คือว่าผมนั่งฟังคอนเทนต์ชาติใหม่ๆ ที่ได้ไปบอลโลกโดยเฉพาะชาติเล็กๆ เลยเกิดข้อสงสัยขึ้นว่าทำไมหนึ่งในชาติมหาอำนาจแทบทุกด้านอย่างจีนถึงไม่เก่งฟุตบอล และแทบไม่มีนักเตะไปค้าเเข้งในยุโรปเลย ในขณะที่ชาติใกล้เคียงอย่าง เกาหลี ญี่ปุ่น ไปบอลโลกตลอดรอบ 16 ทีมนี่ไปได้เรื่อยๆ

มีนักเตะเล่นลีคยุโรปตลอด ถึงจะมีพื้นฐานและระบบต่างกันก็เถอะ เกาหลีมักมี สตาร์ไปอยู่ทีมใหญ่ ตั้งแต่อดีต ไม่ว่าจะเป็น ปาร์ค ที่แมนยู ซอนที่สเปอร์ หรือปัจจุบัน คังอิน ที่ปารีส มินแจที่ บาเยริน ส่วนญี่ปุ่นไม่มีสตาร์เด่นแบบโดดๆมาแต่ระบบทีม ช่วยให้อยู่ในระดับท็อป

ขณะจีนกับไม่มีพวกนี้เลย จะว่าเป็นเพราะ DNA ทั้ง 3 ชาตินี้ก็ใกล้เคียงกันหรือเรียกว่าแทบจะเหมือนกันเลยก็ได้อันนี้ไม่น่าใช่

จะว่าวินัยหรือความเข้มข้นในชีวิตหรือการเเข่งขัน ในฟุตบอลผมไม่รู้แต่ทั้ง 3 ชาติขึ้นชื่อว่าชาติวินัยสูง(ไม่เกี่ยวกับมารยาทของประชากรบางส่วนนะ )ความมุ่งมั่น การเเข่งขันสูงสุดขั้ว ยกตัวอย่างที่เห็นๆเลยคือการสอบ เกาหลีมีซูนึง จีนมีเกาเข่า ที่เป็นการเเข่งขันการสอบเข้ามหาลัยที่กดดันสูง แข่งขันแทบจะสูงที่สุดในโลก ดังนั้นเรื่องการเเข่งขันไม่น่าใช่

จะว่าความรักในกีฬาหรือไม่สนใจฮีโร่กีฬาก็ไม่น่าใช่เพราะทั้ง 3 ชาตินักกีฬาแทบจะเป็นฮีโร่ หรือชนชั้นบนๆของประเทศด้วยซ้ำ คือถ้าเก่งจริงแทบจะเป็นคนสำคัญของประเทศ อย่างญี่ปุ่นมีโอตานิ เกาหลีมีซอน จีนมีเหยาหมิง

หรือจะเป็นทรัพยากรที่ไม่เอื้อหรือระบบในการสร้างนักกีฬาหรืองบประมาณก็ไม่น่าใช่ เพราะทั้ง 3 ชาติได้รับการยอมรับในเวทีระดับโลกอย่างโอลิมปิคเหมือนกัน สร้างนักกีฬาหลายชนิดได้เก่งเหมือนกัน จีนแทบจะนำหน้าด้วยทั้งทรัยากร คนและเงิน แต่ทำไมฟุตบอลจีนถึงระดับเดียวกับชาติที่มีทรัพยากรไม่มากเท่าอย่างไทยหรือเวียดนาม ได้ ชาว ssคิดว่าทำไมจีนไม่เก่งฟุตบอลครับ บอลโลกครั้งสุดท้ายที่ได้ไปคือ 2002 20 กว่าปีก่อนนู่น

ก็เขาไม่อินไง เหมือนอเมริกา ทั้งๆศักยภาพ ของเมกา จะพัฒนาฟุตบอลให้ดีกว่านี้มันได้อยู่แล้ว

ก็เขาไม่อินไง เหมือนอเมริกา ทั้งๆศักยภาพ ของเมกา จะพัฒนาฟุตบอลให้ดีกว่านี้มันได้อยู่แล้ว

