ซุปตาร์โอลิมปิก
Status:

: 0 ใบ

: 0 ใบ
เข้าร่วม: 01 Jun 2016
ตอบ: 2141
ที่อยู่:
โพสเมื่อ: Wed Dec 31, 2025 07:07
เย้!!! คนแรก [RE: เจ๋งสับขาหลอก! เล่นหลัง 3 'ผีบ๊วยติดคอ' เจ๊าวูล์ฟส์ 1-1]
ไม่ต้องโทษใครหรอก โทษผู้จัดการทีมอย่างเดียว Phase นี้
ซ้อมกันมาเป็นปีกว่ายังไม่ได้อะไร ไม่เห็นการเคลื่อนที่ การเข้าทำที่เป็นรูปเป็นร่าง เอาแค่เป็นรูปเป็นร่างนะ! ยังไม่พูดถึงการเคลื่อนที่สอดช่องเข้าขารู้ใจเพราะยังอีกไกลไม่มีแสงสว่างอะไรแบบนั้นเลย
อันนี้อะไรได้บอลแต่ละที คิด..มองก่อนว่าจะส่งตัวไหน..จนเขาเดาหน้าเท้าออกละ เกมรุกแต่ละเพลย์อืด..ช้า..ยิ่งกว่ารถไฟที่ไม่ได้หยอดจาระบีกำลังออกตัว คือดูแล้วเหนื่อย ผมเชื่อว่าใจคนดูแทบทุกคนมันดันไปหน้าประตูฝั่งตรงข้ามแล้วแทบจะเอนตัวโกยนำไปให้มันขึ้นบอลซักที ไม่ต้องเอาพื้นที่สุดท้ายหรอกเอาแค่ขึ้นมาให้ถึงครึ่งสนามก่อน แต่เกมรุกในจอมันอืด..มันช้า..มันน่าอึดอัด เหมือนไม่รู้จะทำอะไร เล่นไปตามสถานการณ์ตามตัวที่ว่าง มีก็จ่าย ไม่มีก็คืนหลัง จ่ายบอลน้ำหนักบอลก็เคลื่อนที่ช้า หนืดจัด ๆ
ก็เลยคิดว่าตลอด 1 ปีกว่า ๆ นี้มันซ้อมอะไรกันมาบ้าง นักเตะได้ซ้อมด้วยกันหรือเปล่า เล่นเหมือนไม่เคยซ้อมการเคลื่อนที่ ซ้อมแท็คติค หรือการซ้อม Build up ในสนามในสถานการณ์เดียวกันเลย
มืดมนจัด ๆ
คือ 1 ปีกว่า ๆ มันต้องมีอะไรบ้างแล้วแหละ แต่นี่เล่นช้า เทมโป้บอลอย่างกับบอลสมัครเล่น บอลตำนานเตะกันเทมโป้เกมยังเร็วกว่านี้เลย
ย้ำอีกที คือที่ข้องใจมาก ๆ และมากที่สุดจนระหว่างดูต้องพูดออกมาคือ "ตลอด 1 ปีกว่ามานี่ มันซ้อมอะไรกันมาบ้างวะ" คืออย่างแย่ ๆ มันต้องเห็นสัญญาณหรือกลิ่นอายรูปแบบทรงการเข้าทำอะไรบ้างแล้ว แต่นี่วันแรกเข้ามาเป็นยังไงวันนี้ก็ไม่ต่างจากวันนั้น ไม่เห็นพัฒนาการ ไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงในทางการเล่น รู้สึกได้แค่ว่าแย่แล้วแย่อีกวนอยู่อย่างนี้ แล้วบอกพวกเราแฟนบอลต้องเข้าใจและทำตัวให้ชินกับมันนะ มันใช่เหรอวะ? สโมสรทำตัวให้ชินกับการพ่ายแพ้หรือเสมอ
จำได้สมัยก่อน แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด แพ้ 2 เกมติดนี่เป็นพาดหัวข่าวใหญ่ไประดับโลกอย่างกับโลกจะแตกเลยนะ นัดต่อมานักเตะมันแทบจะวิ่งลืมตาย แต่ในยุคนี้เหมือนเคยชินกับความพ่ายแพ้หรือการเก็บผลการแข่งขันไม่ได้ไปแล้ว แล้วมาบังคับให้แฟนบอลต้องชินตาม ต้องเข้าใจอย่างงี้หรอ Winning Mentality มันหายไปไหนหมดแล้วจากสโมสรนี้ หายไปตอนไหน หายไปเมื่อไหร่..?!?
