พอไปหาเลยครับ อย่าคิดไรมาก ให้หมอวินิจฉัยดีกว่า อย่างน้อยก็ช่วยยืดอายุเค้าไปได้นะ

อย่างที่หลายๆท่านแนะนำครับ ถ้าเค้าเริ่มมีอะไรที่เรารู้สึกว่ามันแปลกๆ ผิดปกติ ต้องรีบไปหาหมอครับ

อย่างของผมตอนนั้นเค้าจะไอค่อกแค่กๆ ตอนแรกผมก็นึกว่าเป็นหวัดเฉยๆ ไปๆมาๆดูเรื้อรังเลยรีบพาไปหาหมอ สรุปเป็นหัวใจรั่ว หมอบอกว่าสเต็จ 2 ละ ถ้าปล่อยไว้แล้วอาการไป สเต็จ 3-4 ก็ไม่น่ารอด ก็กินยาประครองอาการมา ปรับอาหาร ปรับพฤติกรรมน้องไม่ให้พยามวิ่งเยอะ สรุปคือนับจากวันที่ตรวจอยู่มาได้ 4 ปีแล้ว ตอนนี้อายุก็ 14-15 ละ แต่ยังดูแข็งแรงโอเค จะมีนอนเยอะบ้างตามประสาคนแก่

หลังจากรอบนั้นมาผมจะตื่นตัวตลอดถ้าน้องมีอาการผิดปกติ ไม่พยามคิดอะไรเองทั้งนั้น หิ้วไปหาหมออย่างเดียว ถ้าวันนั้นคิดว่าเป็นแค่ไอไข้หวัดเฉยๆ วันนี้น้องคงไม่อยู่ละ

ผมอ่านดูแล้วเอาใจช่วยครับ แต่น้องก็อายุมากแล้ว ผมแนะนำว่าไปหาหมอแล้วลองดูว่าพอจะทำอะไรได้ หรือมีอะไรที่อยากทำด้วยกันที่พอทำได้บ้าง ไม่ได้แช่งนะครับ เพราะหมาที่บ้านผมก็อ้วก เดินไม่ไหว กินข้าวไม่ได้เหมือนกัน ไปหาหมอ เค้าก็แนะนำให้แอดมิต แต่ผมดูแล้ว เอามาอยู่บ้านดีกว่า แล้วก็ให้น้ำเกลือเอง อย่างน้อยได้ใช้เวลากับเค้า

ขอให้ปลอดภัย

หาหมอเถอะครับ ผมพึ่งเสียน้องไปเหมือนกัน 15 ปี พยายามดีที่สุดแล้ว แต่ก้ยื้อไม่ไหวจริงๆ

พาหาหมอ แต่ก็ทำใจรับความจริงให้ได้ครับ หมา อายุ 15 ปี ถ้าเทียบคนก็ประมาณ 90-100 ปี

การจะตายก็เป็นเรื่องธรรมชาติครับ เพราะหมดอายุขัย

หมาผม 13ปี พยายามพาตรวจสุขภาพทุกปี ตอนนี้ยังแข็งแรง แต่ก็ช้าขึ้นเยอะ จากดีดๆตอนยังไม่ถึง10ปี ทุกวันนี้ดูแลกันไป ว่างๆผมก็นั่งเกาพุงให้เค้าผลางทำใจไปด้วยครับ โตมาด้วยกัน ก็เก็บความทรงจำดีๆกับเค้าไว้ให้ได้มากที่สุด

ชิสุที่บ้าน 14 ปี อาการก่อนตายคืออ้วก ถ่ายแต่ไม่ได้เป็นเลือดเหมือนหมาคุณ
ดมๆอาหารแต่กินน้อยมากจนถึงไม่กินเป็นอาทิตย์เลย ส่วนใหญ่จะนอน
สุดท้ายเช้าวันนึงมันก็จากไป ตัวแข็งตายอยู่ที่นอนประจำของมัน

สงสารน้อง น้องแก่แล้วด้วย

อ่านแล้วแอบสงสารหมา หมาแก่เริ่มผอม มีโรคนู่นนี่ ส่วนนึงมาจากอายุ แต่อีกส่วนใหญ่มากจากการเลี้ยงที่ไม่เหมาะสม (แต่ก็เก่งที่อยู่มาได้นานขนาดนี้)

ประเด็นสำคัญคือหมาอ้วกเป็นเลือด แต่ไม่อยากพาไปหาหมอ กลัวโดนฉีดยา (อะไรวะน่ะ ชุดความคิดนี้) กลัวทรมาน อ้วกเป็นเลือดน่ากลัวน้อยกว่าโดยฉีดยาเหรอครับ ตอนนี้ชีวิตมันทรมานละครับ ไม่ใช่มากลัว

ผมว่าถ้าไม่อยากเสียเงินเยอะด้วยภาระอะไรก็ตามก็พูดไปเลยดีกว่า หรือไม่สะดวกรักษาเพราะมันแก่แล้ว กลัวใช้เงินเยอะก็ให้พูดตรงๆ ไม่ใช่บอกกลัวโดนฉีดยา

การจะยอมรับว่าเราเห็นเค้าเป็นสัตว์เลี้ยงไม่ได้อยากจะยื้อ หรือเสียเงินเยอะผมว่ามันเรื่องปกติมากที่จะพูด ผมเจอเคสพูดประมาณว่ารักแต่ไม่เอาไรเลย อ้างเรื่องกลัวฉีดยาเจ็บ อ้างเครียดไม่แอดมิทละหงุดหงิดทุกที คือไม่ได้อยากเสียเงินตรงนี้ก็บอก หมอจะได้หาแนวทางที่เหมาะสมให้ใหม่ เพราะมันผิดประเด็นไปหมดเวลาอ้างเครียด กลัวน้องเจ็บเพราะฉีดยา แต่ใจจริงคิดอีกแบบ