ผมเห็นช่วงอาทิตย์นึงที่ผ่านมานี้ที่การเลือกตั้งเริ่มเข้มข้นขึ้น แล้วมันมีประเด็นบางอย่างที่ผม”รู้สึก”ได้และอยากมาแชร์ให้ฟัง ใครจะฟังแล้วคิดยังไงก็แล้วแต่เลยนะครับ

ความเข้าใจผิดของชนชั้นกลางต่อการซื้อเสียง — สมัยซักสิบกว่าปีที่แล้ว ตอนที่เสื้อแดงเลือกทักกี้ คนในเมืองหรือชนชั้นกลางก็มันจะพูดว่า ก็คนมันโง่ ฯลฯ เค้าเลยซื้อเสียงได้… ตอนนี้ ผมเริ่มได้ยินประโยคแบบนี้จากด้อมส้มในนี้แล้วเหมือนกัน ซึ่งจริงๆหลายคนขาดความเข้าใจตรงนี้ค่อนข้างเยอะเลยครับ

คนในเมืองส่วนใหญ่ (คนในนี้ คนรอบตัวผม) ชอบคิดว่าคนต่างจังหวัดโง่ ใครจ่ายเงินก็เลือก… แต่ในความเป็นจริง มันไม่ใช่ครับ คนต่างจังหวัดนั้น เลือกจากความคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นหลักครับ เงินน่ะ แทบทุกพรรคมันแจกกันหมดครับ ผมเกิดและโตในกทม.ก็จริง แต่ฝั่งแม่คือคนตจว. มีคนเอาเงินมาหยอดตู้จดหมายหน้าบ้านกันแทบทุกเลือกตั้ง

สิ่งที่คนต่างจังหวัดเค้าให้ value มันมีอยู่ 2-3 อย่างครับ หนึ่งคือความคุ้นหน้าคุ้นตาแบบที่บอกไปด้านบน อันนี้มันมีพื้นฐานมาจากวัฒนธรรมของคนไทยเราด้วยที่มักจะเลือกเพื่อน พวกพ้องหรือคนรู้จักเป็นธรรมดา (เช่น ธรรมเนียมฝากคนเข้าทำงาน ลงแขกเกี่ยวข้าว งานบุญ งานบวช) คืออันนี้มันคือนิสัยของพวกเค้า เจอกันบ่อย รู้จักกัน ก็สนับสนุนกันไป เผลอๆไอ้ที่ได้เนี่ย จ่ายน้อยกว่าพรรคที่จ่ายมากกว่าด้วยครับ เพราะผู้สมัครมันเข้า category นี้

ข้อสอง จากการลงพื้นที่ทางเชียงใหม่สมัยไปช่วยงานเป็น NGO สิ่งที่เค้าให้ความสำคัญคือเรื่องของปากท้อง “ณ วันนี้” ครับ มันมีคำพูดที่ว่า ถ้าท้องเราไม่อิ่ม เรามองไปข้างหน้าไกลๆไม่รู้เรื่องหรอก… นั่นคือปัญหาครับ เค้าเลือกคนที่พูดง่าย และดูว่าจะช่วยเค้าในวันนี้ได้จริงๆ… ยกตัวอย่างเลยก็ได้ ไอ้นโยบายเรื่อง LGBTQ+ เนี่ย มันเอาอะไรไปขายเค้าครับ เค้าไม่ซื้อครับ เค้ามองไม่ออกว่าจะช่วยเค้ายังไงครับ เค้าต้องการ quick fix ให้กับปัญหาของเค้าครับ

มีเยอะมากที่เซอร์ไพร์สผมเมื่อซัก 6-7 ปีก่อน คือเราคนกรุงอาจจะไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ แต่พวกเค้าศึกษานโยบายด้านเกษตรของแต่ละพรรคค่อนข้างละเอียดนะครับ เค้าไม่ได้”โง่”แบบที่พวกคุณหลายๆคนคิด แต่เค้ามองว่าอะไรมันจะให้ผลประโยชน์กับเค้าที่สุด โอเคมันอาจจะเป็นผลประโยชน์ระยะสั้น แต่ในเมื่อ short-term กุยังไม่มีกิน จะให้มองหาสิ่งที่ยังมาไม่ถึงหรอกครับ มันมองไม่ออกหรอกครับ

