ขอปรึกษาและระบายความเครียดนิดนึงครับ ลูกผมกำลังจะจบ ป.6 ตอนนี้มีไปสอบพรีเทสมา 2 ที่ เตรียมพัฒ กับ บดินทร์ฯ อยู่ในกำกับของ สพฐ.ทั้งคู่ ซึ่งจะต้องสอบห้องกิฟท์วันเดียวกัน และสอบห้องปกติวันเดียวกัน พอไปพรีเทสมาทั้ง 2 ที่ รู้สึกว่าการแข่งขันค่อนข้างสูง ลูกผมถ้าในโรงเรียนที่เรียนอยู่ถือเป็นเด็กเรียนดี ติดเลขตัวเดียว เทอมล่าสุดก็ที่ 2 ของห้อง (ประมาณที่ 2 ในโรงเรียน เพราะอยู่ห้องเด็กเก่งสุด) มาเริ่มติวกับติวเตอร์ข้างนอกตอน ป.6 เห็นลูกหลายๆคนเริ่มติวตั้งแต่ ป.4, ป.5 แต่พอไปสอบกลับมา เค้าบอกทำข้อสอบของเตรียมพัฒไม่ทัน(แล้วก็มั่วไม่ทันด้วย) ถามว่าทำได้มั้ย ก็ตอบไม่ค่อยเคลียร์ ตอนนี้ก็เลยรอผลพรีเทสทั้ง 2 ที่ว่าที่ไหนจะมีโอกาสมากกว่าน่าจะไปสอบห้องปกติที่นั่น ส่วนห้องกิฟท์คงจะไปสอบขำๆเอา ใครพอมีประสบการณ์จะแบ่งปันกันได้บ้างครับ หรือมีอะไรจะแนะนำได้บ้างครับ ยอมรับว่าเครียด (น่าจะเครียดกว่าลูกด้วย)

ผมมีแต่หลาน เรียน ป.5 เริ่มติวจะเข้า ม.1 รร. ในกรุงเทพฯ อยู่ น่าสงสารเหมือนกันนะ (ทั้งตัวเด็กและพ่อแม่) นี่จะต้องติวแบบเข้มข้นเลย เพราะได้เข้า รร.ดีๆ ในประเทศนี้มีชัยไปกว่าครึ่ง

ผมยังไม่มีนะ แต่อยากมีโมเม้นลูกฉลาด เก่งแบบนี้ครับ

ส่วนพวกเด็กกิฟ รร พวกนั้น มันคือปีศาจ อยู่คนละโลก ไม่กล้าฝันถึง

พูดยากนะครับ เพราะถ้าที่เดิมดีอยู่แล้ว บางทีก็อาจเป็นโอกาสเหมือนกัน ที่ใหม่ก็เป็นโอกาสที่ดีเหมือนกัน ส่วนตัวผมมีลูกคนเดียว ตอนนี้ ป.5 เท่าที่สังเกตุถ้าไม่ได้อยากให้เขาเข้า ม.ดัง ๆ คณะดัง สุด ๆ ของประเทศ ผมว่าไม่ต้องเครียดเพราะปัจจุบันที่นั่งของมหาลัยมีเยอะพอสมควร แฟนผมเป็นอาจารย์มหาลัยบอกเปิดสองรอบ สามรอบ ยังไม่เต็มเลยขนาดเทคโน พายัพ

โรงเรียนเดิมของลูกมีถึงแค่ ป.6ครับ ส่วนเรื่องการเรียนในโรงเรียนผมไม่ซีเรียสนะว่าจะเป็นที่ไหน แต่ที่กังวลคือเรื่องสถานที่เรียน กับสังคมเด็กในโรงเรียนมากกว่า ลูกผมเรียนเอกชนมา(ไม่ได้ค่าเทอมแพงมากนะ แค่ระดับไม่เกิน 3 หมื่น) ถ้าหลุดจาก สพฐ.กลัวจะไปอยู่โรงเรียนในสังกัด กทม.(ไม่ได้บูลลี่อะไรนะ ผมก็จบโรงเรียนกทม. ก็พอรู้สังคมในนั้น)

ไม่ต้อง ม.1 หรอกครับ
ลูกผม ตอนนี้ ป.1 ไปสอบสาธิตเกษตรตอน อ.2 (อิงตามเดือน/ปี เกิด) สารภาพว่าสู้ยาก

