ถ้าเป็นยอดผู้ชมสตีมมิ่งเยอะ จะไม่ค่อยแปลกใจ
แต่จากสถิตินี้ แสดงว่าก็ยังมีคนที่รอชมทางหน้าจอทีวี ซึ่งมีโฆษณาค่อนข้างเยอะแฮะ

อย่าง queen of tears มีเรทติ้ง 20 กว่า หรือคนดู 7 ล้านคน ก็ไม่ใช่น้อยๆนะ

หรือญี่ปุ่นเองในปัจจุบัน ก็มียอดชม เรทติ้ง 10 กว่าอยู่บ่อยๆ

ตกเทรนด์ กลัวสปอย

ทีวีบ้านเค้าโฆษณาน้อย ละครยิงยาว ไม่ตัดบ่อยแบบไทย ชีรีย์เกาหลี ดูยาวๆเปิดเพลินๆก็ได้เรื่อยๆ

( เข้าใจมาตลอดว่า เรตติ้ง ดูออนไลน์ ไม่ใช่ย้อนหลัง มันก็นับรวมเหมือนทีวีนะ )

ไม่ค่อยมีโฆษณาหรือเปล่า คือมันโฆษณาไทอินในตัวซีรีย์ไปแล้ว พวกมือถือ รถ เสื้อผ้าของแต่งตัว สินค้าขนม กาแฟ ที่ช่วงนี้เจอบ่อยๆในซีรีย์เกาก็ซับเวย์ เขาไม่มาหลายเบรคแบบละครไทยละ คนดูเบื่อตายเลย

ทีวีที่ญี่ปุ่น เห็นว่าตั้งเวลาเปิดผิด แล้วให้อัดรายการที่ตัวเองชอบ ลง harddisk หรือ cd เก็บไว้ดูเองวันหลังได้

ปล.รายการเขามาตรงเวลาด้วยแหละถึงทำแบบนี้ได้

เรตติ้งบ้านเขานับแค่ทีวีเลยนะ

ความเข้มข้นของ ซีรีย์ด้วย

ซีรี่ย์ Taiga Hikaru Kimi e 光る君へ

ขึ้นเทรนอันดับ 1 ของโลก อยู่บ่อยๆ

ช่วงที่ ออนแอร์

สงสัยมานานแล้วครับ เรตติ้งนี่เค้าวัดยังไงเป็นเปอร์เซ็น คือ สมมติมีทีวี 100 เครื่อง ดูเรื่องนี้กี่เครื่องงี้หรอ

จริงๆของเกาหลีต้องแยกเป็นช่องเคเบิ้ล พวก JTBC, tvN หรือ Mnet ฯลฯ
กับพวกช่องฟรีทีวีอย่าง 3 ช่องหลัก KBS, MBC, SBS

ไอกลุ่มหลังเรตติ้งมันฟาดไป 20-30% นี่เรื่องปกติอยู่ละ (แดจังกึมเคาะไปที่ 58% ยังอันดับ 10 เลย)
ส่วนพวกกลุ่มแรกถ้าเกิน 10% เขาถือว่าเกินความคาดหมายแล้ว พวกเรื่องดังๆอย่าง Sky Castle งี้เรตติ้งไป 24% คือเป็นฟีเวอร์เลยช่วงนั้น ของ QoT อันนั้นเป็นของ tvN ซึ่งเรตติ้งไป 25% ก็ถือว่าสุดเหมือนกัน

ถ้ากลับมาที่ว่าทำไมคนเกาหลีกับญี่ปุ่นยังติดทีวีอยู่มาก

ญี่ปุ่นนี่ตอบง่ายถ้าเข้าใจเรื่อง "Galapagos Syndrome" คือประเทศมันเปลี่ยนแปลงช้ามากกกก
ทุกวันนี้มันยังอัดรายการทีวีดูกันอยู่ โทรศัพท์ปุ่มกดก็ยังฮิต (แป้นพิมพ์ญี่ปุ่นในสมาร์ทโฟนยังต้องเลียนแบบปุ่มกด) อะไรก็ตามที่โลกมันหมุนไป ญีปุ่นจะตามกระแสช้ามาก สตรีมมิ่งมันก็พยายามเข็นแหละ แต่ขายได้อารมณ์แบบเดียวกกับบ้านเราสมัยก่อน คือ ทีวียังเป็นเมนหลักอยู่ ส่วนออนไลน์นี่มีไว้แค่ดูย้อนหลังเฉยๆ
เรื่องอัดทีวีก็มีส่วนทำให้เรตติ้งมันสูง เพราะญี่ปุ่นมันออกอากาศตามเวลาและจบตามเวลา คนก็เลยตั้งเวลาอัดไว้แล้วก็ไปนอน

