ถ้าเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ ให้เราไปเล่นกองหลังครับ ทำใจให้สบาย ๆ ไม่ยึดติดเรื่องผลการแข่งขัน คิดว่าออกกำลังกาย รับรองบอลมาถึงเราตลอดครับ ดีกว่าผมเป็นประตูได้ ผมชอบนักล่ะ ไอ้ทีมแบบนี้ไม่กดดันดี ลงไปเป็นประตูให้มัน บอลมารัว ๆ เลย

ทางแก้คือ ไปเตะสนามอื่นบ้างครับ จะได้ฟีลที่ดีขึ้น แตกต่างจากเดิม

ผมเคยเจอครับ แบบเจ้าของกระทู้เลยเป๊ะๆ

ยิ่งเจอแบบนี้หลายครั้ง ยิ่งบั่นทอน สะสมอยู่ในใจ

สุดท้ายคือเปลี่ยนไปเตะสนามอื่น เจอเพื่อนใหม่ๆ ดีบ้าง แย่บ้าง สลับๆ

แต่ไม่เครียด

เพื่อนชวนมาเตะก็ไม่ไปเตะแล้ว แต่ให้ไปนั่งคุยเฉยๆอะไป

ถ้าเราไปขอเค้าแจม เราก็แค่ต้องทน หรือไม่ก็เลิกมาแจมกับเค้า

แต่ถ้าเราเป็นคนจัด เราจัดการเองเลยครับ บอกให้เค้าไปหาทีมมาให้ครบ เรามีคนของเราพอแล้ว

ไม่ก็ท่านก็พาคนของท่านมาเองเลย แล้วไล่พวกเค้าไปทีมหาทีมใหม่มาลง

ผมเป็นทั้งคนจัด คนแจมมาแล้ว มันจบครับถ้าทีมเราจับมือกันแน่นพอ

พอเป็นเพื่อนสนิทกันเล่นด้วยกัน ผมก็บ่นๆ มันก็บ่นๆ ผมกลับ ก็ไม่มีปัญหาอะไรกัน

มาเล่นกับทีมพี่เบน ครับไม่มีใครเลี้ยงเลยเน้นส่งทั้งทีม

ผมขอโทษครับ ผมอยากวิ่งไล่แต่วิ่งไล่ไม่ไหว แต่พอมีบอลมันมีแรง

ปีที่ 5 ปีที่ 6 เคยคิดแบบนี้ได้อยู่ครับ แต่ตอนนี้มันเล่นเอาเพื่อนมาด้วย มันเหมือนมาดูมันทำชิ่ง แบบไม่มีอนาคต หนักเลยทีนี้ ต้องไปนั่งทำใจใหม่

หาทีมตัวเองมาให้ครบ ที่เคมีเข้ากัน
ถ้าทนเล่นแบบนั้นจะทำให้หมดสนุกเบื่อฟุตบอลเลยนะ

ใช่ๆ ๆ ตอนไล่บอลคือเหมือนจะตาย พอทีมผมแย่งบอลมาได้ โคตรฟิต

มีเหมือนกันครับแบบนี้ แต่ไม่ได้เตะเอาถ้วยแค่มาออกกำลังเลยไม่ได้คิดไรมาก

เคย ประสบปัญหาแบบนี้เลย คือมันคือขีดจำกัดของคนอะครับ เล่นได้เท่านี้แบบนี้จริงๆ เราก็ปั้นมันสุดๆ ผมยกตัวอย่างตอนมหาลัย

ทีมฟุตซอลผม ลงไปแข่งด้วยแกนหลัก คือกลุ่มของผม 3 คน เพื่อนต่างคณะ 3 คน รวมประตู จะมีพวกตัวนักกีฬาที่เคยลงตัวจังหวัดอยู่ 2 คน กับผู้เล่นที่เก่งอีก 1 คน ผมเป็นพวกกลางๆ เล่นฟุตซอลตามทีมสนามออกกำลังกาย แพ้แค่พวกทีมเดินสายกับเจ้าถิ่น

