คือถ้าหลงเข้าไปแล้วจะโดนบรรดาลุงและปู่ป้ายยาแบบขั้นสุด

อย่างการขายเกมในร้านเกมหรือของเล่นโดยเฉพาะเงี้ย ถ้าย้อนไปสมัยการค้าผ่านร้านสะดวกซื้อรุ่งเรืองก็คงจะล้าหลังสิ้นดี แถมไม่สะดวก เจอยี่ปั้๊วซาปั๊วอีก

แต่ไปๆมาๆกลายเป็นว่า มันเป็นรับบที่เปลี่ยนผ่านแล้วก็ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นตลาดเฉพาะไป ส่วนการขายในร้านสะดวกซื้อก็เหลือแต่การ์ดเติมเกมที่ตอนนี้ก็ขายออกลำบากละ ยกเว้นในต่างประเทศที่ซื้อกันเพราะต้องการข้ามโซน นอกนั้นถูก Disrupted โดยออนไลน์หมด

พอหันมาดูนินสวิตช์ปัจจุบัน เชื่อไหมว่าถ้าคิดเงินเฟ้อแล้ว ราคาก็เท่ากับเกมบอยเลย(ลองไปถามเอไอดูได้ ) แถมยังคงคอนเซปต์เดิมๆคือมีตลับ มีอุปกรณ์เสริมที่เล่นได้เฉพาะที่นินรับรอง มีเกม Causal เน้นเล่นสนุกเป็นตัวชูโรง ส่วน RPG ก็มีแต่เน้นสนุกเหมือนกันอย่างโปเกม่อน มาริโอ้

คือผมมองว่า บ.นี้มันโอเคนะในเรื่องการมุ่งมั่นต่อการตอบสนองแฟนของตัวเอง เอาจุดเด่นมาขายจนกลายเป็นป้อมปราการที่คนอื่นยากจะเจาะเข้ามา ขายด้วยราคาเงินเฟ้อใกล้เคียงแบบเพลย์เซฟอยู่ประมาณหนึ่งไม่หวือหวา

ถ้าในวีดีโอก็คือ ประธานยามางูจิเองก็พูดกับสแควร์ว่า อย่ามั่นใจในวงการบันเทิงมากเกินไป มันก็เหมือนคาบาเรต์ ไนท์คลับกลางคืนนั่นอหละ ใหม่มาเก่าไป ไม่มีใครทำนายอะไรได้แน่นอนหรอก

ด้วยทัศนคติแบบนี้ผมว่า มันคล้ายๆพวกร้านอาหารทั้งหลายในญี่ปุ่นที่อยู่มาระดับ 100-200 ปีเลยแฮะ คือเคยดูสารคดี คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่อาจจะมีแนวคิดนี้ก็ได้

ผมซื้อเพราะมาเล่น ไฟน่อลเลย ปู่นิน หวังว่าเกมเก่าๆๆจะมารีเมคเยอะๆๆน่ะครับ