ของผม 3 บริษัท

เป็นเรื่องกี ไปซะสองที่

ที่แรก สาวที่ทำงานเลิกกันแฟน ชวนผมไปดื่มแก้เฮิร์ท จนผมได้ตอก
อีกสองสามวันต่อมาดีกับแฟน แล้วเดือนต่อมานางชวนแฟนมาสมัครงานแล้วทำแผนกเดียวกับผม
แล้วแฟนนางมารู้ทีหลังว่าผมเคยตอก ทีนี้บรรยากาศแย่เลย อึดอัดโคตร ผมเลยหางานใหม่ พอได้งานใหม่ก็เลยลาออก


อีกที่ก็งานเลี้ยงปีใหม่ของบริษัทไปเอ้าท์ติ้งนอกสถานที่ ดื่มกันจนเมา ตอนขึ้นเวลาทีผมก็พูดทีเล่นทีจริงไปว่า คืนนี้นอนคนเดียวไม่ได้จับคู่รูมเมท จะไม่ล็อคห้องนะครับสาวๆ

กลับไปนอนตีสอง สักพักตีสามมีสาวเปิดประตูเข้ามา ซึ่งน้องคนนี้เป็นกิ๊กของผู้จัดการ เข้ามาถึงมาดูดปากผมอย่างกระหายเลย บอกหนูเล็งพี่ตั้งแต่วันแรกที่พี่มาทำงานแล้ว ก็เลยตอกไปตามอารมณ์ ปรากฏว่าเช้ามามีคนเห็นว่าเดินออกห้องผม ก็ไม่นานหลังจากนั้นคนรู้กันหมด ท้ายที่สุดผมกับน้องผู้หญิงคนนั้นก็โดนบีบให้ไปอยู่สาขาที่ค่อนข้างไกล ซึ่งผมไม่สะดวก เลยลาออก

Vision ของเจ้าของบริษัท
เงินเดือน สวัสดิการ หน้าที่งานตามที่ตกลง

ที่แรก อกหัก ทำงานไม่ไหว
ที่สอง ไปเรียนต่อ
ที่สาม บอกว่ามีบริษัทอื่นเค้าสปอนเซอร์ Permanant Resident ให้ก็เลยออก

Concept บริษัทไมไหว แบบจ่าย 200 ความคาดหวังกับหน้าที่ 2000 ขนาดผมเป็นแกนหลักมานาน ขยันขันแข็ง สุดท้ายเจอเด็กจบใหม่สกิลพอกับผมแต่ค่าแรงจ่ายน้อยกว่าผมเกือบครึ่ง โดนบีบออก

หัวหน้าโครต toxic

ครั้งที่ 1 เรื่องรายได้ที่เพิ่มขึ้นมากกว่ารอเงินเดือนขึ้น
ครั้งที่ 2 รายได้เพิ่มขึ้นเยอะกว่าเหมือนเดิม
ครั้งที่ 3 เรื่องตำแหน่งงานสูงขึ้น
ครั้งที่ 4 รายได้ที่เพิ่มขึ้น
ครั้งที่ 5 ตัดสินใจทุ่มเทเวลาให้ลูกและภรรยา

ที่ใหม่ให้เงินเยอะ + ใกล้บ้านมากขึ้น

ที่แรก 1 ปี ออกเพราะ ได้ทำงานเพิ่มวันเสาร์เต็มวัน ปกติจะได้ทำเพิ่ม เสาร์ครึ่งวัน ออกแม่มเลย มาเบียดเวลาซักผ้าตู
ที่สอง 3 เดือน กำลังจะผ่านโปร ในแผนกเจอปัญหา หัวหน้าแผนกออก ลูกน้องพากันออกเกือบหมด ผมก็หนึ่งในนั้น
ที่สาม 1 เดือน รับเงินเดือนแรกแล้วออกเลย งานงี่เง่าเกิน หัวหน้าเกาหลีใช้งานไปเรื่อย
ที่สี่ 5 ปี ไม่เชิงออก แต่ขอย้ายสาขาออกต่างจังหวัด เพราะต้องไปดูแลพ่อแม่
ที่ห้า 2 ปี ขอย้ายสาขาในจังหวัดเดียวกัน หัวหน้าโคตรเช้ ไม่ทำเห้ไรเลย รับชอบ โยนผิด อะไรของมันขึ้นมาเป็นหัวหน้าจับสลากมาเหรอสัส
ที่หก ทำมาปีครึ่งละ กำลังหาเรื่องย้ายไปต่างจังหวัดอยู่ อยากไปอยู่กับแฟน