ทีนี้เพื่อนผมที่จะยกเป็นเคสตัวอย่าง รูปร่าง เล็ก บาลานซ์ ไม่มี เบสิค แย่ แต่มันก็ทำใจรับได้ว่าสำรองนะ ลงมาตอนเกมขาด ไม่มีปัญหา เวลาเล่นบอลทั่วไปออกกำลังกาย ก็ไปเล่นด้วยกัน แต่ก็จะมีความเซ็งเรื่องข้อจำกัดด้านฝีเท้าเนี้ยแหละครับ รอบแบ่งกลุ่มทีมผมชิลๆ มีจังหวะนึงเราได้ขึง ผมเติมสูงหันหลังให้ประตู เราเห็นหางตาแล้วว่าเพื่อนเติมขวา ก็ตอกส้นไหลไปหลุดหน้าประตู พวกยิงวืด จบแมต นั้นชนะ สบายๆ แต่ช่วงนั้นจริงจังกัน ก็เรียกมาติว เห้ย พัฒนาหน่อยเว้ย แข่งนะจังหวะแบบนี้ต้องหายแล้วนะเว้ย ซักพัก ร้องไห้ ทำไมต้องกดดันกันด้วย ตรูไม่ได้เก่งเหมือนพวกเมิงนะเว้ย ก็แบบเอ้า ไอห่า นักเตะเจ้าน้ำตาซะแล้ว หลังจากนั้นไม่น่าได้ลงอีกเลยทีมผมจบรอบ 16 ทีม เพราะตัวหลักทั้งหมด เป็นสไตล์ ขี้เมาที่เตะบอลได้นิดหน่อย ตัวหมุนไม่มีหมดแรง แพ้ทีมที่ฟิตกว่าแบบน่าเสียดาย

คือจะบอกว่าทนไปเหอะครับ ถ้าเป็นเพื่อนกัน เรื่องออกกำลังกาย สนุกๆ พูดกับเพื่อนตรงๆ ว่าเห้ย ผู้ติดตามเล่นแบบนี้ไม่ไหวนะ เตือนๆ หน่อย เสียทีมหมด

ผมแซวนะท่าน ถ้าเล่นจริงจังหรืออยากสนุกๆ ก็ลองคุยกับเค้าดูก่อน ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็เลิกเตะกับเค้า หาคนเตะใหม่

บอกเพื่อนข้อ1ไปตรงๆครับ

ว่าคราวหน้าไม่ต้องชวนไอ้ข้อ2มาแล้วนะ

แล้วถ้าเพื่อนข้อ1ถามเหตุผล

ท่านก็อธิบายเพื่อนตามเนื้อหาในกระทู้นี้เลยครับ

ยากเหมือนกันนะดันเป็นเพื่อนท่านอีก ผมยังดีเป็นสายไปแจมเจอแบบนี้ ผมเลิกไปเลย หาสนามอื่นเล่นแทน หรือไม่ก็ใช้วิธีไปตอนทีมเราคนเต็ม แล้วเสนอตัวขอไปเล่นทีมอื่น จะได้ไม่หงุดหงิด

ปล. แต่อย่างน้อยผมว่าเรื่องวนโกลมันต้องแก้ได้นะ ทีมท่านไม่ได้ใช้วิธีหมุนบอลวนโกลเหรอครับ ผมว่ามันต้องใช้วิธีนี้นะ ถ้าไม่มีโกลอาชีพทุกคนต้องยอมเป็นโกลคนละตาสิ ถึงจะแฟร์

ทนได้ไงสองปีครับ

ส่วนตัวตอนวัยรุ่นเล่นเอามันส์ผมก็เซ็งนะ เล่นจริงจังเลย ว๊ากได้คือว๊าก พอโตมากๆเน้นเลี่ยงตีนแล้วครับ เน้นออกกำลังกายเอา ใส่สุดไม่ได้แล้ว ทั้งเจ็บ ทั้งเหนื่อย