ในสถานการณ์แบบนี้แฟนบอลที่ไปดูในสนามนี่คือ MVP เลย ร้องเพลง ร้องเชียร์ให้บุกคอแทบแตก ทั้ง ๆ ที่ต้องกลืนเลือด ทั้ง ๆ ที่เห็นสิ่งในสนามมันขัดมันสวนกับความรู้สึก ทั้งการเปลี่ยนตัวเอย ทั้งฟอร์มในสนามเอย ทั้งการแก้เกมให้ตัวเองเสียเปรียบเอย ทั้งหมดทั้งมวลที่แหกปากซัพพอร์ตไป สุดท้ายไม่ได้อะไร มันว่างเปล่า.. คนที่ควรเคารพจิตใจและให้กำลังใจคือแฟนบอลนี่แหละ ไม่ใช่นักเตะค่าจ้างเป็นล้าน ๆ อยู่ใน Comfort Zone มี Facilities อำนวยความสะดวกทุกอย่างจากสโมสรที่สูบได้มาจากเงินของแฟนบอล นักเตะโดนดร็อปนิด ๆ หน่อย ๆ จิตใจอ่อนไหวละ ถามหาอิสระ ถามหาการซัพพอร์ต เป็นนักเตะ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด แล้วใจเปราะบาง แล้วไม่ถามแฟนบอลล่ะเจออะไรกันมาบ้าง มาสลับ Position กันมั้ย
เอาให้ดู Aura ความเป็น A man ความ Sigma ของนักเตะชุดก่อน เทียบกับความเป็น A boy ของนักเตะที่เราเห็นในชุดทุกวันนี้ มันจะเห็นชัดสะท้อนออกมาจากภาษากายโดยไม่ต้องป่าวประกาศลง IG เลยว่าก่อนจะเดินลงสนามมันผ่านมันมีอะไรอยู่เบื้องหลัง ก่อนจะได้ถูกเลือก ก่อนจะถูกคัดตัวลงมาเป็นตัวแทนเดินลงสนามในวันนี้ เรื่องระเบียบวินัย, Concentration, Disciplined แตกต่างกันชัดเจน ตอนนั้นพวกในวิดีโอมันอายุเท่ากันนี่แหละไม่ใช่ว่ามันโตกว่าแล้วหรืออะไร อย่าง รูนีย์, โรนัลโด้ 18-19 ยังไม่ถึง 20 ด้วยซ้ำ แต่กลับกันเห็นนักเตะชุดปัจจุบันนี้เดินลงสนาม คุณเชื่อมั้ยล่ะว่ามันจะแชมป์ ?
ปกติคือพยายามทำความเข้าใจเพราะเชื่อว่าการทำงานและการสร้างสิ่งใดสิ่งหนึ่งต้องใช้เวลานะ
แต่หนึ่งปีกว่า ๆ ผ่านไป กลับมาเช็คงานก็ยังเห็นแต่ฐานเห็นแต่หน้า Canvas เปล่า ๆ เหมือนวันแรกที่แจกงานไป คือ..มันใช่รึเปล่า!?! สั่งงานลูกน้องไว้.. ผ่านไป 1 ปีกว่ากลับมาตรวจงานทุกอย่างเหมือนเดิม เท่าเดิมตั้งแต่วันแรกที่คุยกัน เอาแบบตรง ๆ แบบไม่โกหกกัน คุณยังจะจ้างพนักงานคนนั้นอยู่รึเปล่า..?