คิดว่าผู้บริหารรุ่นใหม่มีมาบริหาร มีนโยบายกับแนวทางในการนำบริษัทไม่ฉลาด

เบื่อ ฟงุดหงิดง่าย จน ตอนหลังไปหาหมอจนรู้ว่า ตัวเอง เป็น ไบโพล่า กับซึมเศร้า

1. หัวหน้า devalue ไม่ถึงกับไม่ให้เครดิต แต่ตัดเราที่เป็นคนเริ่มคิดออก เป็นผู้บริหารที่ไม่มีความเท่าเทียม สนใจแต่คนสนิท(เคยเป็นคนสนิท) ไร้ความท้าทาย

2. องค์กร เป็นหน่วยงานเล็กๆในบ.ใหญ่มากๆ หน่วยงาน support ที่ transform เป็น BU แต่คนแม่งไม่พร้อมและไม่เหมาะมีแต่ specialist มา run ธุรกิจ ไร้วิชั่น เพราะผู้นำมันโตมากับการอยู่ยันเกษียณและไม่ทำเพื่อคนรุ่นหลัง

3. ผู้คน อยู่ยันเกษียณ ไร้การทะเยอทะยาน ไร้การเติบโต พัฒนา ติดกับดักสวัสดิการ ไม่มีคนเก่งๆ

อยู่มา 10 ปี ที่เดียว ฟาร์มงานครบทุกรูปแบบ ใครทำไม่ได้ ไม่อยากทำ บอกมา เลยได้ย้ายสายงานไปเพิ่มเงิน เปลี่ยนสิ่งแวดล้อมผู้คน เทรดกับสวัสดิการชั้นยอด

บ.แรก : ตกลงว่าผ่านงานแล้วจะขึ้นเงิน จาก 12k เป็น 15k แต่พอเวลาจริงขึ้นให้แค่ 500 บ. + อยากเข้ากรุงเทพ ก็เลยออก

บ.สอง : Senior ไม่ชอบหน้ากัน ทะเลาะกันตลอด เบื่อการเป็นคนกลาง + ทำงานตามการตลาดมากเกินไป เราเสนออะไรไม่ค่อยฟัง เอาใจผู้ใหญ่ เลยไปดีกว่า

บ.สาม : งานเริ่มเกี่ยวกับการเมือง และได้ทำนอก JD บ่อยครั้ง ตอนนั้นค่อนข้างจะสุ่มเสี่ยง ไม่สบายใจเลยออก

บ.สี่ : โดนแกล้งจากรุ่นพี่ในทีม เกือบได้ตายระหว่างทำงาน (มือถือกล้อง+คนแกล้งขับรถ 150+ ไม่เหลือมือให้จับ) ลงรถมามือสั่น รองเท้าไหม้จนพังจากท่อไอเสียเผา วันต่อมายื่นใบลาออกเลย

บ.ห้า : ที่นี่ทำนานสุดเกือบ 5 ปี แต่เราอยากเติบโตในสายงาน งานเราเยอะขึ้น รับผิดชอบเท่า Senior แต่ตำแหน่งอยู่ที่เดิม เลยอยากก้าวหน้าในอาชีพ ก็เลยแยกย้าย (อีกครั้ง)

บ.หก : ได้เป็น Senior ทำงานได้ 2 เดือน ทำงานแบบทุ่มพลังงานสุดๆ เลิกงานมาก็เอางานมาทำ แต่.. หัวหน้าไม่มืออาชีพ จัดการทีมไม่เป็นระบบ work ไร้ balance เลิกงานไม่มีคนกลับบ้าน อยู่เกินเวลา และ toxic แบบแปลกๆ คนทำงานมีแต่คนพร้อมลาออก ทีมพร้อมแตกตลอดเวลา พอประเมินบอกว่าผมทำงานไม่ได้มาตรฐานที่เขาตั้งไว้ (เขาอยากได้ superman ยอมตายเพื่อองค์กร) พอผมจะปรับเปลี่ยนอะไรให้มันดีขึั้นก็ไม่มีคนฟังหรือทำตาม แถมโดนประเมินไม่ผ่านงาน (ครั้งแรก) ก็เลยลาออกในเดือนนั้นเลย เป็นแพนิคกับการกลับบ้านผ่าน BTS เป็นเดือนๆ

