ก็ระดับนักเตะยอดเยี่ยมลีคบราซิลก่อนจะย้ายมาเป็นตัวรุกออกแนว B2B พอย้ายมาก็งงกันเป็นแถบ ตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจทำไมราฟาจับไปเล่นกลางรับ

จาก กลางรุก

มาเล่นกลางรับ ในอังกฤษ

เลยไม่ค่อยมั่นใจ ในตำแหน่งที่เคยแจ้งเกิด สมัยบราซิล

“ ดีกว่าน้องแอนเดอร์สันเยอะ “

55555555555555555 หลอนนนนน

อยู่บลาซิลเล่นรุก
มาอยู๋ลิเว่อ เจอจับเล่นรับ 55+

ทุกวันนี้ก็ยังงง ทำไมราฟาให้แกไปเล่นกลางรับ ทั้ง ๆ ที่ตอนเล่นในบราซิล แกเล่นกลางรุกมาก่อน

เกมดีก็มี เกมแย่ก็เยอะ แต่โดนด่าซะขนาดนั้น ก็ต้องนับถือหัวจิตหัวใจแกอ่ะ ก้มหน้าก้มตาเล่นบอลไป เวิร์คเรตแกไม่เคยต่ำ ไม่เคยออกมาบ่น ไม่เคยมีปัญหากับใคร แสดงความทุ่มเทให้สโมสรเต็ม100% แถมไม่ค่อยเจ็บ

มีช่วงหนึ่งที่แกน่าจะปรับตัวได้แล้ว ช่วงนั้นจุติมหาเทพ จำได้ว่าเข้าสกัด แซะบอลฝั่งตรงข้าม ปิดตำแหน่งอย่างฉลาด ไม่ทำฟาล์วโฉ่งฉ่างเรียกว่า เล่นDMC วัดได้กับทุกทีม

แต่เสียดาย ดันไปเจ็บหนักแล้วกลับมาไม่เหมือนเดิม

ผมก็คนนึงที่เคยด่า เคยล้อแก แต่ก็ยังรู้สึกยอมรับในความพยายามความเป็นมืออาชีพ จะบอกว่าลูคัสเป็นตำนานก็ได้นะสำหรับผม ยิ่งหันไปเห็นเคสเดเล่ อัลลี่ ก็ยิ่งรู้สึกว่า ความเป็นมืออาชีพกับทัศนคติ อาจจะสำคัญกว่าพรสวรรค์ก็ได้

จากตัวรุกวันเดอคิดบราซิล กลางเป็นตัวรับเต็มตัวยุคนี้ก็เทียบแนวๆเฮนโด้

ตอนนั้นมหาเทพบาซิล มีด้วยกัน
แมนยู=เทพแอน
ลิเวอร์พูล=เทพลูคัส
อาเซน่อล=เทพเดนิสัน

แต่ละคนก่อนมามีดีกรีกันทุกคน แล้วทุกคนเริ่มต้นจากตัวรุก แต่สโมสรจับเล่นตัวรับหมดเลย55555

ช่วงท้ายได้รางวัลPlayer of the seasonมาแล้ว เสียดายไม่น่าเจ็บ

ตัวฮา+แพะของทีมเลย แฟนๆล้อกันยับ เวลาทีมเล่นไม่ดีก็จะเป็นคนแรกที่โดนด่า ตั้งแต่ย้ายมาฟอร์มธรรมดามาก แต่ช่วงหลังๆอยู่ดีๆก็เก่งขึ้นหยั่งกะคนละคนกลายเป็นกลางรับเบอร์ต้นๆของลีกเลย แต่เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งโชว์ฟอร์มเก่งได้ไม่นานโดนมาต้าสอยจนเจ็บยาวจากปกติที่แทบไม่เคยเจ็บเลย แต่พอจะย้ายออกถึงได้รู้ว่าจริงๆแล้วแฟนหงส์รักแกมากนะ ถึงฟอร์มจะไม่ได้ดีมาก แต่ด้วยความที่เป็นมืออาชีพ อยู่กับทีมมานานมาก ไม่เคยงอแง ไม่เคยว่าทีม ก้มหน้าก้มตาเล่น ตอนย้ายนี่โคตรเศร้า

