วัดแค่ผลลัพย์ผมว่าก็ไม่ใช่แค่แรงอวยนะ โอเคล่ะทีมงานก็ต้องได้เครดิตได้ แต่ที่แก้ปัญหาแล้ว turnaround ได้ผู้นำก็ต้องได้เครดิตสูงสุดอยู่แล้ว
- IBM << ขอข้ามละกันเพราะเป็นการเติมโตตามระบบของบริษัทข้ามชาติ ใครเคยทำบริษัทข้ามชาติจะพอรู้ว่ามันชิล(เป็นระบบ)กว่าบริษัทไทยเยอะเลย

- ไทยคม << เข้าปี54(น้ำท่วมใหญ่) ปีต่อมาพลิกเป็นกำไร (เทียบจาก4P)ตอนนั้นแกปรับpackage ของ productเดิม(thaicom4) แต่เปลี่ยน place(ขายB2B) กับ promotion(เข้าไปเป็นส่วนส่งเสริมการขายในกิจการที่มั่นคง แทนขายเอง) จากเดิมที่ thaicom4 มันทำเงินไม่ได้กลายเป็นได้ขายเต็ม cap จนต้องเพิ่มดาวเทียม
อย่าลืมว่าบริษัทขาดทุนมาหลายปีพนักงานมันห่อเหี่ยวหมดแล้ว และก็มีแต่ฝ่ายเทคนิคเนิร์ดๆ monitor ดาวเทียม แต่ไม่ได้ทำ package ให้เห็นคุณค่าเชิงพาณิชย์

- ดุสิท << เข้าปี59 เดิมทำงานจากโรงแรมอย่างเดียว ซึ่งมีแต่ตึกเก่า อันนี้แกปรับ product ไปทำกลุ่ม การศึกษา, อาหาร, อสังหา ส่วนโรงแรมก็แทนที่จะสร้างเองก็ไปรับจ้างบริหารแทน(คล้ายๆแฟรนไชน์)เก็บค่าธรรมเนียมเอา แล้วก็ไปลงทุน Dusit Central Park หวัง turnaround (ปรับพอร์ต > ลดความเสี่ยง > ลดขนาดพอร์ตเดิม > ลงทุนในทรัพย์ที่หวัง turnaround)
กำไรอาจไม่ได้ดีขึ้นมาก แต่ได้กระจายและลดความเสี่ยง(ปรับ portfolio) ทำให้รอดช่วงโควิด ถึงหนี้เยอะเพราะไปลงทุน Dusit Central Park แต่หลังจากนี้ก็จะเริ่มรับรู้รายได้แล้ว พอมีแววพลิกไม่น้อย

สรุปก็เก่งนั่นล่ะ แล้วดูจากทางเลือกที่ใช้ในเอกชนน่าจะเป็นคนมีพลังขับพอสมควร เพราะมันไปปรับพอร์ตเค้าหวัง turnaround ทั้งนั้นเลย ไม่ใช่แค่ไปนั่งบริหารต่อ

ไม่ใช้ อคติ มาตัดสินใครเพราะพรรคการเมือง คุณศุภจีก็เป็นผู้บริหารที่เก่งมากๆ คนหนึ่งแหละครับ

้เก่งมากๆนะคนนี้

เอาบ้านดุสิตได้ 5555

ผลงานแกไม่ใช่ไม่มีนะนั้น ผมจำได้ว่ามีเยอะอยู่แบบเห็นชัดๆด้วย แต่จำรายละเอียดไม่ได้ละขี้เกียจไปหา

เนิฟยับเลยชาวss

สำหรับผมเก่งระดับนึงแต่ที่ดูดีเพราะผลงานชัดเจนจาก ''Put the right man on the right job''
แค่วลีนี้เองเพราะรัฐมนตรีที่เหลือแม่งมาแบ่งเค้กกัน