เริ่มเห็นความเครียดในตัวลูกตั้งแต่ อนุบาล แต่ผมก็ถามแล้วว่าอยากสอบมั้ย อยากเข้ามั้ย สู้มั้ย ลูกผมก็บอก สู้ อยากเข้าสาธิต ก็ลุยกันเลย แต่ผลคือไม่ติดนะ

หลังจากสอบเสร็จ สิ่งที่ลูกผมบอกกับผมคือ หนูไม่อยากติวแล้ว หนูเหนื่อย ผมก็เลยกอดลูกแล้วบอกว่า ปะป๊าจะไม่บังคับหนูทำในสิ่งที่หนูไม่อยากทำ แต่ปะป๊าจะส่งเสริมหนู ในสิ่งที่หนูอยากทำ

จิงๆผมก็มีแผนหลายอย่างสำหรับลูกสาวผมพอสมควร แต่ใดๆผมจะไม่บังคับลูกผมถ้าเขาไม่เต็มใจที่จะทำ

สุดท้ายนี้ ผมจะบอกว่าตัวเลือกอื่นๆก็ยังมีครับ ล่าสุดหลานผมก็สอบ ม.1 ที่สาธิตปทุมวัน ก็ไม่ติด แต่เรียนที่เดิม (ราชินีบน) ก็ไม่ได้แย่ อย่าไปยึดติดมากครับ เอาตามความสนใจของเด็กเป็นที่ตั้งดีที่สุด

ผมไม่มีปัญหาอะไรเขาเป็นเด็กเรียนดีอีกอย่างยุคนี้ไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนแย่งกันเรียน ยุคผมห้องนึง มี 50+ คน ยุคนี้เหลือแค่ 16 คน เขาสอบ onet ป.6 อังกฤษได้ 100/100 โรงเรียนติดต่อมา แทบไม่ต้องเทสอะไร ปล. ต่างจังหวัด.

ขอแชร์ประสบการณ์(หรือเรียกได้ว่าความประทับใจในตัวคุณพ่อ)สมัยผมสอบเข้าม.1นะครับ จำได้คร่าวๆ รายละเอียดอาจไม่ตรง100%

รร.ประถมที่ผมเรียนเป็นโรงเรียนบ้านนอกแห่งหนึ่ง ที่แม่งไม่ได้ใส่ใจเลยว่าอนาคตของเด็กจะเป็นยังไง ไม่มีการแนะแนวทางหรือเตรียมตัวอะไรให้เด็กสำหรับการก้าวขึ้นสู่ชั้นมัธยมเลย คุณภาพการสอนก็จัดว่าแย่ ที่ผมเรียนที่นั่นเพราะความสะดวกของทางบ้าน แล้วค่อยไปเน้นเรียนพิเศษเสริมเอา

ตอนนั้นผมจะสอบเข้าม.1โรงเรียนสาธิตในจังหวัดโซนนั้น แล้วมันต้องใช้เอกสารบางตัวที่ต้องใช้จากโรงเรียน แจ้งไปแล้วโรงเรียนก็ไม่ได้เตรียมให้เรียบร้อย ถ้าจำไม่ผิดในเอกสารที่ได้ยังขาดตราปั้มของโรงเรียนอยู่บางจุด และตอนนั้นเป็นวันหยุดเทศกาล ไม่มีใครอยู่เวรที่โรงเรียนสักคน

พ่อผมต้องตระเวรไปบ้านครูแต่ละคนเพื่อหาโซลูชั่น สรุปมีครูคนนึงให้ยืมกุญแจห้องพักครู ให้เข้าไปปั้มตราเอาเอง พ่อผมก็ต้องรีบขับรถไปที่โรงเรียน ไปถึงหน้าโรงเรียนปรากฏว่าประตูรั้วล็อก เอารถหรือเดินเข้าไปไม่ได้เลย พ่อผมตั้งปีนรั้วโรวเรียนเข้าไป เพื่อวิ่งไปห้องพักครูที่อยู่ติดกับรั้วอีกฝั่งของโรงเรียน เข้าไปห้องพักครูจัดการให้เสร็จสรรพแล้ววิ่งกลับมาปีนรั้วเพื่อขึ้นรถแล้วเอากุญแจไปคืนที่บ้านครูคนนั้นตามที่นัดกันไว้

