วันศุกร์ที่แล้วผมมาทำงานเร็ว ไปนั่งกินข้าวในห้อง Pantry เห็นพี่ที่ทำงานผู้หญิง (พี่ A นั่งดูร้องข้ามกำแพงไปด้วยกินข้าวไปด้วย
ผมก็นั่งอีกโต๊ะแต่หูก็ฟังไปด้วยว่าร้องข้ามกำแพงที่พี่เขาเปิดวันนี้ใครมา แกนั่งดูจนรู้แล้วว่าหลังกำแพงคือใครก็จบ ผ่านไป
จนมื้อเที่ยงผมเหมือนพี่อีกคนก็หยิบ Ipadมาเปิดร้องข้ามกำแพงตอนเดียวกันเพราะน่าจะยังไม่ดู ซึ่งพี่ A ก็อยู่ด้วย
ที่ผมประหลาดใจก็คือ ตอนที่พี่อีกคนลุ้นว่าใครมา พี่ A แม่งก็ทำเป็นวิเคราะห์ว่าน่าจะเป็นคนนั้นแน่เลย พี่จำเสียงได้
พอเปิดหน้านักร้อง พี่อีกคนก็บอก "เห้ยจริงด้วย A เก่งจังจำเสียงนักร้องได้"
ผมที่นั่งอีกโต๊ะรับรู้เหตุการณ์ทั้งหมดได้แต่สงสัยว่า พี่รู้สปอยอยู่แล้วไม่ใช่หรอ จะแอคไม่รู้แล้วทำเป็นทายถูกทำไมวะ
ความสุขที่แท้จริง คือการมีความสุขกับความธรรมดาอยู่เสมอ
มองว่าดีจังที่เราได้มีชีวิตที่มีความปกติ สิ่งอื่นนอกเหนือจากนั้น คืออาจเป็นแค่ความสนุกชั่วคราว ที่เติมเต็มไม่เคยพอ ความอยากได้อยากมีเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