ผมว่าโซลชาทำดีดีเลยนะ ตอนนั้นกลัวว่าว่าจะพาแมนยูกลับมาแล้ว แต่พอทีมซื้อโรนัลโด้เท่านั้นแหล่ะ ผมยิ้มเลยว่านับหนึ่งใหม่แน่นอน โซลชาเสียอย่างเดียวคือไม่ค่อยมีแอคชั่น เวลาทีมชนะคุณต้องแสดงออกให้เต็มที่ว่าคุณดีใจ เวลาทีมแพ้คุณก็ต้องแสดงให้ลูกทีมเห็นคุณเจ็บปวดกว่า
เทียบกับลูกพี่เจิดของผม แววผู้นำไม่มีตั้งแต่สมัยเป็นกัปตันทีมแล้วยังคิดอยู่เลยว่าบุคลิกแบบนี้เป็นผู้จัดการทีมไม่ได้ ไปคุมเรนเจอร์เห็นได้แชมป์ก็คิดว่าเรามองคนผิด กลับมาคุมวิลล่าใหม่ๆ ยิ่งคิดว่าเราคิดผิดแน่ๆ แต่สุดท้ายทองลอก
การเป็นผู้จัดการทีมผมว่าแพสชั่นสำคัญ 50% เลยนะ ส่วนรูนนี่ย์ตอนเป็นนักเตะก็ไม่ค่อยได้ดู คุมทีมยิ่งไม่เคยดูใหญ่เลยไม่รู้ว่าคุมทีมเป็นยังไงบ้าง แต่นักเตะที่มาคุมทีมผมว่ากองกลางหรือกองหลังจะได้เปรียบกว่านะ ตอนเป็นนักเตะเป็นคนมองเห็นทั่วสนาม เป็นประสบการณ์ที่ทำให้รู้ว่าตำแหน่งไหนควรยืนยังไงควรวิ่งยังไง กองกองหน้าก็มักจะเห็นแต่ประตู
 

เพิ่ง 2 เกม เองทำไมรีบจัง