เพื่อนรอบตัวลูกมีอิทธิพลมากฮะ ถ้าผมมีลูก ก็ต้องพยายามให้ลูกไปอยู่ รร.ดีๆ สังคมดีๆ

เราต้องทันยุคทันสมัย ให้ลูกคุยกับเราได้ทุกเรื่อง และสอนเรื่องภูมิคุ้มกันให้เขา

ทำความรู้จักเพื่อนๆลูก ชวนเพื่อนๆลูกมาเลี้ยงข้าวที่บ้าน หรือที่ข้างนอกบ้าง

อยู่ รพ ภาคอีสาน มีทุกวัน พวกไม่มีงานการทำ ทำแต่ลูก ให้ย่ายายเลี้ยง ละมีเยอะด้วยนะพวกนี้ ส่วนพ่อมันไม่แว้น ฟอมช่าง ที่เหลือก็เมายาเมาท่อม

ส่วนคนรวยก็รวยสุดไปเลย รุ่นน้องผมพวกหมอจุฬารุ่นใหม่บ้านรวย พูดได้สามภาษา ไทย จีน อังกฤษ บ้านรวยมีคอนโดกลางกรุงไรงี้ เรียนเก่งแถมไปอีก ดูแล้วอนคต ตามลาวไปแน่นอน คนจีนเจ้าสัวคุมเศรษฐกิจ ทหารนักการเมืองสถาบันคุมการเมือง ไอ้พวกนี้ก็เป็นไพร่ใช้แรงงานไป

เป็นมานานแล้ว

สมัยยี่สิบปีที่แล้ว มันก็มีพวกหลุดจากระบบการศึกษาเพราะแบบนี้แหละเพียบ ออกจากเรียนตั้งแต่ ม.1 ม.2 จบม.3 ไปแล้วไม่เรียนต่อเพราะท้อง

หรือแม้แต่เรียนสายสามัญ/สายอาชีพ ไปเทอมเดียวแล้วออก

ไทยนี่อันดับหนึ่งเรื่องท้องในวัยเรียนของเอเชียนะครับ ติดอันดับต้นๆมาตลอด

ผมถึงตลกทุกทีเวลาพวกอนุรักษ์นิยมบอกว่าขนาดผมสั้น ขนาดชุดนักเรียนยังท้องขนาดนี้ ปล่อยให้ผมยาว แต่งหน้า ใส่เสื้อไปเวท มันไม่ท้องกันหมดประเทศเหรอ

อ้ออ ทำแท้งถูกกฎหมายด้วย แม่งบอกคนมันยิ่งท้องดิ ในเมื่อทำแท้งไม่เป็นไร แม่งอย่างฮา พูดเหมือนทำแท้งมันง่ายๆแบบเข้าคลีนิคไปฉีดโบทอกซ์แล้วกลับบ้าน

สังคมชนบทมันเป็นแบบนั้นมาตลอดอยู่แล้วนะ ท้องมีลูกกันอย่างไว มีลูกผู้ชายทิ้งเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวตั้งแต่เรียนไรแบบนี้ มีโคตรเยอะ

แฟนผมนี่มาจากชนบทมากๆ แม่แฟนนี่มีความคิดว่ามืงจะเรียนสูงไปทำไมรีบๆมาช่วยขายของที่ร้าน ซึ่งที่ขายของนี่ก็ไม่ได้รวยเลยอยู่กินได้ไปวันๆ แม่ไม่อยากให้เรียนมหาลัยเพราะไม่มีตังส่ง สุดท้ายแฟนทำงานไปเรียนไปด้วยตัวเอง โชคดีจัดๆ

แล้วยังไม่พอนะ ยังต้องส่งเงินให้แม่อีกยันปัจจุบัน

น่าจะอยู่ที่สังคม สิ่งแวดล้อมแต่ละที่ครับ เหมือนบ้านที่เลือกเพื่อนบ้านดี ๆ หมู่บ้านราคาแพง ๆ ก็อาจจะตัดปัญหาเรื่องเพื่อนบ้านมารยาทเลวไปได้บ้าง แม้จะไม่100%ก็ตาม

บางทีเลือกโรงเรียน ก็อาจไม่ได้เลือกเพราะเรื่องวิชาการเป็นอันดับแรก แต่เลือกสังคมให้ลูกอาจจะสำคัญกว่า ทัศนคติของคนรอบข้าง มีผลกับการเติบโตไปเป็นแบบไหนมาก ๆ ครับ

จริงอยู่ อาจจะมีคนแย้งว่า บางคนพ่อแม่จน เรียนโรงเรียนที่ไม่ดีอะไร แต่ก็ประสบความสำเร็จได้ เรียนสูงได้ ใช่ครับ มันมีเคสแบบนี้จริง ๆ แต่ มันจะมีซักกี่เปอร์เซนต์ล่ะครับ

พ่อ แม่ เป็นยังไง ลุกก็เป็นแบบนั้น แล้วมันจะส่งต่อไปเรื่อยๆ เราเลยเจอคนประเภทนี้เป็นส่วนใหญ่ของประชากร

วันๆเด็กไม่ไปเรียนมันจะทำไร ก็เล่นเน็ทแชทหาคนคุยด้วย วัยแบบนี้แล้วมันก็ฮอร์โมนพุ่งพล่าน สุดท้ายก็จบแบบนั้นแล้วถุงยางก็ไม่มีปัญญาซื้อกัน มีลูกก็ไม่น่าแปลกใจ

คุณภาพของสังคมไทย ผมว่าไม่ได้ดีอยู่แล้วนะ เป็นแบบนี้มาตลอด ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม
อยู่ที่ผู้ปกครอง แต่ละบ้าน ใส่ใจลูกหลานกันมากน้อยแค่ไหน

