ผมอายุ 32 เริ่มลงทุนจริงจังตอนอายุสามสิบ ก็ 2ปีเต็มละที่เรียกว่าเข้าวงการ

ที่นี้จะถามทุกท่านว่า เกิดความรู้สึกแบบนี้กันมั้ย

1. FOMO กลัวพลาดที่จะซื้อราคานี้ หุ้นตัวนี้ แต่พอซื้อแล้ว มันดันลงไปอีก ก็เซ็ง
2. หุ้นที่ซื้อลง หุ้นที่ใส่ List แต่ไม่ซื้อ กลับขึ้น ก็เสียดาย ผิดหวังเครียด
3. ตอนขาย ก็คิดว่า ได้กำไรตามแผนแล้ว แต่พอขายเสร็จ ราคาวิ่งไปต่อ ก็เสียดาย เครียด
4. กะจังหวะซื้อพลาด ซื้อผิดตัว จนมีค่าเสียโอกาสเกิดขึ้น แทนที่จะได้กำไร ก็ดันติดแดง

คือ ที่ผ่านมา ก็กำไรติดไม้ติดมือมาตลอด แต่น้อยมาก 2 ปีที่ผ่านมา กำไรมาแค่ ประมาณ 100k ( 10% )
แต่ยังมี Port หุ้นไทยที่ติดแดงอยู่ 20% แต่มีแต่หุ้นพื้นฐานดี

ที่นี้ อยากรู้ว่า ทุกท่านจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไง แล้วความรู้สึกที่มันเกิด มันปกติ หรือ ไม่
และ แต่ละคนใช้เวลาอยู่ในตลาดนานแค่ไหน ถึงเรียกว่าตัวเองมั่นใจว่า เก่ง

มาคุยกันครับ

ตอบตามวิธีที่ผมคิด

1.ครั้งแรกไม่ผิด แต่คราวหน้าก็รู้แล้วว่าอย่า FOMO อีก
ที่สำคัญคือมีตั้งจุด stop loss ไหม หรือได้แต่นั่งมองเซ็งๆ แล้วก็ปล่อยมันลงไปตามเวรตามกรรม

2.ตัวไหนไม่ซื้อก็ไม่ต้องไปคิดมาก สนใจตัวที่ซื้อก็พอ จัดการสิ่งที่อยู่ในมือ

3.ขายหมูก็คือกำไร อย่างน้อยก็ไม่ขาดทุน ไม่จำเป็นที่ขายไปแล้วจะไปนั่งมองต่อว่าควรจะได้กำไรทิพย์เท่าไหร่
ไม่มีทางที่จะขายได้ในราคาสูงสุดอยู่แล้ว ถ้าทำได้คือฟลุค

4.ก็เหมือนเดิมกับข้อแรก ซื้อพลาด ซื้อผิด ก็แค่ตั้ง Stop loss ไว้ก่อน เจ็บก็เจ็บนิดเดียวเท่าที่รับได้
ก่อนเข้า ก่อนซื้อ ได้ผ่านการคิดหรือยัง อย่าไปหลับหูหลับตาเข้าแบบไม่มีแผน


ปล่อยวาง อย่าไปยึดติด อย่าใช้อารมณ์ในการลงทุน/เก็งกำไร
ถึงเป้า take profit ก็ขายไป อย่าโลภ อย่าไปอาลัยอาวรณ์เวลามันขึ้นต่อ เคารพแพลนของตัวเอง


ใดๆก็ตาม ผมไม่คิดว่าต่อให้อยู่นานขนาดไหน ถึงจะมั่นใจได้ว่าเก่งนะ (อันนี้มันสำคัญด้วยเหรอ)

ขายหมูดีกว่าติดดอย

อย่าเอากราฟที่เฉลยแล้วมาเสียดายโน่นนั่นนี่ มันไม่มีใครรู้อนาคตครับ เอามาศึกษาได้ แต่อย่าเอามาเสียดาย

มันเป็นไปไม่ได้ ที่คุณจะซื้อถูกสุดขายแพงสุดทุกครั้ง

ไปสนใจเรื่องพอร์ตทำกำไรได้มากกว่าขาดทุนในระยะยาวดีกว่าดีกว่า

อย่าลงทุนด้วยหู ควรศึกษาด้วยตัวเอง
คนอื่นเค้าโชว์กำไร ก็แค่ยินดีกับเค้า ไม่ต้องไปเสียดายครับ โฟกัสขอบตัวเองก็พอ
ลงหลายตัว มันจะทำให้เราพลาดโอกาสทำกำไรตัวที่มาถูกทางด้วยครับ

ขายหมูมันน่าเสียดาย หลัง ๆ ผมเตือนตัวเองด้วยภาพกราฟพุ่งแรงไม่ขายเพราะกลัวขายหมู แล้วสุดท้ายลงมาต่ำกว่าจุดเข้าเรา คัทไป จบที่ขาดทุน
ตามแผนคือจบ > เสียดายกำไรทิพย์ แต่ขาดทุนจริง

mm สำคัญที่สุด เมื่อก่อนก็ยังงงที่เค้าบอก เทรดข่วงแรกให้รักษาต้นทุน คิดในใจว่าเทรดก็ต้องการกำไรสิ
บางทีก็ต้องจ่ายค่าฉลาดไปบ้าง อ่าน ๆ ฟัง ๆ ไม่เท่ากับการเจอด้วยตัวเอง แต่ประสบการณ์คนอื่นช่วยให้เราจ่ายน้อยลงครับ

มันยากที่จะซื้อ/ขายในจุดทึ่ดีทึ่สุดครับ


ปล่อยวางแบบ คห ด้านบนคือดีมาก ๆ ครับ