คือสงสัยว่าถ้ามันจะขึ้นราคาหน้าร้าน แล้วค่อยลดราคาให้พวกสต๊อก มันจะแปลกตรงไหน ถ้าจะมีคนไลฟ์ยังไงราคาก็โดนดันไปพอๆกับสต๊อกอยู่ดี

ผมว่า อนาคต อันใกล้

ทั้งคนไลฟ์ คนรับไปสต็อคที่ไม่ปรับตัว จะตายทั้งคู่

เพราะถ้าผมเป็นผู้ประกอบการต้นน้ำ เจอปัญหาแบบนี้ ก็ต้องคิดหนักจะแก้ยังไง

เพราะยังไง มันก็มีช่อง ให้คนไลฟ์ เอาไปไลฟ์อยู่ดี

ส่วนแม่ค้าสต็อค ผมว่า ถ้ามีทุน อาจจะต้องมองถึงการเข้าแหล่งผลิตเอง

ถ้าให้มอง แบบส่วนตัว

ต่อไป จะเหลือ ต้นน้ำเดิม ต้นน้ำที่มาจากแม่ค้าสต็อค คนไลฟ์

แล้วเหล่าบรรดาต้นน้ำ ก็จะไลฟ์เอง ส่วนคนไลฟ์แบบกินส่วนต่างนิดหน่อยจะค่อยๆหายไป

ร้านขายส่ง > ขายจำนวนมากๆ > ร้านสต๊อก > ขายปลีกตามพื้นที่จังหวัดต่างๆ

ร้านขายส่ง > ขายจำนวนขั้นต่ำ > ไลฟ์สด > คนดูเลือกซื้อที่ไหนก็ได้

ที่นี้ปัญหามันอยู่ที่ร้านสต็อกโดนไลฟ์สดแย่งลูกค้า จนถ้าร้านสต็อกอยู่ไม่ได้

ร้านขายส่งก็ขาดลูกค้ากลุ่มใหญ่กลุ่มนี้ไป

ลองเปรียบเทียบกับพวกเครื่องดื่มก็ได้ครับ
ระหว่าง คนไปไลฟ์สดหน้าโรงงาน เป็ปซี่ แล้วเอามาขาย คิดว่าเป็ปซี่เค้าจะอยากขายให้มั๊ย ซื้อแบบ 4-5 ลัง
กับวิ่งไปส่งที่ละ 1 รถบรรทุก แล้วร้านขายส่ง ไปขายต่อร้านปลีก ผมว่ามันก็ห่วงโซ่คล้ายๆ กัน
เค้าก็ต้องรักษาฐานลูกค้าเก่าเค้าไว้ก่อน พวกขายปลีก วันดีคืนดี อยากเลิกขายเมื่อไหร่ก็ไม่รุ้
บางคน ทำตามเทรนด์เค้าเฉยๆ พอไม่ได้ก็เลิก

