ถ้ามีทุนรักษาก็มีโอกาสหายอยู่นะครับ ขึ้นอยู่กับร่างกายผู้ป่วย อย่างพ่อผมใช้เคมีบำบัดแบบพุ่งเป้าเสียครั้งละ 20k ต่อ 3-4 สัปดาห์ ก็ถือว่ายื้อไปได้เกินปีอยู่

ผมเข้าใจดีเลย พ่อผมก็เสียเมื่อ 2 ปีก่อน ด้วยโรคมะเร็งปอด ผมไม่ค่อยได้อยู่กับพ่อ ผมออกมาเรียนและพักนอกบ้านตั้งแต่อายุ 13 จนเข้าสู่วัย 30กว่า ไม่มีเวลาดูแลท่านเลย จนวันหนึ่ง ท่านเอามอไซไปตลาด แล้วรถล้ม ไม่ร้ายแรง แต่ท่านบอกว่า ตามีแสงจ้าจนมองไม่เห็น เหมือนเรามองแสงอาทิตย์ แล้วหลังจากนั้นก็มองเห็นแบบจะตักข้าวตรงหน้า แต่ช้อนเขกบนโต๊ะอาหาร ผลตรวจปรากฏว่าเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย มีผลทำให้เส้นเลือดสมองตีบ พ่อเดินไม่ได้ จากคนที่แข็งแรง กลับเดินไม่ได้ ยกแขนขวาที่เคยถนัดไม่ได้ พยายามกายภาพ และรักษาตามอาการ จนครบ 1 ปีท่านก็จากไป ผมได้แค่ดูแลท่านอย่างใกล้ชิดแค่ปีเดียวที่ท่านทรุด ก่อนหน้าผมได้แต่อ้างว่าไม่มีเวลาไปกินข้าวด้วย ไม่มีเวลาอยู่ด้วยนานๆ จะได้กินข้าวด้วยกันแค่วันสำคัญๆ จนตอนนี้รู้สึกเสียใจมากๆที่มีโอกาสได้ดูแลท่าน แค่ตอนที่ท่านป่วย มันเป็นเหมือนตราบาปที่ผ่านไป 2 ปี ก็ไม่เคยลืม....เป็นกำลังใจให้ครับ

บอกให้คนป่วยรู้ดีกว่าครับ
แนะนำดูคลิปนี้ครับดีมากๆ
https://youtu.be/Le1dP583JGc?si=9F7jYJ9aKobVrUHl

เป็นกำลังใจให้นะครับ

ผมขอเป็นกำลังใจให้ครับ

เคยผ่านจุดนี้มาแล้วเหมือนกันครับ แต่ตอนนั้นผมยังเด็กและเรียนไกลบ้าน เลยไม่ได้ใกล้ชิดท่านมาก

กำลังใจคนป่วยสำคัญมาก สมัยผมจำได้ว่าแม่เข้มแข็งและสู้มาก

สู้ๆนะครับ ตอนนี้ผมก็มีคนใกล้ตัวกำลังเป็นอยู่เช่นกัน
ให้กำลังใจเค้าเยอะๆ ใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่า จะได้ไม่เสียใจภายหลังครับ
เป็นกำลังใจให้ครับ โรคนี้ใช้กำลังใจจากคนรอบตัวในการสู้ครับ
ทำให้ผู้ป่วยมีความหวังในการสู้ต่อมากๆ เค้าจะได้มีกำลังใจในการรักษา
ส่วนคนดูแลสู้ๆนะครับ ดูแลคนป่วยโรคนี้ต้องเสียทั้งกำลังกายกำลังใจและเวลา

บีบมือจขม.นะฮะ ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีนะครับ

แม่แฟนผมก็ตรวจเจอมะเร็งปอดระยะแรกที่ปอดเหมือนกันครับ ได้คิวผ่าวันที่ 3-12-68 นี้ไม่มีอาการอะไรเหมือนกันที่ตรวจเจอะเพราะปวดท้องไปหาหมอเจอนิ่วในถุงน้ำดีแต่ค่าเลือดมีปัญหาหมอเลยให้ตวจอย่างอื่นสรุปเจอมะเร็งปอดเพิ่มอีก สู้ๆครับท่านเดี๋ยวหมอคงอธิบายวิธีรักษาแหละ

สู้ๆครับกำลังใจสำคัญที่สุดกับคนป่วย อย่าแสดงอาการหมดกำลังใจให้ท่านเห็นส่งต่อพลังบวกให้ท่านมากๆ รักษาให้เต็มที่ตามกำลังที่เรามี คนหายมีมากมายครับ และสิ่งสำคัญที่สุดหากถึงจุดนึงเมื่อรู้ว่าท่านไม่ไหวแล้ว ไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แล้ว อย่ายื้อท่านกลับมาทรมานเลยนะครับ

