ก่อนอื่นขออวยยศก่อนเลยนะ ในวันที่บ้านเรามีซีรี่ย์เทพๆอย่าง สงครามส่งด่วน สาธุ ทั้ง2ซีซั่น หรือ ซีจีล้ำๆอย่าง อนาคต หรือกึ่งผีกึ่งวิทย์หนังโชว์การเปลี่ยนชองจากผีเป็นสืบสวนเป็นหนังวิทย์ในเรื่องเดียวอย่าง อย่ากลับบ้าน

ผมว่าหนังไทยเรายกระดับขึ้นมาเยอะแล้วนะ ขณะเดียวกัน เทพเจ้าหนังและซีรี่ย์อย่างพรี่เกา แม่งยกระดับตัวเองไปอีกขั้นแล้ว ผมอวยเรื่องนี้เลยว่าทั้งพลอต ทั้งโปรดักชั่น งานวิช่วล งานถ่ายทำ มันยกระดับขึ้นไปแบบเทียบชั้นกับฮอลลีวูดได้แล้วอะ

หลายๆเสียงบอกดูแล้วงง ดูแล้วหนีไป เต็ม 10 หักหมด จนผมแม่งเกือบจะอดดูเรื่องนี้ละ แต่สุดท้ายได้ดูเองด้วยตา เอ้าา หนังดีนี่หว่า แล้วก็ไม่ได้งงอะไรขนาดนั้นด้วย หนังมันแทบจะทั่วๆไปในฮอลีวูดเลย มีเรื่องแนวๆนี้กลื่อน ประเภท วนลูป ไซไฟโลกแตก

แต่หนังแนวๆนี้ส่วนมากเราจะเห็นว่ามันมาจากอเมริกาที่เป็นชาติเดียวที่พยายามจะสู้เพื่อรักษาเผ่าพันธุ์มนุษยชาติ

มาวันนี้เราได้เห็นความพยายามจากเกาหลีบ้าง ถือว่าทำได้ดีเลย อาจจะยังไม่ได้ดีเวอร์ขนาดนั้น แต่มันก็ดีพอจะให้นั่งตามดูจนจบได้แบบไม่มีเบื่อ เอาจริงๆนั่งดูงานภาพ ดูคลื่นยักษ์โถมเข้ามาก็คุ้มค่าเสียเวลาละ งานซีจีวิชช่วลโคตรดี มีบางคนบ่นเรื่องน้ำมันสะอาดเกินไป ตอนแรกก็คิดแบบนั้น แต่พอรู้แล้วว่าทั้งหมดคือการซิมูเลชั่น ก็เข้าใจได้ว่า มันไม่จำเป็นต้องมีเศษขยะใส่เข้ามาในภาพก็ได้ มันแค่ทำสถานการณ์เพื่อพัฒนาอีโมชั่นเอนจิ้นก็พอ

ตัวหนังไม่ได้เฉลยแบบยัดเข้าปากให้คนดูกลืนอย่างเดียวก็จริง แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรยากขนาดนั้น แปลกใจสุดๆว่าคนบ้านเราดูหนังกันไม่เอาอะไรขนาดนั้นเลยจริงดิ่ ถึงมีแต่คนมาบ่นว่าให้หนีไป ดูแล้วงง ไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่อง

ดูแล้วไม่ชอบไม่สนุกยังเข้าใจได้นะ แต่ดูแล้วหลับ ปิดทิ้ง เพราะไม่เข้าใจนี่แบบ เห้ยยย ขนาดนั้นเลยเหรอ

มีใครดูแล้วบ้างครับ มีจุดไหนน่าสงสัยหรือไม่เข้าใจ มาคุยกัน ส่วนตัวตอนแรกผมคิดว่าจะเซอร์ไพรส์ว่า ผู้ชายที่มาช่วยนั่น คือเด็กที่โตแล้วด้วยซ้ำเลย ถ้าจะหักคะแนนก็ขอตรงนี้แหล่ะ เป็นตัวหลักแต่ไม่ค่อยมีที่มาที่ไปอะไรเลย

อีกจุดที่สงสัยคือ รอบแรกนี่คือเรื่องจริงหรือว่าการทดลองเหมือนกัน แต่คิดว่าน่าจะจริงรึเปล่า เพราะมีการเหมือนเอาสมองของเด็กไปเก็บรักษาไว้ด้วย