ปัจจุบันว่างงานมา 3 เดือนครับ เครียดนิดหน่อย แต่ยังไม่อดตาย มูฟออน หางานใหม่

เหตุผลผมโคตรเด็กคิดสั้น
ลาออกที่แรกปี 2019 ลาออกเพราะจะซ้อมวิ่งมาราธอนครับ
งานกินเวลาเยอะ ต้องทำโอทีเพราะทำในเวลามันไม่เสร็จจริงๆ แล้วค่อนข้างเครียด หนักมาก เก็บไปฝัน มีการติดต่อ24ชม.
เห็นว่าเราทำงานไว ทำงานละเอียด เลยรับงานมาเยอะเลยเพราะงานเป็นทีมต้องส่งงานพร้อมกัน เวลาทำเท่ากัน แต่ผมทำเร็วเลยสามารถโหลดงานได้เยอะกว่า แต่มันเยอะมาก
แล้วช่วงนั้นผมวิ่ง 5 กิโล 19.34นาที ผมอยากทำมาราธอนต่ำกว่า 3 ชม. เลยลาออกงานเลยครับ
ลาออกอยู่บ้านแค่วันที่ 3 ก็เคว้งคว้าง จากที่ทำงานตลอดมาเป็นว่างตลอด วิ่งเสร็จทำไรเสร็จก็ 10โมงละ ที่เหลือว่าง มันไม่ชินจนเครียดหนัก ทำให้การซ้อมแย่ลงไปด้วย จนหางานใหม่

ได้งานใหม่ ทำ 1 ปี ก็เหมือนเดิมครับ ลาออกมาวิ่งมาราธอน เพราะเรายังหวังมาราธอนต่ำกว่า 3ชม.อยู่
ช่วงนั้นทำธุรกิจด้วย กำลังโตเลย ซ้อมเสร็จมาทำงานต่อ
แล้วการซ้อมโคตรมั่นใจว่างานบางแสน42 ผมจะทำ 3ชั่วโมงได้
แต่วันแข่งผมตัวร้อนครับ วิ่งได้ 7 โล DNF เป็นคนแรกของงาน
สรุปติดโควิดแล้วจิตใจแย่ลงไปอีก เพราะเราทุ่มเป็นปีเพื่อ 3 ชม. กับอีแค่ 3 ชม.เอง ติดค้างอยู่ในใจ ไม่มีดอกาสได้ทำสักที
จนปีถัดมาหาเงินไปอยู่อังกฤษได้ 4 เดือน เพื่อหนีความวุ่นวาย
ไปอังกฤษหลักๆคือไปซ้อมวิ่งเลยครับ แต่ก็ไม่รอดเพราะเราเที่ยวหนัก ตื่นเต้นกับสถานที่ใหม่ เลยกลับมาทำงานที่ไทย

ตอนนี้งานประจำงานที่ 3 ผมอยากทำงานไม่อยากว่าง โตแล้วคิดได้แล้ว เลยบาลานซ์ให้ลงตัว แล้วนับ1ใหม่

งานมันไม่มี career path เท่าไหร่ ผมอยากไปทำฝั่ง marketing ให้มากขึ้น แต่ก็ต้องเน้นเซลล์หน้าร้านอยู่ งานเลิก2-3 ทุ่มกว่าจะถึงห้องก็เกือบเที่ยงคืน รู้สึกไม่มีเวลาทำอะไรเลย
แถมร้านไม่จดบริษัทอะไรให้ถูกต้อง เปิดมาก็นานละนะ สรรพากรมาทีต้องทำตัวลับๆล่อๆเอาราคาสินค้าในร้านออก ผมไม่สบายใจ ผมอายุเยอะแล้วด้วย ถ้าอยู่ต่อไปเรื่อยๆจน30 คงติดแหงกออกไปหาไรทำยากแล้ว เลยออกแม่ง

พอผมอออกปุ๊ป จดบ.เรียบร้อย

บ.แรกออกเพราะไม่ผ่านโปร บทเรียนชีวิตเลยคิดว่าตัวเองไม่เก่ง แต่พอผ่านไปกลับไปคิด ที่เราไม่ผ่านเพราะเราไม่ใช่พวกเดียวกับเค้าก็แค่นั้นแหล่ะ

บ.สอง ออกเพราะสนิทกับเจ้าของมากเกินไป(เป็นเพื่อนกัน) ทำให้ทำงานลำบาก

บ.สาม ทะเลาะกับหัวหน้า