เก่งไหม ฝีเท้าดีไหม

ส่วนตัวมองว่าไม่ได้เก่งอะไร ใช้คำว่า Average Man คนนึง คือถ้าอยู่ในตำแหน่งตัวรุก ก็อาจจะไปได้ดีกว่านี้ เพราะตอนออกจากบราซิลมาก็คือมีความมั่นใจอยู่ แต่ไม่รู้ราฟามองเห็นอะไร ถึงจับไปใส่ตำแหน่งนั้น มันเลยกลายเป็นทำให้ ลูคัสแก พัฒนาไปผิดทางมาตั้งแต่แรกอะ เลยกลายเป็นนักเตะธรรมดาๆคนนึงไปเลย

ที่อยู่กับทีมได้นาน ไม่ใช่เพราะฝีเท้าดีมาก แต่ส่วนตัวเหมือนแกเป็นนักเตะประเภท Yes boss ด้วย คือ สั่งมาเถอะ ให้เล่นตรงไหนก็เล่น ค่าเหนื่อยก็ไม่ได้สูง แล้วด้วยความสามารถแกมันไม่ได้ขี้เหร่ถึงขนาดเป็นส่วนนึงของทีมไม่ได้ แกก็เลยมีตำแหน่งในทีมอยู่เรื่อย บวกกับความเป็น Nice guy + Professional มากๆ ทำให้อยู่กับทีมได้ยาวๆ

ผมว่าแกตอนอยู่ลาซิโอ เก่งกว่าตอนอยู่หงส์อีก สงสัยประสบการณ์มันสุกงอมแล้ว

มาแรกๆแฟนยี้กันมาก

จนปรับตัวได้แล้วเทพช่วงนึงสมัยเซอร์เคนนี่คุม

ทีมขาดไม่ได้เลย เคยมีสถิติตัดบอลอันดับ 1 เลยตอนนั้น

จนไปเจ็บหนักพักยาว

พอกลับมาก็ขึ้นๆลงๆ

คือมาตอนแรกมันคือกลางรุก พ่วงดีกรี รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของบราซิลที่อายุน้อยที่สุด

แต่กลายเป็นมาแล้วเล่นเกมรุกอย่างแย่เลย คือสไตล์ไม่ใช่บราซิลเลย ไม่มีชั้นเชิงใดๆทั้งสิ้น จนมาจบที่ตำแหน่งกลางรับ

ซึ่งช่วงนั้นขาดไม่ได้อยู่พักนึก ก่อนเจ็บยาวในนัดเจอ แมนซิตี้ หลังจากนั้นฟอร์มก็ดรอปลงไป จนย้ายไปลาซิโอ้ โดยรวม ไม่มีอะไรโดดเด่น

ประมาณ 6.5-7/10

ปัญหาคือลูคัสแกช้านี้ล่ะครับ ช้าแบบช๊าาาาาา แต่ทางบอลกับอ่านเกมส์น่ะพอได้อยู่ แต่ช้าแรงปะทะก็ไม่ค่อยมี เป็นผึ้งงานที่โดนด่ามาหนักก่อนจะได้รับการยอมรับจากความมุมานะก้มหน้าก้มตาเล่น ก็เลยไม่โดนด่าแบบสาดเสียเทเสียน่ะครับ แต่ก็ไม่ได้ดีพอจะได้รับคำชื่นชมด้านฝีเท้าหรอก

สตอรี่ใกล้ๆ กับเฮนโด้เลย มาตอนแรกจากรุก ถูกให้เล่นรับ
กลายเป็นตัวแพะรับบาปของลิเวอร์พูลช่วงใหญ่ๆ พอปรับตัวได้เล่นประคองตัวเอง ไม่ดี ไม่แย่ ประมาณความชั่วไม่มี ความดีก็ไม่ปรากฏ จนมาถึงยุคร่างทอง ใช้คำว่า โคตรเซอร์ไพรส์ เล่นดีแบบดีชิหาย จังหวะเข้าบอล แซะบอล บังทาง บังบอล แมร่งดูดีไปทุกอย่าง จนครองใจแฟนหงส์ได้ แต่แล้ว โชคชะตาก็เล่นตลกเจ็บยาว

เตะนักเตะวีแกน เสียจุดโทษ นาทีสุดท้าย เสมอ 1-1 ยังจำได้ติดตา เตะแบบดื้อๆเลย ปีที่ได้ที่2 อย่างเซ็ง
มีดีแปปเดียว ส่วนใหญ่แย่ ข้อดีคือ ทำทุกอย่างที่สั่ง กับเป็นพ่อบ้าน นักเตะอเมริกาใต้ ดูแล ช่วยปรับตัวต่างๆ