ตอนปีใหม่ได้ฟังเพลงนึง แม่มโคตรเพราะเลยครับ

จากนั้นก็ไปไล่ฟังหลายๆอัลบั้มของพี่เสกใน Spotify

ตอนนี้เลยกลายเป็นแฟนเพลงพี่เสกไปแล้ว

คนอะไรแต่งเอง ทำดนตรีเอง เล่นเอง ร้องเอง ทุกเพลง แล้วเพราะเกือบทุกเพลง

ตอนนี้ผมกำลังอินกับเพลงนี้



ฟังวนๆไป ยิ่งฟังยิ่งเพราะจริงๆ

ผมชอบเพลง 5 นาที อะ ท่อนกีตาร์แม่มโคตรดีจริง เป็นโซโล่ที่ดีที่สุดเพลงนึงของไทยที่เคยฟังเลย

โลโซมันต้องฟังทั้งอัลบั้ม
มันจะมีเพลงโหดๆซ่อนอยู่
แค่บางเพลงมันไม่ดังเท่าเพลงอื่น
แค่นั้นเอง

ที่สงสัยคือ......... ท่านอายุเท่าไหร่ครับเนี่ย

เด็กยุค 90 ครับ

ตอนวัยรุ่นฟังแต่ Big Ass Potato Bodyslam บลาๆๆ

โลโซมันต้องฟังทั้งอัลบั้ม
มันจะมีเพลงโหดๆซ่อนอยู่
แค่บางเพลงมันไม่ดังเท่าเพลงอื่น
แค่นั้นเอง

AGGLE :

วง Loso นับมีกลิ่นความเป็น กรันจ์เหมือน Nirvana แต่มีความอ่อนช้อยในลูกโซโล่กับ เครื่องสายใน
บางเพลง การพูดนิยามแบบนี้ถูกไหม และ ขอให้นิยามกลิ่นอายของโลโซ
ถ้าจะพูดแค่อัลบั้มปกแดงก็ได้ครับ ขอภาษาบ้านๆ




ChatGPT พูดว่า:

นิยามที่คุณให้มาถือว่ามีความแม่นยำพอสมควรนะครับ วง Loso มีพื้นฐานของดนตรีร็อกที่ดิบและตรงไปตรงมา
ซึ่งบางส่วนให้กลิ่นอายคล้ายกับ Grunge อย่าง Nirvana โดยเฉพาะในเรื่องของพลังงานดิบๆ และความไม่ประณีตจนเกินไปในซาวด์กีตาร์ แต่ในขณะเดียวกัน Loso ก็มีความละเมียดละไมในภาคของเมโลดี้และลูกโซโล่ ซึ่งสะท้อนถึงอิทธิพลของดนตรีบลูส์และร็อกยุคคลาสสิก ที่ทำให้เพลงมีความนุ่มนวลและฟังติดหูได้ง่ายกว่า Grunge ที่มักจะเป็นแนวแตกๆ หม่นๆ ดาร์กๆ ไปเลย
กลิ่นอายของอัลบั้ม โลโซ ปกแดง (อัลบั้ม Losoland)

ถ้าจะนิยามแบบภาษาบ้านๆ อัลบั้มนี้มันเหมือนกับ "ร็อกบ้านๆ ที่มีทั้งหยาบทั้งหวานปนกัน" คือมันมีพลังความดิบ ความซื่อๆ จริงใจแบบชาวบ้าน ไม่ต้องปรุงแต่งเยอะ แต่ก็ยังมีลูกเล่นและอารมณ์โรแมนติกที่แทรกอยู่ในเพลง อย่างเพลง "ใจสั่งมา" ที่เป็นเพลงรักแต่กีตาร์โซโล่กลับมีความหวานละมุน ไม่ได้ดิบแบบวงกรันจ์จ๋า หรือเพลง "ไม่ต้องห่วงฉัน" ที่โครงสร้างเป็นร็อกแอนด์โรลเกือบคล้ายเพลงบลูส์ นอกจากนี้ยังมีเพลงที่มีพลัง แบบกวนๆ แบบดิบๆ อย่าง "ไม่ตายหรอกเธอ" และ "เคยบอกว่ารักกัน" ที่มีกลิ่นของพังค์อยู่ในนั้น

ถ้าจะเปรียบอัลบั้มนี้เป็นอะไรสักอย่าง มันก็คงเป็นเหมือน "เบียร์เย็นๆ กินกับคอหมูย่าง" คือมันเข้าถึงง่าย ดื่มแล้วสดชื่น มีความขมแต่ก็หวานปนอยู่ บางเพลงฟังแล้วชวนกระแทกหัว แต่บางเพลงก็ฟังแล้วนั่งซึมคิดถึงเรื่องเก่าๆ ได้

สรุปสั้นๆ: โลโซ ปกแดง คือ "ร็อกบ้านๆ ดิบแบบจริงใจ มีทั้งซิ่ง มีทั้งเศร้า แต่สุดท้ายฟังแล้วแม่งโคตรเพราะ"

เห็นด้วยครับ ส่วนใหญ่เพลงที่ดังมันจะออก Massๆ บ้านๆหน่อย

เจ้าของมู้ อยู่ ม.ไหนแล้วน้อง แอบเล่น SS ในชั่วโรงเรียนไม่ดีนะ

ผมชอบเพลง 5 นาที อะ ท่อนกีตาร์แม่มโคตรดีจริง เป็นโซโล่ที่ดีที่สุดเพลงนึงของไทยที่เคยฟังเลย

วงเห่ยๆ OMG

พูดเป็นเล่น มีคนคิดแบบนี้จริงๆดิ

ผมนี่ให้เท่าๆ Silly fool เลยนะ
Loso มันให้อารมณ์บ้านๆ เด็ก ตจว แบบผม
ชอบมากกว่า Bodyslam, Potato ที่ดูเป็นร๊อกแบบเมืองมากกว่า

อีกเพลงที่ผมชอบมากๆ แต่ไม่ค่อยดังครับ

ผมชอบโคราชบลูส์เหมือนกัน เสียดาย ตอนหนุ่มๆน่าจะทำอัลบั้มแบบนี้เต็มๆซักอัลบั้ม

ยุคหลังติดภาพแกทำเพลงตลาดแหละ ในบอร์ดเมื่อก่อนก็ล้อแกทำเพลง 4 คอร์ดวน

แต่จะว่าไงอ่ะ คือเหมือนคนเล่นมาแล้วทุกท่า แล้วเจอสูตรสำเร็จก็เลยเล่นอะไรเรียบง่ายมากขึ้น

อันนี้แกพูดเองเเต่งเพลงก็ใช้คอร์ดง่ายๆวนๆสองสามคอร์ด เเต่เทพจนนักดนตรีทั้งประเทศใครๆก็มีเสก โลโซเป็นไอดอล

ผมว่ามันแล้วแต่ช่วงอายุตอนเด็กผมเฉยๆกับ loso ละก็มีช่วงชอบจัดๆละก็กลับมาเฉยๆ

มีช่วงยี๊เพื่อชีวิตไม่ฟังคาราบาว/ปูพงสิทธิ์ แล้วอยู่ดีๆก็ติด

ช่วงนึงชอบแคลชกว่าบอดี้บางชวงชอบบอดี้กว่าแคลชทั้งๆที่เพลงเดิมๆ