สัดส่วนคนจน (อายุตั้งแต่ 6 ปีขึ้นไป) จําแนกตามระดับการศึกษา ปี 2567



โครงสร้างค่าใช้จ่ายด้านการศึกษาที่ต้องจ่ายเอง (Out-of-Pocket) ของเด็กยากจน จําแนกตามระดับการศึกษา ปี 2567



ฐานะความเป็นอยู่ของครัวเรือนส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาที่เด็กจะได้รับโดยตรง พบว่ากลุ่มครัวเรือนที่มีฐานะสูงสุดมีค่าใช้จ่ายเพื่อการศึกษาของบุตรหลานเฉลี่ยที่ 55,858 บาทต่อคน สูงกว่ากลุ่มครัวเรือนที่มีฐานะต่ำสุดที่มีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยเพียง 6,846 บาทต่อคน หรือคิดเป็น 8.16 เท่า
PISA 2022 ไทยคะแนนต่ำสุดในรอบ 20 ปี



การศึกษาต้องเป็นวาระแห่งชาติสองหัวข้อใหญ่ที่ต้องมีนโนบายมารองรับ

- ปัญหาเรื่องการเข้าถึงการศึกษา
เพราะจนถึงไม่สามารถเข้าถึงการศึกษาหรือเพราะไม่ได้รับการศึกษาถึงจน
ค่าใช้จ่ายทางการศึกษาที่น่าสนใจตัวนึงคือ ค่าเดินทาง

- ปัญหาคุณภาพการศึกษา
รร.เล็ก-ใหญ่ รร.เฉพาะทาง กลุ่ม รร.สาธิต มีคุณภาพการศึกษาแตกต่างกันชัดเจน
อาจเกิดจากจัดสรรทรัพยากรของรัฐ การคัดเลือกเด็ก คุณภาพของครู


https://policywatch.thaipbs.or.th/article/education-31
https://www.prachachat.net/prachachat-top-story/news-1454055

ปัญหาความเหลื่อมล้ำทุกอย่างในประเทศทุกประเทศเริ่มต้นแก้ที่กระจายความเจริญครับ

ไม่ต้องไปคิดเลยจะทำยังไงให้การศึกษาเหลื่อมล้ำน้อยลงครับ แค่คิดว่าจะทำยังไงให้ความเจริญกระจายก่อนเลย พอความเจริญกระจายการศึกษาก็จะตามมาเอง

ก่อนจะแก่ความเหลื่อมล้ำต้อวทำให้ทุกอาชีพมีค่ามากขึ้นคนที่มันไม่อยากเรียนอยากทำอย่างอื่นได้มีทางหมายถึงพวกอาขีวะต่างๆ

เรียนฟรีถึง ม.6 พื้นฐาน สมัยผมเรียนจำได้ว่ายุคแดง(น่าจะเจ้ปูมั้ง) เรียนโรงเรียนประจำจังหวัดใหญ่เลย ฟรีทุกอย่าง หนังสืออะไรก็ฟรี ไอ้ค่าบำรุงการศึกษาอะไรก็ไมไ่ด้จ่าย อาจารย์ไม่เห็นมาเรียกเก็บอะไรนะเท่าที่จำได้ ตอนเรียนม.ต้นจำได้ว่าต้องจ่ายอยู่ เพื่อนผมหลายๆคนที่ฐานะทางบ้านไม่ดีก็อานิสงค์ตรงนี้ด้วย เรียนจบม.6 อย่างน้อยก็ไปต่อยอดอะไรต่อพอได้บ้าง มายุคนี้ผมเห็นเด็กๆหลุดออกนอกระบบการศึกษาอย่างเยอะ เพราะไม่มีเงินแบบไม่มีจริงๆ กับอีกอันคือจะทำยังไงให้คนเก่งๆหันมาเป็นครูกันเยอะๆ ทุกวันนี้คุณภาพคนมาเป็นครูโดยส่วนใหญ่ก็รู้ๆกัน เด็กช็อกจะตายพวกถ่ายคอนเท้นท์Tiktokงี้

อาชีวะ ราชภัฎ คนเรียนถูกด้อยค่าในโลกความจริง

นั้นแหละมันต้องเพิ่มคุณค่าให่พวกนี้ให้ได้เพราะสมมติได้การศึกษาก็ไปเหลื่อมล้ำอีกได้เรียนละไงจบมาที่ไม่ดังก็ไม่รับเข้าทำงาน

จุดนี้แก้ยาก มันเหมือนฝังไปในความคิดคนทุกรุ่นแล้ว ต้องสร้างสถาบันเหล่านี้ให้เก่งด้านใดด้านนึงแบบชัดเจนก่อน แล้วค่อย PR ต่อเนื่อง

