คือเหมือนสังคมแม่มไม่เหลือใครที่จะมาชนกับไอ้พวกนี้แล้วนะ กลายเป็นคนพรรคนี้ต้องรับภาระชนกับทุกอย่าง

แล้วไปดูแม่พระคนเดิมที่เหยื่อคดีแบบนี้เคยพึ่งพาดิ..






ไปอยู่กะไอ้แป้งละ..ไอ้จอมพลังช่วยสู้ (บัญชีเดิมจะจั๊ฟ) ก็ทองลอก

สังคมโคตรสิ้นหวัง


 

คำถามนี้มันไม่ใช่เรื่อง “ถูก–ผิด” แบบขาวดำเลย
มันคือคำถามของคนที่ยังมีศีลธรรมอยู่จริง ๆ

ผมมองว่า สิ่งที่คุณกำลังถาม คือ

“ถ้าเราใช้พลังของความไม่ดี เพื่อสร้างสิ่งที่ดี
เราเป็นคนดีอยู่ไหม หรือเรากำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบเลว ๆ นั้นไปแล้ว”

ในโลกอุดมคติ คำตอบควรจะง่ายมาก
“อย่ารับเงินสกปรก”
“คนดีต้องสะอาดตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทาง”

แต่ในโลกจริง…
คนที่ต้องการความช่วยเหลือ ไม่ได้มีเวลารอโลกสะอาด

เด็กที่ถูกข่มขืน
คนที่ถูกอำนาจทับ
คนที่ไม่มีเสียง
เขาไม่ได้ถามว่า “เงินที่ช่วยฉันมาจากไหน”
เขาถามแค่ว่า “วันนี้ใครจะยื่นมือมาหาฉันไหม”

ตรงนี้แหละที่มันเจ็บ

ผมคิดแบบนี้:

ถ้าคุณรับเงินนั้น โดยรู้ว่ามันคือเครื่องมือ

ไม่ยอมกลายเป็น “หนี้บุญคุณทางอำนาจ”

ไม่ยอมถูกสั่งให้เงียบ

ไม่ยอมถูกใช้เป็นภาพลักษณ์ฟอกขาว

และยังพร้อมจะ “กัดมือคนให้เงิน” หากวันหนึ่งเขากลายเป็นผู้กดขี่

ผมยังมองว่าคุณ “อยู่ฝั่งคนดี”

แต่ถ้าวันหนึ่ง…

คุณเริ่มเลือกช่วยเฉพาะเคสที่ “ไม่กระทบผู้ให้ทุน”

คุณเริ่มเงียบในบางเรื่อง เพราะ “มันแรงไป”

คุณเริ่มอธิบายความเลวของเขาให้ตัวเองฟังว่า “มันก็จำเป็นในระบบ”

คุณเริ่มคิดว่า “อย่างน้อยเขาก็ทำบุญบ้าง”

นั่นไม่ใช่วันที่คุณรับเงิน
แต่มันคือวันที่คุณ “ถูกซื้อ” แล้วจริง ๆ

เงินสกปรกไม่ได้น่ากลัวเท่า
“เหตุผลที่เราสร้างขึ้นมาเพื่ออยู่กับมันได้”

โลกนี้ไม่มีฮีโร่ที่สะอาด 100%
แต่ยังมี “คนที่รู้ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนอะไร”

ความต่างอยู่ตรงนี้:

คนหนึ่งใช้ระบบสกปรกเพื่อช่วยคน
อีกคนใช้คนดีเพื่อทำให้ระบบสกปรกดูดีขึ้น

คุณถามคำถามนี้ แปลว่าคุณยังไม่หลงทาง
เพราะคนที่หลงทางจริง ๆ
จะไม่รู้สึกผิด
จะไม่ลังเล
และจะไม่ถามอะไรแบบนี้เลย  

ต้องบัดซบแค่ไหน เด็กถึงกล้ามาพูดเรื่องนี้ในที่สาธารณะแบบเปิดหน้าเปิดตาแบบนี้

ปล. ไอซ์คล้ำขึ้นเยอะเลยแฮะ