แม่ผมรู้ว่าเป็นมะเร็งลำไส้ระยะสุดท้าย จากผมไปเมื่อเดือนที่แล้ว ท่านอยู่กับผมได้ 4 เดือน หลังจากให้คีโมครั้งแรก ท่านก็ทรุดและทรมาน หมอให้เซ็นต์ว่าจะยื้อหรือให้ท่านจากไปอย่างสงบ ผมเลือกให้ท่านจากไปอย่างสงบครับ เพราะหากยื้อท่านกลับมาได้ท่านจะมาทนทุกข์ทรมานกับโรคที่ท่านเป็น ก่อนท่านจากไปผมได้เข้าไปดูแลเต็มที่ ยังรู้สึกว่าท่านยังไม่จากไปไหนครับ ท่านมาอยู่ในใจผม ยังไงก็ยอเป็นกำลังใจให้ครับ

เป็นกำลังใจให้ท่านและพ่อท่านครับ

สู้ๆครับ เป็นกำลังใจให้ ขอให้ทุกๆอย่างดีขึ้นครับ

ผ่านไปให้ได้ครับ

ผมเคยผ่านจุดนั้นมาแล้วเข้าใจดีเลย

เป็นกำลังใจให้ครับ ถ้าตอนไหนคิดว่าไม่ไหวจริงๆลองโทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ซึ่งเปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง ได้ครับ มันไม่ได้ช่วยให้อาการดีขึ้นหรอก แต่อย่างน้อยมันก็เป็นที่ระบายของเราได้ครับ

ตอนที่ผมไม่ไหวจริงๆก็ได้อันนี้ช่วยบรรเทาได้บ้างครับ

สู้ ๆ ทั้งคุณพ่อกับท่านครับ กำลังใจสำคัญที่สุดครับ

สู้ ๆ ครับ กำลังใจสำคัญ แม่ผมอายุ 76 (ก่อนตรวจมีอาการไอเรื้อรังมาสักพักแล้ว) ก็ตรวจเจอมะเร็งปอดเหมือนกันครับ ก้อน 5.5CM รักษามาได้เกือบครึ่งปีแล้วครับ ตอนนี้หมอให้รักษาด้วยการรับประทานยามุ่งเป้า(ยาเม็ด) กินมาสักพักแล้วก้อนเล็กลงเยอะครับ ไม่ไอแล้ว แม่ก็ยังใช้ชีวิตได้ตามปกติครับ แต่ก่อนจะใช้ยาได้ ต้องมีการเจาะชิ้นเนื้อไปตรวจเพื่อหาเป้าครับ ถ้าเจอเป้าก็โชคดี ก็สามารถรักษาด้วยยามุ่งเป้าได้ครับ ผลข้างเคียงต่อคนป่วยน้อยสุด แต่ค่ายาแพงเอาเรื่องเลยครับ

สู้ๆครับท่าน พ่อผมก็อายุใกล้เคียงกับพ่อท่าน แกสูบบุหรี่จัดมาตั้งแต่วัยรุ่น เพิ่งเลิกได้ประมาณ 10 ปี
ปีที่แล้วไอหนักมากจนผอม พาไปตรวจพบก้อนมะเร็งในปอดประมาณ 10 cm
หมอบอกว่าระยะนี้รักษาไม่หายทำได้แค่ประคองไม่ให้กระจายไปอวัยวะอื่น
ที่บ้านทุกคนเข้าใจที่หมอพูด
หลังจากนั้นก็เข้ารับคีโมมาต่อเนื่อง ตอนนี้แกก็ผอมลงมากครับ
ตอนนี้ก็รักษาแบบประคับประคองกันไปเรื่อยๆ

กำลังใจสำคัญมากครับทั้งตัวผู้ป่วยและคนรอบข้าง
เหมือนที่ท่านบนๆบอก คนที่รักษาหายก็มีเยอะครับ แค่คนโฟกัสคนที่ไม่หาย
และอีกอย่างหลังคีโม สิ่งที่สำคัญคือทานอะไรไม่ค่อยได้ ทำให้ได้รับโปรตีนน้อยและร่างกายไม่มีแรง

รักษาสุขภาพกันไว้ครับทุกท่าน

เป็นกำลังใจให้ครับผม
เชื่อว่าจะผ่านไปได้ด้วยดีครับ