สวัสดีเพื่อนๆ ในบอร์ดทุกท่านครับ
ก่อนหน้านี้ประมาณเดือน ต.ค. 66 เคยมาตั้งกระทู้เล่าชีวิตที่ล้มเหลว
ระหว่างผมและภรรยา สั้นๆ เผื่อเพื่อนๆ บางท่านอาจไม่ทราบ สรุปคือ
- พื้นเพผมเป็นคนภาคกลาง คบกับภรรยามาเป็น 10 ปี
- ม.ค. 2022 ผมลาออกจากงานราชการ พร้อมหนี้สินเงินกู้ที่ใช้ในการแต่งงานก่อนหน้านั้น
และเงินกู้สำหรับการย้ายมาทำธุรกิจที่บ้านภรรยาทางภาคอีสาน
- ต.ค. 2022 ธุรกิจล้มเหลว ชีวิตล้มเหลว เงินหมดตัว จึงได้กลับไปทำงานเอกชนในสายงานที่ถนัดที่ภาคกลาง เพื่อตั้งตัวใหม่
- พ.ค. 2023 การงานเอกชนไปได้ดี ราบรื่น รายได้ดี Cover รายจ่ายชิลๆ แต่เลือกสอบราชการกลับมาหาภรรยาที่บ้านภรรยาอีกครั้ง
- ต.ค. 2023 ด้วยเงินเดือนที่หายไปอย่างมาก แต่ภาระมากเท่าเดิม ชีวิตเริ่มมีแต่ความเครียด หารายได้เสริมทุกอย่าง
และก่อเกิด Toxic ให้ภรรยาที่รัก จนภรรยารับสภาพไม่ได้ขอหย่า และแยกบ้านกันอยู่มา ณ ปัจจุบัน

ซึ่งปัจจุบันผมก็ยังไม่ได้ไปเซ็นหย่ากับภรรยา แยกกันอยู่แบบนี้มาจะ 5 เดือนแล้ว
ไปง้อเขา ก็มักโดนเขา หรือที่บ้านเขาเมินใส่ บางทีโดนพูดถึงความล้มเหลว
“อายุแค่นี้ทำไมเป็นหนี้” “ถ้ารักเขาจริงก็หย่าให้เขาเถอะ” ”พูดจาไม่ดี บริหารอะไรก็ไม่ได้“
ตั้งแต่เขาขออกไปชีวิตผมก็ดาวน์สุดๆ แม้จะมาทำงานได้ (ไม่เต็มร้อย) ออกกำลังกายปกติ
แต่พออยู่คนเดียวก็เป็นซึมเศร้า ได้ไปหาหมอจิตเวช กินยา ก็ยังไม่รู้สึกดี

บวกกับภาระหนี้สินรอบตัวที่เกินกว่า 80% จากเงินเดือนในอาชีพปัจจุบัน
ทำให้เครียดเข้าไปอีก ต้องหารายได้พิเศษมา Cover ตลอด จนตอนนี้
ยังคิดว่า

(1) ผมควรลาออกจากงานปัจจุบัน แล้วกลับไปทำงานในสายงานที่ตนเองถนัด
รับเงินเดือนที่ค่อนข้างโอเคในบริษัทเอกชนทางภาคกลางเหมือนเดิมจะดีกว่าไหม ?

เพราะอยู่ที่ปัจจุบันผมก็ไม่เหลือใครแล้ว ญาติก็ไม่มี เพื่อนสนิทก็ไม่มี
ภรรยาที่ผมรักก็ออกจากชีวิต เหลือแค่บ้าน 1 หลังที่ร่วมกันผ่อนอยู่

(2) หรือเพื่อนๆ ว่า ถึงแม้ภรรยาจะไม่กลับมา ก็สู้อยู่ต่อไป หารายได้เสริมไปจากที่นี้
หาทางสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในที่นี้ต่อไปให้ได้กับใครสักคนที่พร้อมเติบโตไปข้างหน้า

ส่วนตัวแล้วผมก็ยังรักภรรยาเช่นเดิมครับ แต่มันคงยากมากๆ มั้งครับที่เขาจะให้โอกาส

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ช่วยกันแสดงความคิดเห็นนะครับ
ขอโทษทุกท่านนะครับ ผมท้อมาก ไม่รู้จะไปปรึกษาใคร รู้สึกตนเองไม่มีคุณค่าใดๆ เลย