คนเมืองคนกรุง มันไม่ได้ลำบากเหมือนพวกเค้าครับ พวกเราไม่ได้ต้องคิดวันต่อวันเหมือนพวกเค้าครับ ทุกวันนี้คนทำงานรับจ้างง่อยๆในต่างจังหวัดมีเยอะนะครับ วันไหนไม่มีงานก็ไม่มีกิน ปีไหนน้ำไม่ดี ฝนแล้ง ก็ไม่มีกิน

เราอาจจะมองว่า ห่าน พรรคน้ำเงิน พรรคแดงแม่งขายฝัน แต่สำหรับคนที่ไม่ได้มีกินเพียงพอ อย่างน้อยเค้ายังพอมีความหวังครับ อันนี้คือสิ่งที่เค้ามองหาครับ

รอบที่ผ่านมา ที่ส้มทำได้ค่อนข้างดีคือการที่พิธาสามารถเป็น”คนที่ให้ความหวัง”ตรงนั้นได้ครับ การเมืองไทยมันไม่ได้ซับซ้อน คนไทยยังบูชาตัวบุคคลค่อนข้างมาก (ก่อนหน้านี้ชัดๆก็ R9 กลุ่มนึงก็ทักกี้) พิธาทำให้พวกเค้ารู้สึกว่าเออ สิ่งต่างๆมันจะดีขึ้น ซึ่งทุกวันนี้ สิ่งที่เราในฐานะโหวตเตอร์ส้มควรจะทำคือ การบอกพวกเค้าว่า ไม่ว่าจะเป็นเท้ง จะเป็นใครก็ตาม ส้มคืออุดมการณ์ที่ไม่ว่าใครจะ lead ก็จะสามารถพาพวกเราไปถึงข้างหน้าได้ แต่มันต้องช่วยกัน

สิ่งที่พวกเราควรจะทำคือ ไม่ใช่ผลักทุกคนออกไปฝั่งตรงข้ามเพียงเพราะเค้าไม่เข้าใจ
และอย่าพยายามเอาเลนส์ของเราไปดูถูกพวกเค้า เพียงเพราะคุณก็ไม่เข้าใจพวกเค้าเหมือนกัน
แต่เราต้องพยายามทำความเข้าใจพวกเค้าและช่วยกัน convert พวกเค้าต่างหากครับ
เพราะถ้าเอาแต่ผลักพวกเค้าออกไปแบบนี้ เราก็ไม่ต่างอะไรกับสลิ่ม OG ยุคสิบกว่าปีที่แล้วเลยครับ

ผมเพิ่งกลับบ้านยายผมที่เพชรบุรี ตอนปีใหม่

และผมไปงานทำบุญที่วัด

เจอพวกญาติ และชาวบ้านที่ผมเห็นหน้ามาตั้งแต่เด็ก

และระหว่างอยู่ในงาน ผู้สมัคร สส ซึ่งเป็นแชมป์เก่า ปี6อยู่พรรคลุงตูบ แต่ตอนนี้ย้ายมา ภจท แล้ว พอมาถึงก็ไปหาหลวงพ่อเลย และก็อยู่ในงาน จนจบ

ผมรู้สึกได้เลยว่า คนนี้ก็คงได้อีก เพราะผมเห็นคนเฒ่าคนแก่ ด่าแต่พรรคส้ม พูดเหมือนแพทเทิร์นเดียวกันกับสลิ่ม

เค้าก็ถามผม เลือกพรรคอะไร ห้ามเลือก พท กับ ส้ม นะ มันพวกไม่เอาทหาร

ผมก็ได้แค่หัวเราะ

ผมเข้าใจที่ท่านสื่อนะ แต่ไม่รู้จะทำยังไง คนทั้งชุมชนด่าพรรคส้มเรื่องแก้ 112 เรื่องทหาร บลาๆๆ

