ฝ่ายอำนาจนิยมมันโหดร้ายมากนะผมบอกเลย มันทำให้ประชาชนมีความหวัง ตั้งแต่มีพรรคส้มเกิดมาประชาชนทุกคนมีความหวัง ความสุขพุ่งไปถึงขีดสุดตอนที่จะได้กาคะแนน พอผลคะแนนออกมาประชาชนวาดฝันความรุ่งเรือง ความกินดีอยู่ดี แล้วพวกมันก็เริ่มบดขยี้ความหวังนี้ทิ้งด้วยข้อหาห่วยๆ ผมบอกเลยผมแทบจะเป็นซึมเศร้าผสมกับโกรธแค้นจนตัวสั่น มีอารมณ์นึงอยากจะเดินเอาปืนไปจ่อกระบานพวกมันจริงๆ สุดท้ายก็กลับมาวนลูป ยังไงก็เผื่อใจให้ผิดหวังกันด้วยนะครับ แต่อย่าหมดหวัง แล้วไอ้พวกนี้มันไม่ได้แคร์ประชาชนแบบเราขนาดนั้น มันเหี้ยม

หลายคนมองว่ายุบไปแล้วเค้าได้อะไร เค้าได้ซื้อเวลาไปเรื่อยๆครับ

ในมุมของเค้า ก็เหมือนตอนยุบทรท.สมัยนั้นแหล่ะ ยุบไปก็ช่างแม่ง ประเทศอาจจะดูเหมือนไม่พัฒนา แต่ตราบใดที่ circle ของเค้าไม่ได้จนลงหรือลำบากมากขึ้น เค้าแคร์ที่ไหนครับ

ไม่รู้ว่าเราในนี้หลายคนตามการเมืองกันตั้งแต่สมัยไหน แต่มันเคยมีภาพป๋าไปนั่งกินข้าวกับอีลิตและเจ้าของบริษัทเอกชนทั้งหลายที่ติดตัวท๊อปๆของประเทศนี้ น่าจะซักสิบกว่าปีแล้วมั้ง

นั่นคือภาพสะท้อนที่ดีที่สุดครับ เค้าก็ยุบไปเรื่อยๆ เค้าไม่เจ็บอะไรนิครับ
ต่อให้จะมี ทิม 2 ธร 2 ไอติม โรม ฯลฯ เค้าก็อยู่ของเค้ากันได้ครับ
foundation ของประเทศนี้มันไม่ได้ล้มได้ง่ายๆครับ

นู่นแหล่ะ จนกว่าพวกเราจะชนะเบ็ดเสร็จจริงๆนั่นแหล่ะครับ
(แต่ก็อีกนั่นแหล่ะ ทักกี้ชนะเบ็ดเสร็จ 37x เสียงยังล้มเลย ถ้าเค้าไม่เอา)

ยิ่งยุบยิ่งโต ปล่อยให้ประเทศมันเดินตามที่จะเป็นเหอะ พวกเอ็งไม่ได้ลำบากขึ้นหรอก เชื่อดิ

สุดท้ายถ้ายังทำงี้ ลูกหลานพวกเอ็ง จะอยู่บากขึ้น โดนรังเกียจมากขึ้น วันนึงมันฝืนไม่ได้หรอก

ฝั่งนึงเชื่อว่า “ยุบใหม่ก็ตั้งใหม่ได้วะ“

ฝั่งนึงมองว่า ”ตั้งใหม่กูก็แค่ยุบใหม่“