จากที่ท่านบอกมา ท่านต้องใจเย็นลงก่อนแล้วลองคิดทบทวนให้ดีๆ ผมเป็นผู้หญิงผมก็ไม่อยากแต่งนะ ด้วยเหตุผลในการอยากแต่งของท่านอ่ะ แน่ใจว่ามาจากตัวท่านเองร้อยเปอร์เซนต์ การแต่งงานมันคือการสร้างครอบครัวใหม่ ในความคิดผมถ้าจะแต่งเพราะผู้ใหญ่ทัก ถ้าจะมีลูกเพราะผู้ใหญ่อยากอุ้มหลาน ตกลงสิ่งที่จะทำนี่ทำเพื่อคุณสองคนที่จะสร้างครอบครัว หรือทำเพื่อสนองความต้องการของคนอื่น คิดให้ดีๆครับ ติดกระดุมผิดเม็ดตั้งแต่เริ่ม สถาบันครอบครัวก็เตรียมพังเลยครับ

สำหรับผมคำว่าครอบครัวตอนยังไม่แต่งงานอ่ะ คือผม พ่อและแม่ แต่พอแต่งงาน ครอบครัวสำหรับผมคือ ผมและภรรยาผม ถ้ามีลูกก็จะรวมลูกไปด้วย ปัจจุบันผมก็ใช้ชีวิตแบบนั้น พ่อแม่ก็ส่วนพ่อแม่ ผมไม่ให้ยุ่งกับเรื่องครอบครัวของผมเด็ดขาด ไม่ใช้ชีวิตหรือสร้างครอบครัวตามความต้องการของคนอื่น เพราะคนที่ต้องอยู่กับมันมีแค่เรากับภรรยาเราเท่านั้น

เรื่องของท่านลองคุยกับแฟนท่านถามเหตุผลเค้า แล้วเทียบกับเหตุผลท่าน มันเป็นเรื่องที่คุยกันได้ ส่วนถ้ามันไม่ได้จริงๆท่านก็พิจารณาทางเลือกเอาเองละกัน ชีวิตคู่ ไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวหรอก

อ่อ ผมแต่งงานมาแล้ว 14 ปี ลูก 1 ก่อนแต่งผมคุยกับภรรยาอย่างละเอียด แต่งแล้วแยกออกมาสร้างครอบครัวไม่อยู่รวม ส่วนเรื่องลูกพร้อมก็คือมี ถ้ามีลูก ผมอยากเลี้ยงลูกกันเองก็ตกลงกัน ถ้าท้องเมื่อไหร่ ให้เค้าออกจากงานเป็นแม่บ้านเต็มตัว ผมทำงานคนเดียวรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดในบ้าน ไม่อยากให้คนอื่นเลี้ยงลูกให้ ซึ่งตอนแต่งผมทั้งคู่พร้อมมีลูก เพราะกลัวร่างกายแฟนไม่ไหวถ้าอายุเยอะจะอันตรายเลยมีลูกตอน 30 พอดี ตอนนี้ลูกอยู่มัธยมต้นละ

ไม่ตรงกันที่ใหญ่ๆ
1. แฟนยังไม่อยากแต่ง
2. แฟนไม่อยากมีลูก
ก็แทบจะไปต่อไม่ได้ละครับ ลองคุยเลยติดอะไร ตั้งเป้าร่วมกัน เขาอาจจะติดว่าคุณยังไม่มีเลย เงินก็ขอพ่อแม่มาแต่ง แต่งไปจะรอดไหม แถมยังมีทะเลาะกันอยู่เลย อะไรงี้ คุยครับคุยให้มันจบตัดสินใจให้ได้ว่าตามใจเขาแล้วเราอยู่ได้มั้ย เขาตามใจเราบ้างมั้ย ถ้าคุยยังไงก็ไม่ลงตัว ก็ตัดสินใจเอาว่าจะเลิกมั้ย เพราะไปต่อก็จบไม่ได้ดังใจไม่มีความสุข

ไม่ตัดสินแทนท่านนะ ผมคิดในมุมสมมติว่าเกิดขึ้นกับตัวเอง ถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้ก็เลิกเลยดีกว่า ศีลไม่เสมอกันคุยกันยาก