ในฐานะลูกชาวนา
และคุยกับคนที่เป็นกลุ่มลูกชาวนาด้วยกัน

คำตอบ ศุภจี คือผมนี่งงมากว่า เอ๋... มันทำได้จริงๆหรอ
พูดมาว่า Stock 1 แสน ตันงี้ ผมนั่งฟังก็ งง ว่ามันช่วยชาวนาตรงไหน ถ้าบังคับสต๊อก
คนที่จะได้ประโยชน์คือนายทุนเท่านั้น แถมพวกขายข้าวส่งออกทุกวันนี้มันคือ Forward Order สั่งกันล่วงหน้า ส่งมอบทีหลัง ไม่ต้องส๊อกเล้ยยยยยยย

เรื่องที่สำคัญเลยคือ ไม่ใช่ทุกคนจะปลูกได้นะ ไอ้ข้าวหอม ข้าวขาวเนี่ย ข้าวหอม มันไวแสง และเรื่องมาก น้ำเยอะไป ไม่หอม น้ำน้อยไปไม่หอม ข้าวท้องถิ่น ที่ชาวนา ท้องถิ่นปลูกกันจริงๆ ปีนึงได้ หลักพันตันเท่านั้น

ก่อนเป็นนักการเมือง ผมชอบแกที่ได้บริหารองค์กรใหญ่ๆ และชอบบุคลิกการพูดของแก

ด้วยความเป็นคนที่พูดในเนื้อหาที่ตัวเองบริหารงาน หลีกเลี่ยงการพูดที่ทำให้อีกฝ่ายเจ็บใจ อันนี้ได้คะแนนความนิยมเยอะโดยที่ยังไม่ต้องฟังเนื้อหาด้วยซ้ำ เป็นเหมือนของแปลกในวงการการเมือง

โคตรover

ตัวนี้แทบไม่มีอะำรเลย

ฟิลลิ่งเหมือนอภิสิทยุคแรกๆอะ พูดเก่ง เอามาเปนฉากบังหน้า

นี่ก็เนิร์ฟเค้าเกิ๊นนนนน

แกขึ้นเป็น MD IBM ไทยตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 40
แล้วโตขึ้นเป็น GM/VP ของ IBM Asean ของ services BU
แล้วยังย้ายไปทำงาน IBM ที่เมกาด้วย

คือถ้าไม่เก่งหรือไม่มีความสามารถ ผมว่าแกไปถึงระดับนั้นไม่ได้นะครับ

เก่งเลยแหละ

คนฉลาดกว่านี้มีแน่เมืองไทยมีหลายคนด้วย

แต่ศุภจี ที่ผมรู้สึกถึงจุดเด่นแกตอนได้ฟังคลิปพวกสัมภาษณ์แกตอนก่อนเข้ามาเป็น รมต.
1. แกถ่ายทอดแนวความคิดแกไปหาลูกน้องได้ดีมากๆคนนึง ทำให้ทีมงานเห็นภาพว่าองค์กรจะไปทิศทางไหน
2. ผลงานเป็นรูปธรรมจับต้องได้ มีเยอะไหมไม่รู้แต่มีพอควร
3. พูดเรื่องยากๆให้เป็นเรื่องเข้าใจได้ง่าย ร้้อยความคิดและถ่ายทอดออกมาได้ดี
4. รู้ลำดับว่าปัญหา โอกาส อะไรควรทำก่อน ทำหลัง หรือไม่ควรทำ
5. อันนี้มองแบบผิวเผิน คือรู้สึกว่าค่อนข้างถ่อมตัวนะ ส่วนจะจริงเท็จยังไงไม่รู้

สิ่งที่แกเล่าไม่ได้ว้าวความคิดแกอะไรนะ แต่คนแบบนี้แหละนำพาองค์กรได้ดีมากแน่ๆ คือมีความ leadership, รู้จักองค์กรตังเอง รู้จักว่าสถานการณ์ไหนว่าจะไปต่อ หยุด ไปช้า ไปเร็ว
ผมฟังไปก็เอาไปปรับตัวเองเหมือนกันนะ

เรื่องเก่งมั้ย ก็คงเก่งแหละ แต่วัดยังไงว่าเก่งที่สุด ผมขอคนเก่งพอประมาณที่ทำเพื่อประชาชน มากกว่าคนเก่งที่สุด ถ้าเจตจำนงค์ทางการเมืองไม่ชัด ก็เป็นแค่เครื่องมือนักการเมืองเลว