โรงงานผมพวกลูกน้องในไลน์ 20 ต้นๆ มีลูกกันหมดละ บางคนลูกโตแล้วด้วย บางคนก็เพิ่งลาคลอดมาจะท้องต่ออีกละ เงินเดือนแบบเกินขั้นต่ำมานิดหน่อย ดูแลตัวเองยังยากเลยนะ นี่ก็ขยันมีกันแล้วก็โยนให้พ่อแม่ดูแล แต่ลูกน้องผมก็ดูรักลูกกันนะหรือผมไม่เห็นไม่รู้ กลับกันบนออฟฟิศผู้หญิงเป็นสิบคนมีลูก 1 คนถ้วน แค่นี้ก็มองออกละว่าสังคมที่เราจะมุ่งหน้าไปเป็นแบบไหน

ทางนี้ก็เมืองใหญ่มองจากบ้านไปเห็นรถไฟฟ้า
แต่ข้างบ้านผมท้องตั้งแต่ยังไม่ 15 แถมท้องต่อก่อน 18 (พ่อเด็กคนละคนกันด้วย)

และคนเลี้ยงไอ้ทั้ง 2 หน่อที่ออกมาทุกวันนี้ ก็ไม่ใช่แม้แท้ๆอีกต่างหาก
คุณภาพชีวิตดีๆ

เป็นนานแล้วครับ เอาแค่ญาติผมมีลูกสาว 3 คน จบแค่ ม.3 ทั้ง 3 คน แล้วท้อง มีลูกกันทุกคน แล้วคนละ 2 คนด้วยนะ รวมเป็น 6 คน


แล้วคือแบบทำงานได้วันละ 350 บาท ผัวก็ทิ้งไปหาเมียใหม่ คิดดู ลูกติด อีก 2 คน เอามาฝากยายเลี้ยงหมด มันจะหาเลี้ยงกันยังไง ตอนนี้แม้งหดหู่ชิบหาย

เด็กแถวบ้านที่อายุน้อยกว่าผมสัก 5ปี เขามีลูกกันตั้งแต่ผมเรียนมหาลัย
หลักๆก็คงสังคมอะ ช่วงเริ่มไปทำงานเดินผ่านบ้านหลังนึงทุกวัน
พ่อแม่คนแถวบ้านตั้งวงกินเหล้า รุ่นลูกๆเคยชินก็ตั้งวงบ้างตั้งแต่ช่วงเย็นๆ
ผ่านไปสักเดือนนึงเริ่มนั่งตักล้วงกันละ ไปทำงานต่างจังหวัด3-4เดือน กลับมาบ้านเด็กคนนั้นท้องละ
ไม่ได้อยากโทษเด็กๆเลย คนที่ผ่านมันมาได้ต้องโคตรใฝ่ดีจริงๆ
เด็กวัยรุ่นตั้งวงกินเหล้าตามพ่อแม่กันทุกวัน ไม่โดนล่อนี่โคตรจะปฏิหาริย์

ภาพแบบนี้ก็เห็นกันนานละ ทั้งจากหนัง idiocracy หรือ ที่ของไทยเคยมีคนเขียนการ์ตูนล้อว่ายินดีต้อนรับเข้าสู่ยุคมนุษย์ลิง 555

ซึ่งผู้มีอำนาจก็ไม่เคยใส่ใจจะแก้ เพราะ Model ประเทศเค้าคือ อยากได้ทาสจนๆโง่ๆไว้เลี้ยงคะแนนเสียง เอาคนชั้นกลางที่ไว้รีดภาษีแบกประเทศ แล้วก็อุ้มคนรวยเอาไว้ไถเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง

ตอนนี้ผมบอกเลยว่า ผมไม่มีลูกแน่ๆ ให้มันจบที่รุ่นผมนี่ล่ะ

เป็นมานานแล้วครับ ต่างจังหวัดยิ่งน่าเป็นห่วง มันเป็นวัฏจักรไปแล้วครับ ถ้าไม่เข้าไปแก้ไขยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ

จิตใจบางคนในยุคนี้ตกต่ำมาก มีลูกแล้วทอดทิ้งได้หน้าตาเฉย
มีเด็กแถวบ้านคนนึง แม่ทิ้งไปมีครอบครัวใหม่ ทิ้งไว้กับตายาย ตั้งแต่2-3 ขวบ
เด็กคนนี้ถามหาแม่ตลอด จนอายุ 4 ขวบ ไม่เคยพูดถึงอีกเลย
แต่จะมีพวกชอบแกล้งเด็กไปถามหาแม่กับเด็ก เด็กไม่ร้องนะ
แต่แสดงออกทางสีหน้าเหมือนกำลังกลั้นความเศร้าไว้อยู่
ผมแม่งน้ำตาซึมเลย ขนาดไม่ได้เป็นไรกับเด็ก

ทุกวันนี้ก็ได้ตายายส่งเรียนอนุบาล ตามกำลังเท่าที่มี กับแถวบ้านช่วยกันเรื่อง ค่าขนม ชุดนักเรียน รองเท้า
ทุกคนก็เป็นห่วง ไม่รู้ว่าจะส่งได้ถึงขนาดไหน ลำพังตายายหาเช้ากินค่ำแต่ละวันก็ลำบากแล้ว
แล้วเด็กคนนี้ เป็นเด็กดีมาก ไม่เคยงอแง ฉลาดเรียนรู้ไว ผมเสียดายน้องมาก
ถ้าต่อไปไม่ได้เรียนแล้วจะต้องไปทำงานแรงงาน
ผมเชื่อว่ามีลำบากกว่านี้อีกมาก ในสังคมไทยตอนนี้