และมารู้จากป้าอีกคน ว่า สส คนนี้แจกเงินให้ หัวละ 1500

ยากนะครับ เขตทางภาคใต้ลงไปนี่ ส้มเจาะยากจริงๆ

สิ่งที่ส้มพยายามทำความเข้าใจคือ พี่น้องรากหญ้านี่ล่ะ ทำไงนโยบายพรรคจะเข้าถึงพวกเค้าได้ สังเกตต่างจังหวัดเขตในเมืองส้มมีลุ้นนะ พอเขตนอกออกไปเริ่มลำบากล่ะ

ถ้าเอาจริงๆ ต้องไปดู best practice สมัยทักกี้ครับ ผมก็จำไม่ได้แล้วว่ายังไง แต่ปัญหาของส้มตอนนี้เหมือนของปชป.สมัยนั้น คือมีคนเก่ง นโยบายดี​(ปฏิบัติได้มั้ยอีกเรื่อง) แต่มันเข้าไม่ถึงชาวบ้านครับ

สมัยไทยรักไทย ตอนนั้นไม่ต้องมีวาทกรรม hate speech อะไรเลยนะ ชนะกันที่แนวคิดและนโยบายเลย แต่ตอนนั้นทักกี้ทำได้ดีมากๆๆ มากจนมีคนกลัวมาถึงทุกวันนี้เนี่ยแหล่ะครับ

นั่นแหล่ะครับ หลายที่มันแพ้ชนะกันที่ตัวบุคคล ไม่ใช่ที่นโยบาย
ซึ่งก็พูดยากมาก เพราะบางคนเค้าก็คนพื้นที่ ทำงานในพื้นที่มาจริงๆ

ส่วนเรื่องซื้อเสียง อันนี้ผมไม่ค่อยห่วง เพราะผมเห็นมาหลายที่ว่ามันแจกกันแทบทุกผู้สมัคร ชาวบ้านเค้าก็รับจากทุกผู้สมัคร แต่สุดท้ายเค้าเข้าไปกาใคร ไม่มีใครรู้ได้เลยครับ แต่ที่เจอมากับการเลือกอบจ./อบต. สุดท้ายเลือกคนที่รู้จักก่อนครับ จ่ายน้อยกว่าก็เลือก เพราะเห็นกันบ่อยๆ

ผมว้าว กับ ว่าที่ทีมบริหารส้มมาก คือถ้าผมไม่ตามการเมืองเลยนะ ผมก็เลือกส้ม

ทีมบริหารมืออาชีพ และเป็นชุดใหม่ทั้งหมด ตรงสาย นี่ละที่ผมอยากเห็นมานานละ

พรรคอื่นเป็น รบ. มากี่สมัยผมว่าไม่กล้าเปิดชื่อทีมบริหารหรอก เพราะมันต้องดีล

อนาคตอยู่ตรงหน้าเราแล้ว อยู่ที่เราจะเลือกแบบไหนแล้วละ

เห็นด้วยกับที่ว่ามาทั้งหมดครับ และอยากเพิ่มเติมความเห็นเล็กน้อย

ผมเสียดายที่คำว่าประชานิยมถูกทำให้กลายเป็นคำสกปรกในสารบบการเมืองไทยไปแล้ว ทั้งในสายตาของชนชั้นกลางผู้มีอันจะกิน และในเชิงโครงสร้างที่ถูกวางกับดักไว้ล่วงหน้า ทำให้พรรคการเมืองไม่สามารถสร้างนโยบายแนวนี้ได้ง่ายๆแบบเดิม จนทำให้พรรคการเมืองไม่สามารถทำนโยบายแนวนี้ได้ง่ายนัก เพราะถ้ามันทำได้ง่าย พรรคที่เข้าข้างประชาชนส่วนใหญ่ก็ย่อมมีโอกาสชนะเลือกตั้งได้ง่าย ซึ่งเป็นสิ่งที่ชนชนอีลิท+นายทุนกลัว เพราะมีบทเรียนมาแล้วจากสมัยแม้ว 1