เกาหลีนี่อาจจะพลิกขั้วหน่อยๆ คือมันรับทุกอย่างก็จริง แต่มันจะคล้ายๆกับบ้านเราที่ความเจริญมันกระจุกแค่โซล พอออกไปต่างจังหวัดหน่อยๆที่ไม่ใช่เมืองใหญ่ๆ (แดกู, ปูซาน หรือกวางจู) แม่มคือชนบทบ้านเราเลยครับ คือบ้านเขาเน็ตเข้าถึง ทีวี 4K มีสัญญาณหมด แต่คนที่อยู่ส่วนมากคือชาวบ้านธรรมดาๆคนแก่ ปลูกผักปลูกสวนไรงี้ พอหมดวันเขาก็มานั่งดูทีวีนี่แหละ (เกาหลีมันมีอะไรให้ทำน้อยจะตาย เพื่อนกับรุ่นพี่ผมไปเรียนป.โทกันอยู่ปีกว่าๆก็เที่ยวจะหมดประเทศละ ไอคนอยู่ญี่ปุ่นจะ 5 ปีบอกยังเก็บไม่ครบทุกภาคเลย )

เนื้อหาคอนเท้นท์เค้าดีครับ ของไทยก็เป็นนะถ้าเนื้อเรื่องดีจริง ดูตัวอย่างจาก บุพเพฯ 1 ที่ออนแอร์ครั้งแรกได้ครับ

ญี่ปุ่น ยังเป็นแบบอนุรักษ์นิยม อยู่ ไม่ตามกระแส ยังเคยชินกับสิ่งเหล่านั้นอยู่

ซีดีเพลง แผ่นเสียง เอาแค่ในไทย ค่อนข้างเฉพาะกลุ่ม ส่วนใหญ่ฟังผ่านสตรีมมิ่งออนไลน์แล้ว แต่ญี่ปุ่นยังตามซื้อเก็บไว้ฟัง ยังขายได้จนถึงตอนนี้

ฝั่งเกาหลี ตามข้างบนนั่นละ

พล็อตเรื่องทางนู้น ทำออกมาดี เก็บละเอียดดีด้วย ตัดมาที่ไทยหรอ ผ่านมากี่ปี ๆ พล็อตเดิม ๆ ผู้จัดท่านนึง ที่ยังยืนระยะนางเอกจนถึงตอนนี้ ไม่ปรับตัวตามยุค ยังคงทำพล็อตเน่า ๆ แบบเดิม เก็บงานไม่เนียนให้คนจ้องจับผิดอีก ไม่แปลกใจที่คนหนีไปดูผ่านสตรีมมิ่งออนไลน์กัน

ถ้าเกาหลี ภาคทีวีเค้าแข็งแกร่งมากอะครับ ทั้งละครกับเกมโชว์เนื้อหามันดี ดูสนุกอะครับ ผมว่ามันแข็งแกร่งจนพวกยูทูปเบอร์ก็แย่งคนดูเหนื่อยอะ

อันนี้มันต่างกับบ้านเราที่ผมว่าหลายคนรวมถึงผมเบื่อกับความจำเจของเนื้อหาอะที่เหมือนเดิมตั้งแต่เรายังเด็ก คนวัยผู้ใหญ่ก็หนีไปดูซีรีย์ต่างประเทศแทน คนรุ่นเด็กๆก็ไปทางยูทูปกันละ ยูทูปบางข่องงบน้อยแต่ดูสนุกกว่ารายการทีวีไทยอะ เพราะทพอะไรแปลกใหม่ไม่ติดกรอบแบบรายการทีวี

นอกเรื่องละครนิด บ้านเราอะไรๆก็ประกวดร้องเพลง

เกาหลี ช่องฟรีทีวี มีไม่กี่ช่อง ทำให้เม็ดเงิน คอนเทน น่าสนใจ