ไม่ลงทุนกับระดับรากหญ้า ลีคสูงสุดจีนก็แค่ของเล่นคนรวยเฉย ๆ

กีฬาที่ priority สูงคือปิงปองกับแบดมินตัน

อีกอย่างคือบาส แต่บาสก็ยังไปได้ไกลยังไม่มาก

เคยได้ยิน คนแถวบ้าน เคยพูดเล่นๆบอกว่า คนจีน mindset ทำงานเพื่อทีมไม่เท่าฝรั่ง

เด็กเส้นเยอะ

คอรัปชั่น

น่าจะลงทุนนานเกินไปภาคประชาชน+ร่วมเลยไม่ค่อยโฟกัส ฝึกกี่ปีๆตั้งแต่เด็กๆแข่งกับคนเป็นล้านๆเพื่อโอกาสหลักสิบ แถมลีกในประเทศก็ให้ความสำคัญกับต่างชาติมากกว่าผมเป็นพ่อแม่ก็ไม่สนับสนุนลูกหลานละหนึ่ง

แถมประชาชนเค้าก็ดูไม่อินกับกีฬานี้ด้วยสู้พวกสร้างชื่อให้ประเทศอย่างแบด,ปิงปองไม่ได้

อ่อ ที่จีนแหละ

ขาดจินตนาการในการเล่น เล่นทื่อเกินไป แม้จะพัฒนาเรื่องเทคนิคดีกว่าแต่ก่อนแล้ส กีฬาที่เน้นระบบกับความแข็งแรงจีนจะเก่งมาก

หลักๆคือเด็กเค้าไม่เตะบอลครับ เล่นแต่บาส ไม่ก็กีฬาเดี่ยวเลย ปิงปอง แบด ว่ายน้ำ

พวกระบบการฝึกก็คงไม่ได้ดีเท่า ญี่ปุ่นเกาหลี ด้วย อย่าง ญี่ปุ่น เด็กเกิดน้อยลงทุกปี แต่นักบอลรุ่นใหม่ๆเก่งขึ้นเรื่อยๆ

บาสก้ไม่ได้เก่งขนาดนั้นด้วย

จีนเก่งกีฬาประเภทเดี่ยว
ว่ายน้ำ
แบดมินตัน
เทเบิลเทนนิส
ยิมนาสติก

แต่ก็แปลก ไม่ค่อยมีนักเทนนิสดังๆ

ที่ผมพอนึกออกก็ย้อนไป ไมเคิล ชาง โน่นเลย
(แต่นั่นลูกครึ่งอเมริกัน-ไต้หวัน ก็ไม่ใช่จีนอีกอยู่ดี)

DNA จีน พวกชาวฮั่น แมนจู จ้วง จะข้อเท้าไม่ดีครับ แต่ข้อมือดี
คนจีนมักจะเก่งกีฬาที่ใช้มือเล่นมากกว่า ซึ่ง DNA นี้ก็ส่งมาถึงคนไทยบางส่วนด้วย

ชาติพันธ์เขาไม่ใช่คนแข็งแกร่ง แต่มีความยืดหยุ่นสูง
บาสที่เก่งกว่าเอเชียชาติอื่นเพราะเทคนิคดีหว่า แต่พอเจอแบบแกร่ง ๆ บดใส่ก็ยุบ

สภาพแวดล้อม ไปทางอื่นได้เยอะครับ

ความสำเร็จของกีฬาอื่นให้ผลตอบแทนดีกว่าเช่น

ปิงปอง แบดมินตัน ดำน้ำ กรีฑา

ที่จะดังมีชื่อเสียงและได้เหรียญโอลิมปิกแน่นอน
แล้วทำให้เด็กๆที่มีวิชั่นส์โหดๆสนใจในกีฬาประเภทอย่างว่ามากกว่า

อีกอย่างจีนเน้นวิชาการจัดๆ หลุดมาเล่นกีฬาใหญ่ๆน้อยกว่าชาติมหาอำนาจอื่นๆ

ประเทศที่ประสบความสำเร็จในฟุตบอล ล้วนแต่มีไอดอลให้เด็กๆเดินตามทั้งนั้น จีนก็ไม่มีเลย คือจีนเก่งจนไปได้หลากหลายมากกว่าจริงๆ ทั้งวิชาการและกีฬาบางประเภท ทางเลือกแม่มเยอะมาก