เอาเรื่อง

ทุกอย่างคือกระแส มาไว ก็ไปไว

สมปอง ไปเตะด้วยมั้ย

อันนี้ก็คงไปว่าอะไรไม่ได้ เหมือนไปให้กำลังใจน้องๆมันแหละ

เดาว่าสุดท้ายก็คงมีเงินช่วยเหลือสนับสนุนอะไรกันอีก

แถมบอลแบบนี้ มันก็ไม่ได้มีแสงอะไรหรอก ฝั่งเด็กๆวินฝ่ายเดียว

เมืองไทยนี่กว่าจะได้แรงสนับสนุน ต้องทำยังไงก็ได้ให้ spotlight จับมาจริงๆ

เลยชักไม่แปลกใจว่าทำไม คนหลายๆคน อยากทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองดัง ไม่สนวิธีการ

แค่นั่งสองแถวทีเดียวชีวิตเปลี่ยน จะบอกว่าลำบากจริงไม่น่าใช่ไอวิตินญ่านี่บ้านอย่างรวย แล้วก็โตมากับอคาเดมี่สโมสรอะไรไม่รู้ นั่งรถสองแถวทีเดียวคนคิดว่าเด็กโรงเรียนนี้กลายเป็นพวกสู้ชีวิตเฉย สื่อกลายเป็นทำให้เด็กโรงเรียนอื่นกลายเป็นไม่ลำบากกลายเป็นฝึกไม่หนักเท่าโรงเรียนนี่เฉย โค้ชก็กลายเป็นสู้ชีวิตซะงั้นทั้งๆที่ก็ผ่านการคุมโรงเรียนดังแล้วตัวเองก็มีชื่อเสียงในวงการนี้อยู่แล้ว ต่อต้านระบบเด็กเส้นแต่ปัจจุบันกลายเป็นสร้างระบบเด็กเส้นสายใหม่ขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัว

แบบนี้มันถือว่าเรื่องดีรึไม่ดีครับอันนี้ผมสงสัย หมายถึงว่าดีที่น้องๆได้รับแรงสนับสนุนที่มากขึ้น คนรอบตัวรวมถึงโค้ชอาจจะเหนื่อยน้อยลง ได้กำลังใจมากขึ้น

รึการที่เริ่มมีอะไรแบบนี้เข้ามา(และคงจะเข้ามาเรื่อยๆด้วย) จะทำให้โฟกัสที่มีแต่เรื่องฟุตบอลเป็นหลักชื่อเสียงเป็นรองในวัยนี้ มันจะเริ่มถูกสั้นคลอน

หมูป่าโมเดลชัด ๆ

ผมว่าบอยท่าพระจันทร์เค้าคงไม่ได้ต้องการแสงหรือหน้าสื่ออะไรจากเคสนี้หรอกครับ

การงานของเค้าก็ไม่ได้ต้องการความนิยมอะไรจากมวลชน ผมว่าเค้าคงอยากไปเตะกับน้องๆ

เพื่อช่วยโปรโมทน้องๆ มากกว่าครับ เพราะเอาจริงๆ บอล 7 สีจบไปแล้ว พี่ๆ สื่อจะมีใครให้ความสนใจ

น้องๆ เค้าไปอีกนานสักแค่ไหน จะถึงสองเดือนมั้ยเหอะ

ถ้าตาสีตาสาอยากร่วมทีมบอยท่าพระจันทร์ได้มั๊ยครับ หรือต้องเป็นเซเล็ปกับคนมีตังอย่างเดียว

รถสองแถวที่อาจารย์ใช้ขนเด็กมาแข่ง โรงเรียนอีกหลายๆโรงเรียนก็ใช้ขนนักกีฬาไปแข่งนี้แหละ แต่เอาจริงเพราะแกดังเป็นโค้ชมือดีมีชื่อเสียง เลยขายสตอรี่ได้ ทีมประสบความสำเร็จเลยบูม แล้วที่ฮาก็คือแฟนๆหมอนทองหลายคนบอก น้องๆอดมื้อกินมื้อ wtf ยังกับไมค์หมดหนี้

เกาะกระแสได้ไวมาก เห็นโพสตั้งแต่เมื่อคืนละ

มองในอีกแง่นึง สังคมไทยตอนนี้มันสาหัสเหมือนกันนะ การที่คนมันแห่กันไปเสพย์ narrative จากเรื่องราวความสู้ชีวิตของทีม underdog ที่ล้มทีมลูกคุณหนูผู้เพรียบพร้อม แล้วไม่มีการตั้งคำถามต่อเลย เพียงแต่พอใจกับความสุขที่ได้เสพย์เรื่องราวที่มัน romanticize

โอเค หลายๆคนที่ไม่ได้ตามก็คงไม่ได้รู้ว่าเด็กพวกนี้ไม่ได้ขาดแคลนขนาดนั้น และยังถือว่ามีโอกาสในชีวิตดีกว่าเด็กไทยอีกแทบจะค่อนประเทศซะด้วยซ้ำ ไม่ได้บอกว่าชีวิตพวกน้องมันง่ายนะ แต่ความเฮงซวยของระบบมันพรากโอกาสไปจากเด็กปีๆนึงไม่รู้กี่คนต่อกี่คน

ในความคิดผมคนไปโฟกัสหมอนทอง แต่ผมกลับมองว่าโมเดลแบบหมอนทองไม่ใช่สิ่งที่ไทยควรทำ แต่ควรเรียนรู้จาก อบจ.ชัยนาถมากกว่า มันแสดงให้เห็นว่าถ้ารัฐเข้ามามีส่วนร่วมพัฒนาเยาวชน มันจะผลิตคนได้เสถียรกว่า เทียบเด็กๆ 2 ทีม ทักษะอาจไม่ต่างกันมากแต่ความเป็นนักกีฬาฟุตบอลของ อบจ.ชัยนาถ มีสูงกว่าเยอะเลย แล้วคิดดูสิ ถ้าทุกจังหวัดผลิตนักฟุตบอลของตัวเอง ปีๆนึงเราจะป้อนนักฟุตบอลอาชีพเข้าตลาดได้มากแค่ไหน นี่ยังไม่นับผลพลอยได้จากวินัยและทัศนคติที่ดีของเด็กๆจากการเล่นกีฬาอย่างมีรูปแบบอีกนะ

บางทีไอสตอรี่ที่คนกำลังอินอยู่อาจจะไม่เป็นแบบนั้นก็ได้ อย่างไอเด็กวิตินญ่าเนี่ยเผลอๆบ้านรวยกว่าเด็ก ฝั่งชัยนาทด้วยซ้ำคือประวัติก็น่าจะอยู่ตามอคาเดมี่มาตลอดแล้วการมาอยู่ทหมอนทองคือมันก็ตามโค้ชมา แล้วการที่เด็กคนนึงจะเดินตามสตอรี่ชีวิตแบบนี้ได้คือที่บ้านต้องมีกำลังซัพพอทพอสมควรย้ายโรงเรียนตามการเล่นฟุตบอลเนี่ยไม่ง่ายนะ ถ้้าลำบากมันเดินตามสตอรี่แบบนี้ยากนะ แล้วพอมีคนไปดูบ้านก็น่าจะเป็นคนที่ค่อนข้างจะมี แต่กลายมาเป็นชีวิตรันทดเพราะนั่งรถสองแถวโดยการปั้นของสื่อ