคนมั้ง ผมว่าคนวิ่ง outdoor ช่วงนี้ลดลงเยอะนะ ผมก็วิ่งลู่อยู่บ้าน ถ้าขึ้นเตือนแดงๆ นะ

มันเหมือนการเสพติดอะไรซักอย่างนั้นแหละ หรือพูดง่ายๆก็ "เสี่ยน" เวลาทำอะไรบ่อยๆเยอะๆมากๆแบบร่างกายมันต้องการอะ

กินแอล

สูบบุหรี่

ออกกำลังกาย

กินกาแฟ

อารมณ์เหมือนคนกินเหล้าแหละ
รู้ว่าไม่ดี แต่มันมีความสุข
เคยไปวิ่งตอนส้มๆ เกือบแดง
แสบจมูกอยู่นะ
แต่ตอนนี้เข่าบวมเลยไม่กระทบเท่าไร
คงจะเน้นบอดี้เวทแถวบ้าน กับจ๊อกเบาๆ

สีเหลืองสีส้มอ่อนๆ ผมก็ไปประจำนะสวนลุม แต่สีแดงไม่ไหวจริง และส่วนใหญ่มันจะเป็นตอนเช้าๆๆๆ

ตอนเย็นก็เริ่มจางกลายเป็นสีเหลืองแล้ว ก็ไม่แปลกที่จะเห็นคนไปวิ่งเยอะ

เดวไม่ได้อัพสตอรี่ไอจี

แต่เอาจริงๆมันเยอะช่วงเช้าครับ ช่วงเย็นเป็นสีเหลืองก็วิ่งได้ปกติ

ในหมู่บ้านผมที่น่าห่วงเลย คือพวกตายายที่ไม่สนใจเรื่องฝุ่น เอาหลานที่เป็นทารกออกมาอุ้มเดินเล่นในหมู่บ้าน

ผมว่ามันหลายๆรวมกันนะที่ทำให้เค้าออกไป อาจจะด้วยที่ตัวเองชอบหรือเสพติดการออกกำลังกาย ทำแล้วมีความสุข รู้สึกดีกับตัวเอง เหมือนที่เราๆเล่นเกมส์ดูหนังฟังเพลงดูบอลน่ะแหละ

บางท่านมันก็อาจจะยังไม่เห็นผลกับเค้าโดยทันที อย่างเพื่อนผมไม่เป็นภูมิแพ้ ฝุ่นเยอะๆสองสามวันนี้มันยังออกไปออกรอบอยู่เลย ถามแสบจมูกมั้ยมันก็บอกไม่ นั่นแหละมันยังไม่ส่งผลบางท่านเลยไม่กลัว

บางท่านก็อยากจะรักษา performance / Routine ตัวเองไว้ บางคนเค้าพอใจกับประสิทธิภาพร่างกายในการออกกำลังกายปัจจุบันอยู่ ถ้าหยุดไปพักไป แน่นอนกลับมามันก็ไม่เท่าเดิม บางคนเค้าก็ไม่อยากเสียตรงนั้นก็ยอมแลกได้ แล้วมันก็ย้อนกลับไปข้อสองที่ว่า ก็ไม่เห็นโลงศพมันก็ไม่หลั่งน้ำตาอ่ะ PMในวันนี้กับปอดเราตอนนี้มันไม่เห็นผลหรอก แต่อีกสิบยี่สิบปี ผมเชื่อว่าแตกแน่นอน

อย่างผมเมื่อวานก็นึกว่าวันปกติฝุ่นไม่มี ก็ออกไปซ้อมกอล์ฟปกติตามRoutine(ยิม Mon/Wed/Fri & Golf Tue/Thu) ออกไปก้ไม่ได้คิดอะไรขับรถออกไปปกติ มาถึงสนามไดรฟ์เอากระเป๋าลงเข้าเลน พึ่งสังเกตว่าฟ้ามันขมุกขมัวเลย สุดท้ายก็ได้แต่ทิปแคดดี้แล้วก็ไปตีในร่มแทน ไม่ไหวอ่ะ เป็นหอบหืด เป็นภูมิแพ้อยู่แล้ว ไม่กล้าออกไปเสี่ยงจริงๆ กลัวเป็นมะเร็งปอด

ผมวิ่งช่วงเย็นบ่อยๆ
แต่จะวางแผนตั้งแต่เช้าเลย เช็คค่าฝุ่น
ถ้าเยอะเกิน 80 ก็โบกมือลาเลย
มาบอดี้เวท กับวิ่งลู่ ที่บ้านเอา

ผมปกติก็วิ่งตอนเช้านะ แต่ช่วงนี้ตื่นมาก็เช็คค่าฝุ่น คือถ้าPM2.5 เกินค่าที่เค้ากำหนด37.5 ถ้าเกินนี้ผมนอนต่อ พอมาช่วงนี้สังเกตว่าช่วงเย็นค่ามันไม่เกิน ก็จะเปลี่ยนมาวิ่งตอนเย็นแทน แต่ใจจริงอยากวิ่งตอนเช้า รู้สึกว่ามันสงบ ก็ภาวนาให้มันหมดเร็วๆ มานั่งคิดหลายปี คนที่วิ่งในเมืองไทยนี่ต้องใจรักจริงๆนะ ไหนจะฤดูฝุ่น หมดฝุ่นไปเจอร้อนอีก ร้อนหมดเจอฝน จะมีช่วงที่อากาศเหมาะแก่การวิ่ง แค่เดือน-2เดือน ช่วงพฤศจิา-ต้นๆธันวา ไหนจะอยากวิ่งซิตี้รัน ก็เจอคนเมาแล้วขับอีก ยอมรับใจนักวิ่งทุกๆท่าน รวมทั้งตัวผมด้วย มันรักไปแล้วนี่เนอะ พูดได้เต็มปากเลยว่าผมรักการวิ่งจริงๆ

น้าจะออฟวิ่งแล้ว ออฟเด็กแทน

เค้าวิจัยมาแล้ว ถ้า PM เกิน 100 นอนตีพุงอยู่บ้านยังสุขภาพดีกว่าวิ่งออกกำลังกาย แต่ก็เข้าใจนะ คนออกกำลังกายบางทีมันก็เป็นวินัยเค้า เค้าต้องวิ่งตลอด บางทีไม่ได้วิ่งมันรู้สึกขาดอะไรไป ไม่กระปี้กระเปล่า ทำงานไม่ได้ หรือว่าวินัยเสียแล้วเดี๋ยวมันกลับมาวิ่งยาก คือจริงๆมันควรโทษไอ้คนเผาแหละ อย่าไปโทษคนวิ่งเลย เหมือนทางม้าลายมันควรไปโทษคันที่มันไม่ยอมจอด ไม่ใช่ไปโทษคนที่เค้าข้ามไม่ดูรถ

ผมผู้ที่อาทิตย์นึงจะได้วิ่งสักสองวัน เมื่อเช้าจัดไปเต็มปอดทั่วร่าง