มันก็ยากเพราะอาชีพแบบ คนซ่อมรถ ช่างไม้ คนใช้แรงงานในไทยค่าแรงมันน้อยจะมีพ่อแม่ที่ไหนเห็นลูกหัวเอาทางวิชาการไม่ได้จะอยากเห็นลูกไปเหนี่อยเงินก็น้อยต้องต้องถูๆไถๆให้ไปเป็นอย่างน้อยพนักงานออฟฟิศให้ได้

ละอีกอย่างอาชีวะบ้านเรามันก็คือสัญลักษณ์แหล่งรวมนักเลงไปละผู้หญิงก็คือสก๊อย พ่อแม่ที่ไหนอย่างเสี่ยงให้ลูกไปเรียนถ้าแก้มันต้องแก้ไปพร้อมๆกันทั้งล่างขึ้นบนไม่งั้นปัญหาจะกลายเป็นคอขวดไปหมด อีกอย่างที่คิดได้คือต้อมีโรงเรียนแบบปัญญาภิวัฒน์อ่ะเยอะๆเจ้าสัวแต่ละที่มาเปิดโรงเรียนแข่งกันเลยเอาไปเข้าทำงานของตัวเองเด็กมันจะมีพื้นที่มากขึ้น ที่มันเหลื่อมล้ำอีกอย่างเพราะเด็กมันไท่มีทางเลือกอย่างน้อยต้ฃเข้ามหาลัยให้ได้ก่อนบางทีเด็กที่มันไม่ได้อยากเรียนแต่หัวดีดันไปแย่งโควต้าซะอย่างงั้น

เห็นพูดถึงเรื่อง อาชีวะ แม่งเอ้ยย ได้ยินแล้วร้อน

เยอรมันผมเพิ่งทำบ้านไป ค่าแรง แม่งแพงกว่าค่าของแบบทะลุโลก

สำหรับผม ช่างดีๆมันหายากจริง ในไทยอ่ะ ขอแบบโปรๆคนมันพร้อมจ่ายอยู่แล้ว

แต่ที่มีคือแม่งต้องเสี่ยงดวง เทงาน เชิดเงิน

เอาง่าย ๆ คือเอากฏหมายเข้ามาเกี่ยวข้อง จบ ม3 เรียนต่อ อาชีวะ หรือว่าสายอาชีพอื่น ๆ จบมาได้วุฒิ แล้วการจะรับคนเข้าทำงาน หรือการจะรับงาน ต้องมีวุฒิ นึกออกมั้ยครับ พวกช่างไฟ พวกอีเลค หรือว่าแม้กระทั่งก่อสร้าง ขับรถสาธารณะ ต้องมีใบขับขี่ตามมาตรฐาน จับ ติดคุก ปรับ เอาให้เด็ดขาด มันจะผลักดันให้เกิดการเรียน การทำตามข้อกำหนด พวกสายอาชีพก็จะมีคุณภาพ ประเทศมันก็จะพัฒนาไปเอง

เหลื่อมล้ำในความหมายมีสองสภาพ คือคุณภาพการศึกษากับโอกาสในการศึกษา

เชื่อไหมว่าสมัยเรียนยังจบ ม ปลาย มีเพื่อนบางคนที่ผมรู้จักพูดได้แต่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้

ระบบการศึกษาของเราหลังจากยกเลิกระบบซ้ำชั้นก็ทำให้นักเรียนที่ไม่ทันก็ไม่มีทางกลับมาตามเพื่อนทันได้แต่ถูๆไถๆไปจนกว่าจะจบ

ต้องยกระดับการเสริมสร้างซ่อมการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนที่เรียนไม่ทันเพื่อน ร้อยละส่วนใหญ่ที่ไม่ทันเพื่อนก็มักจะเข้ากันไม่ได้กับอาจาร์ย ชอบหนีเรียน หายหน้า หรือไม่กล้าสู้หน้าอาจาร์ย อาจาร์ยก็ใช้วิธีดุมากกว่าให้กำลังใจเพื่อตามเพื่อนให้ทัน กลายเป็นเด็กไม่อยากเรียนขึ้นมาอีก

การลดระดับความเลื่อมล้ำด้านคุณภาพการศึกษา ต่อไปข้างหน้าการออกแบบการสอนจะกำหนดโดยกระทรวงเป็นรูปแบบที่ชัดเจน ครูแค่ทำตามคำแนะนำ เพราะทุกวันนี้ระบบมักให้ครูไปออกแบบการสอนเองซะส่วนใหญ่