แต่ส่วนตัวผมว่ารวมๆดีมากๆเลยนะ ไม่คิดว่าจะได้เห็นฉากการเดินทางหนีน้ำท่วมโลกออกไปอวกาศจากหนังเกาหลีเลยอะ ซีจีมันเกรดเดียวกับเรื่อง 2012 แล้วเลย ไปถึงระดับนั้นแล้วสุดจัดๆ พรี่เกา ชาติไหนจะได้เห็นประเทศไทยในวันโลกแตกแบบนี้บ้าง เรื่องล่าสุด ปากกัดตีนถีบ แม่งเป็นดิสโทเปียร์อยู่ประมาณ 3 นาที หลังจากนั้นก็เหมือนโลกปกติที่มีซอมบี้ละ ดูของพรี่เกาแต่ละเรื่อง โหดๆทั้งนั้น เรื่องนี้ยกระดับงานภาพขึ้นไปอีก งานน้ำนี่สุดจัดเลย เหมือนจริงมากๆ

ผมดูไม่จบอะ ไม่ไหว คะแนน imdb ก็โคดห่วย แล้วแต่คนชอบละกัน แต่ผมขอผ่าน เสียดวลาเลย

ห่วยจัด
เริ่มต้นเหมือนแนวเอาตัวรอด >> ไปแนวล้ำยุค สร้างโคลนมนุษย์
เล่าเรื่องกลับไปกลับมาเหมือนโลกความฝัน เดาได้เลยว่ามันแค่เรื่องสร้าง
40 นาที ยังอยู่ในตึกบ้านี่ กับเด็กขี้แง แล้วแก้ปัญหาแต่ละเรื่องได้โง่มาก

ให้ 2/10 ค่าเอฟเฟค

ดูแบบ fast forward อะ ไม่ไหวจริงๆ เสียดายนักแสดง

ภาพยนตร์Original netflix ของเกาหลีแทบไม่มีเรื่องไหนดีเลย
เต็มที่ก็ดูเรื่อยๆ ฆ่าเวลา

ล้ำเกิน งงเกิน แต่เอฟเฟค CG สวยดีครับ

ผมที่ดูแล้วเซ็งๆตอนครึ่งแรก จะปิดอยู่ละ แต่พอเฉลยแล้วสนุกขึ้นมาเลย ก็เฉลยลูปโต้งๆผ่านเลขเสื้ออยู่แล้ว แต่เซ็งลูปแรกนิดหน่อยกับเด็กน่ารำคาญถึงสุดท้ายจะรู้ว่าทำไมก็เถอะ
ถึงจะหวังว่าจะได้ดูเอาตัวรอดภัยพิบัติ แต่ออกมางี้ก็ไม่แย่

ไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่เหมือนโดนยัดไส้จากโฆษณามากไปหน่อย คนเลยผิดหวังครับ

ถ้าเปิดทีเซอร์ด้วยเรื่องนั้นไปเลย คะแนนอาจดีกว่านี้ครับ

ปกติหนังแนวภัยพิบัติ คนดูก็ต้องอยากมาดูการเอาชีวิตรอดสนุก ๆ
แต่อันนี้ดูไปแล้วมันไปอีกทางเลย

ผมว่ามันไม่ค่อยเมคเซนส์เท่าไหร่

เปิดมาดูหวังว่าจะได้แบบ 2012 ไรงี้ แต่กลายเป็น matrix เฉย

หนังค่อนข้างแย่ ตัวหนังไม่ตรงกับหน้าหนัง คนทำคงกลัวว่าหนังภัยพิบัติมันจะธรรมดาไป เลยพยายาม mix genres ไปไซไฟที่มีบิ๊กไอเดีย แต่สุดท้ายตายอย่างวอนนาบี

สำหรับคอหนังภัยพิบัติ บอกได้เลยว่านี่คือกรณี marketing betrayal

แทนที่ผู้ชมจะได้ดูคนหนีน้ำท่วมอย่างกระเสือกกระสน แต่เรากลับได้ดูคนเขียนบท+ผู้กำกับดิ้นรนอย่างกระเสือกกระสนที่จะให้หนังเรื่องนี้ไม่ธรรมดา แต่สุดท้ายความ "อยากฉลาด" เหล่านี้มันกลับกลายเป็นเรื่องตลกโชว์ CG
ผลลัพธ์คือ หนังที่ไม่ใช่ทั้ง disaster ที่น่าลุ้น และไม่ใช่ sci-fi ที่น่าคิด มันไม่ใช่หนังภัยพิบัติที่ยกระดับตัวเองได้เลย แต่มันคือหนังที่กลัวความธรรมดาจนทำลายสิ่งที่ตัวเองควรจะเป็น

ไอ้เรื่องที่ว่าดูแล้วงงมั้ยน่ะ บอกเลยว่าไม่งงหรอก คนดู netflix สนุกได้กับซีรี่ส์อย่าง dark, 1899 หรือ The OA มาแล้ว จะมางงอะไรกับหนังเรื่องนี้ แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่หนังที่ซับซ้อน มันเป็นหนังที่สับสน และความต่างของสองอย่างนี้ คือเส้นแบ่งระหว่างหนังที่ท้าทายคนดู กับหนังที่ยังจัดการความคิดของตัวเองไม่ได้

หลายๆอย่างขัดใจ