ผมยังจำภาพตอนที่พ่อปีนรั้วได้เป็นอย่างดี ถึงในความเป็นจริงมันจะทุลักทุเล แต่สำหรับผมมันเป็นภาพที่โคตรเท่เลย และความพยายามของพ่อผมก็สัมฤทธิ์ผล ผมสอบเข้าติด(แม้จะเป็นแค่สำรองแต่เขาก็รับหมด) แต่เข้าไปแล้วก็ต้องปรับตัวพอสมควร เพราะมาตรฐานที่โรงเรียนเก่าผมเทียบกับเพื่อนๆที่เรียนมัธยมด้วยกันแล้วต่างกันลิบลับเลย

ปีนี้ไม่เอาคะแนน onet มาคิดเลยครับ

สมัย 10 กว่าปีที่แล้ว คนรู้จักก็เดิมทีระดับหัวกระทิของโรงเรียนระดับประถม ไปสอบเข้าเตรียมพัฒ ก็ไม่ได้ยากอะไร แต่พอเข้ามาแล้วก็มีแต่คนเก่งๆ มารวมตัวกัน ตอนเรียนก็ค่อนข้างกดดันอยู่ เพราะถ้าเราพลาดแต่คนส่วนใหญ่ไม่พลาด คะแนนก็จะดรอป เกรดก็น้อยกว่าคนอื่น


อีกคนก็ เรียนที่เดิมไม่เก่ง สอบเข้าเตรียมพัฒก็ไม่ผ่าน แต่ดันไปลุ้นจับฉลากเรียนใกล้บ้านได้ สุดท้ายก็จบออกมาได้ เรียนต่อมหาลัยได้ ตอนนี้ก็จบมาเป็นพนักงานออฟฟิศทั่วไป

ส่วนตัว ที่ทำงานอยู่ตอนนี้ หลายคนก็จับมัธยมมาจากเตรียมพัฒ กลุ่มนี้ก็จะมีคอนเนคชั่นกัน ดึงๆกันมาเรียน ดึงกันมาทำงาน

ลูกผมป.5 กำลังเริ่มติวเข้าสวนกุหลาบ เริ่มสอบมาบ้างแล้วเหมือนกัน ถ้าไม่ได้ก็เรียนที่เดิมไม่ซีเรียส

ผมเลยปัจจุบันเครียดเหมือนท่านเลย ป.6 ชลบุรีล่าสุดพึ่งไปลงสนามสาธิต นักเรียนสมัครไป 8-900 รับจริง 60 คน กะ โปรดแกรม SAM จัดไป 300 เหมือนจะรับ 10 คน เราก็เตรียมตัวลูกไปดีระดับหนึ่งคิดว่าพอสู้ไหว จัดติวเลขแบบกิฟ กะว่าเลขยากๆเอาไปประยุกต์ใช้กะเลขง่าย ( ลูกว่าชอบคณิตศาสตร์) ส่วนวิทย์ศาสตร์นางได้อยู่แล้วแต่ก็เสริมไปคะแนนดีอยู่

สอบจริงไอ้ตัวเล็กเดินออก ยิ้มหวานมาเลย "ป๊าๆ เลขโคตรยากเลย อังกฤษตี้พอถูไถ ที่เหลือตี้สบายๆ " ตกบ่ายงานยาก SAM "ป๋าๆ เลขบ่ายง่ายกว่าเลขเช้าอีกอ่ะ ส่วนอักฤษตี้แทบไม่ได้เลย ลั่นเลยผม" สมงสมองไปหมดแล้วลูกผม เลขปกติยากกว่าเลขแบบ Smart ผมก็งง (เหงื่อแตกเลยผม) เหลืออีกสนามนึงโรงเรียนประจำจังหวัด รับ 300+ นิดๆ คงไม่ประมาทแล้ว แม่นางอัดฉีดครั้งใหญ่ขอให้บอกเจ้จัดให้ (ยกเว้น PS5 )

ลูกผมก็ไปสอบพรีเทสที่เตรียมพัฒฯมาเมื่อวานเหมือนกันครับ ทั้งเช้า-บ่ายเลย เห็นลูกบอกเหมือนกันว่าข้อสอบยาก ทั้งๆที่ตอนอยู่รร.เดิมก็ติด Top ระดับชั้นทุกปีนะ

จริงๆ มีไปสอบสาธิตรามมาด้วย แต่ไม่ค่อยโอเคกับระบบคัดเลือกของเค้า คือไม่ประกาศผลสอบ จะนัดให้ไปสัมภาษณ์ทุกคนพร้อมผู้ปกครอง แล้วค่อยประกาศ (เห็นว่าต้องมีมันนี่หนักๆอยู่) ผมเลยว่าจะตัดใจไม่เอา