ผลที่ตามมาคือ พรรคส้มพยายามรีแบรนด์นโยบายแนวนี้ให้ดูดีและมีเหตุมีผลในสายตาชนชั้นกลางมากขึ้น แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ตรงไปตรงมามากพอ ผลลัพธ์คือนโยบายออกมาแบบครึ่งๆกลางๆ ดีพอจะไม่โดนตั้งแง่หรือถูกโจมตีในเมือง แต่ยังไม่หนักแน่นพอจะชนะใจคนรากหญ้าในต่างจังหวัด

และตราบใดที่การเมืองยังกลัวคำว่าประชานิยมมากกว่าการตอบสนองความต้องการของคนส่วนใหญ่ ก็คงยากจะสร้างแนวร่วมที่กว้างพอจะเปลี่ยนสมดุลอำนาจได้จริงอ่ะครับ

โง่ครับ ผมคลุกคลีกับคนในพื้นที่กันชายกจังหวัด มันจะแบ่งเป็น 2 ประเภท
1.รับหมดแต่กาใครเรื่องของเขา แต่คนไม่ให้กุไม่กาอันนี้แน่นอน
2.หัวคะแนนเล็งคนให้กาไว้แล้ว ได้เงินจากพรรคเดียว ไม่กาก็ติดเกรงใจ ชอบอ้างเห็นหน้ากันบ่อย แบบที่ท่านว่า เจอกันตามงานแต่เอาจริงๆแทบไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ
ปริมาณคนแบบนี้มันเยอะจัดๆ ในพื้นที่ที่ห่างไกลความเจริญและด้อยการศึกษาครับ
คำพูดติดปากของคนพวกนี้คือเลือกใครก็เหมือนกัน เพราะงั้นเลือกคนที่ให้ตังดีกว่า อาจจะไม่ใช่คำว่าโง่ แต่ไม่สนใจ ห ไรเลยมากกว่า ไม่งั้นจะชอบ อหต ได้ยังไงเพราะนโยบายฉาบฉวยแจกตังนั้นแหละ
เอาจริงๆตรรกะการใช้ชีวิตของคนที่ไม่มีการศึกษาเนี่ยไม่ต้องไปเรื่องการเมืองที่เค้าคิดว่าไกลตัวหรอก ถ้าสัมผัสโดนตรงจะว้าวกว่าที่คิดมากครับ แบบ เชี่ยแบบนี้ก็มีหรอวะ เต็มไปหมด อันนี้จากที่ผมเจอมานะเป็นส่วนใหญ่อายุ 50+

ผมคิดว่ารอบนี้นโยบาย หวยใบเสร็จ เนี่ยมีคุณสมบัติที่จะเข้าถึงคนตจวพอสมควรนะ
คือคำมันเข้าใจง่าย ยิ่งไปอิง "หวย" แบบของคู่บ้านคู่เมืองชาวไทย และก็ต้องตีปี๊บให้คนได้เห็นชัดๆว่านี่พยายามแย่งยอดมาจากนายทุน ให้ลงSME
ตอนนี้รอดูมูฟใหญ่ๆด้านการเกษตรอีกหมัด

คือมันมีพรรคเดียวจริงๆอะ ที่คิดวิเคราะห์หาทางแก้ทุกอย่างเต็มที่ถึงมันจะมีอะไรให้ติก็ตาม
รับไม่ได้จิงๆกับความไม่คิดอะไรเลย แล้วเอาแค่ว่าชั้นรู้จักคนนี้ เห็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ละก้กาตัวเดิมๆ

โง่ไม่โง่เอาเป็นว่าถ้าคนไทยทุกคนเข้าถึงข้อมูลชุดเดียวกัน ข้อมูลที่เป็น facts ล้วนๆนะ ในการเมืองไทย

เอาแค่ว่าที่เกิดในช่วง 20-30 ปีหลังมานี้ ก็ได้แล้วให้ตัดสินใจเลือก

ผมว่า ปชน จะชนะถล่มทลาย

ส้มอยากช่วยรากหญ้า รากหญ้าบางคนก็ไม่รู้อะไรเลย ด่าอย่างเดียว