เคยมีโอกาสได้ตัดงานให้ช่อง โค้กซีโร่ อะไรนั่น ที่เค้าจะไปหาสัมภาษณ์นักเลงเก่า คนคุก

ผมนั่งฟังแขกรับเชิญมาสัมพูดจนจบ บอกได้เลยครับ

คนพวกนี้ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับเรื่องการติดคุกอะไรเลย มีแต่จะคิดว่า นี่แหล่ะที่อยุ่ของพวกกุด้วยซ้ำ

(มีบางช่วงบางตอนที่แขกแม่งบอกว่า ทุกวันนี้ชีวิตในคุกสบายกว่าเมื่อก่อนมาก ถึงขั้นพูดคำว่า รู้งี้กลับมาตั้งนานแล้วออกมาด้วย )

คือพวกเดนนรกพวกเนี้ยะ มันต่างจากคนทั่วไปตรงที่ คนทั่วไปกลัวติดคุก ไม่อยากเข้าไปในนั้น ส่วนคนพวกนี้ มันไม่มีกำแพงอะไรตรงนี้มากั้นเลย คนที่ออกจากคุกมาไม่นาน ถึงได้ก่อคดีเดิมๆแล้วก็กลับเข้าไปใหม่

เพราะที่นั่นก็เหมือนบ้าน มีทั้งข้าวทั้งน้ำทั้งเพื่อน ทั้งลูกน้องมาคอยรับใช้ด้วยซ้ำสำหรับบางคน เรียกได้ว่าอยู่กันแบบผาสุขแบบไม่ได้คิดว่า กูจะต้องรีบออกมาเลยอะ เพราะออกมาก็อยู่กับสังคมข้างนอกไม่ได้แล้ว

มันถึงได้เกิดคดีเดิมๆซ้ำๆซากๆจากนักโทษคนเดิมอยู่เรื่อยๆ บางคนออกมาได้แปบเดียวแม่งคิดหาเรื่องอีกแล้ว เพราะมันอยู่ข้างนอกกันไม่ได้ ต้องหากลับเข้าไปอยู่ข้างใน

พอปล่อยคนพวกนี้ออกมาตามระยะกำหนดพ้นโทษ คนซวยคือคนที่ใช้ชีวิตปกติทั่วไปนี่แหล่ะต้องมารับกรรม เพราะมันจ้องจะหาทางกลับไปกันอยู่แล้วสำหรับบางคน

คือเท่าที่ผมฟังมาอะ ชีวิตคนพวกนี้ แม่งอยู่ในนั้นเลย มันออกมาข้างนอกคุกคือเหมือนล่องลอยเลย ไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคม ไม่มีงานทำ ไม่มีข้าวกิน ทำตัวแบบตอนที่อยู่ในคุกก็ไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องหาเรื่องกลับเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ในที่ที่คุ้นเคยอยู่ดี