2547 ขึ้นม.5 ที่เตรียมอุดมครับ เดินล่อนดันกิ้น ดีเจสยาม เซ็นเตอร์พอยท์ ยังเอ็นจอยกับเสี่ยหมีที่เข้ามาซื้อทีม แต่ยังไม่มีความสำเร็จเป็นรูปธรรม ตื่นเต้นกับ โชเซ่ มูริญโญ่ นักเตะใหม่ๆ อย่างร็อบเบน เช็ค ที่เซ็นล่วงหน้าตั้งแต่สมัยรานิเอรี่ แล้วซื้อเพิ่มอย่างดร็อกบา แต่ก็แอบเสียใจที่ฮัสเซลเบงค์ต้องอำลาทีมไป

เดี่ยวตูดหมึก โน๊ต อุดมเพิ่งผ่านไป เพลงก็น่าจะฟัง Sillyfool Juicy โปเตโต้ดังมาก แคลชก็กระแสดี การเมืองก็นิ่งๆ (แต่มีคลื่นอยู่ ไม่พูดถึงดีกว่า)

ละครน่าจะพลิกดินสู่ดาว(มั้ง) หนังก็บอร์ดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม

สยามยังไม่เปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้ ยังมีกลิ่นอายของยุค 80 90 2000 ที่หลงเหลืออยู่เยอะ อย่างน้อยก็ตึกอาคาร ปรับปรุงใหม่ขึ้น แต่ไม่ได้ทุบซะเละ สร้างใหม่เหมือนตอนนี้ มรดกความรุ่งเรืองยุคโรงหนัง สแตนอโลนด์ สยาม ลิโด้ สกาล่า ยังอยู่ครับ

เวิลเทรดคนน้อยเล่นไอซ์อย่างเดียว สยามเซนเก่าๆหน่อย พารากอนกำลังสร้าง สนามดิสไว้ดูหนัง EGV grand ถ้าอยากเดทสาวดูหนังเงียบๆ ไป bigC ราชประสงค์ มี EGV Metropolis เกษร ไม่เดิน หรูไป ไปงานมาแตร์ เพราะปกติไม่ให้ ผช เข้า ต้องไปซื้อเนตเติมที่พันทิพ แต่มักจะมีของแถมบ่อยครั้ง ไม่แผ่นเกมส์ ก็โป๊ไม๊น้อง ที่แปลกใจคือ พระเดินเยอะมาก ไม่รู้คนขายหนังมีสกิดหลวงพี่บ้างไหม

ตึกวรรณสรณ์ อุ๊ ปัจจุบันยังไม่มี เมื่อก่อนเป็นบ้านโบราณ สวยมาก นั่งรถไฟฟ้าผ่านเห็นทุกวัน ตั๋วตอนนั้นมีราคานักเรียนเฉลี่ย เที่ยวละ 10บาทเอง รถเมล์ก็ต่ำสุด 3.50บาท ถ้ารถเมล์เล็กไปเรียนครูสมศรีที่ราชวัตร น่าจะ 2.50บาท เริ่มมีโครงการรถเมล์ฟรี แต่รอนานมาก ผมนั่ง 166 กลับปากเกร็ด  

พึ่งอนุบาล2