ร้านประตูนำ้ส่วนใหญ่จะเป็นโรงงานครับ หรือไม่ก็พวกสั่งผลิต ให้ตีว่าเป็นโรงงานในตัวแปรนี้ละกันจะได้เข้าใจง่าย
ทีนี้รูปแบบการค้าดั้งเดิมก็คือ
โรงงานผลิตมาเอาแบบมาออกร้านที่ประตูนำ้ แม่ค้าที่สต็อคของก็คือแม่ค้าทั่วไปนี่แหล่ะก็จะไปซื้อมา แบบละสี่ห้าสิบตัว ร้อยตัวอะไรก็ว่าไป เพื่อเอาไปลงขายที่ร้านของตัวเอง จตุจักรบ้าง ตลาดนัดบ้าง ในเพจบ้าง ซึ่งตอนคัดไปเนี่ยแล้วแต่สายตาเลย ไม่มีใครรู้ว่าแบบไหนขายดี แบบไหนขายไม่ออก ก็วัดกันไป
ผู้บริโภคก็ไปเดินซื้อตามร้านเหล่านั้น ในราคาที่ร้านบวกเพิ่มขึ้นตามต้นทุนค่าเดินทาง ค่าเช่าแผง ค่ายิงแอด ที่ร้านเหล่านั้นจ่ายไป
ทีนี้ตัวละครใหม่ที่โผล่ขึ้นมาก็คือ แม่ค้าไลฟ์สดที่เข้ามาแทรกกลาง ตัดตอนส่วนแม่ค้า ข้ามไปหาผู้บริโภคด้วยการเดินไปตามร้านแล้วไลฟ์ให้ลูกค้าดูเลยว่าร้านนี้มีอะไรบ้าง ใครเอาอะไรก็บอกมา เดี๋ยวเค้าก็หยิบไปจ่ายเลย โดยจะบวกราคานิดหน่อยเอาเป็นแค่ค่าหิ้วพอเพราะตัวเองไม่ต้องแบกค่าเช่าแผง ค่าเช่าร้าน อะไรพวกนี้ เสื้อตัวละร้อย ก็ขายร้อยสิบพอ(ไม่รวมส่ง) ในขณะที่ถ้าผู้บริโภคไปเดินสวนแล้วซื้อแบบเดียวกันอาจจะมี สองร้อยห้าสิบ

แล้วมันส่งผลยังไง
มันทำให้แม่ค้าร้านค้าไม่มีคนซื้อ เพราะถูกตัดราคาสะบั้นหั่นแหลก ตัวเองลงทุนรอบนึงไม่รวมค่าที่ ต้องเก็งของว่าตัวไหนขายดี ตัวไหนไม่ดี สีไหนน่าจะตุนเยอะ สีไหนน่าจะน้อย จ่ายที่สามสี่หมื่นเพื่อเดาทางลูกค้า กลายเป็นแพ้แม่ค้าไลฟ์ที่ไม่มีทุนตรงนี้ แค่เดินไปให้ลูกค้าเลือกแล้วค่อยซื้อ ลูกค้าเอากี่ตัวก็ซื้อเท่านั้น
พอแม่ค้าแผงทุนจม สั่งของเพิ่มไม่ได้ โรงงานที่เปิดขายก็จะขายได้ทีละสิบตัวยี่สิบตัวตามที่แม่ค้าไลฟ์มาเลือก ซึ่งโรงงานผลิตทีนึงนี่หลักหมื่นตัว จากเดิมที่ออกวันละพันตัว เหลือหลักสิบตัว ของเค้าก็จม ไม่มีทุนไปผลิตเพิ่มเหมือนกัน

ระบบที่มันจะพังก็จะพังด้วยประการนี้ล่ะครับ

เอาจริงๆ รอแม่ค้าไลฟ์พวกนี้จ่ายภาษีซักรอบแล้วพวกเขาจะรู้เองแหล่ะ เอากำไรสิบบาทยี่สิบบาทนี่มันไม่โคเวอร์อะไรเลย ทำไปก็เอาไปจ่ายภาษีหมดครับ
แต่ปัญหาคือกว่าจะถึงตอนนั้น แม่ค้าแผง กับโรงงาน พวกนี้อยู่กันด้วยเงินหมุนครับ รอไม่ไหวจะชิงเจ๊งกันไปก่อน

ตอนนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ประตูน้ำครับ มันเกิดแล้วในหลายๆสินค้าและมันจะเกิดกับทุกสินค้าครับ คนกลางไม่รอด

ร้านค้าถ้าอยากได้ลูกค้าเป็นคนไลฟ์ก็ปล่อยสิรับรองเจ๊ง

A ขายส่งให้ B เพื่อไปขายต่อ ซึ่ง B เป็นร้านค้า มีต้นทุนการสต๊อกของ มีภาษีให้เสีย แต่ C มาไลฟ์สดหน้าร้าน หิ้วดื้อๆ ตัดราคา ไม่เสียต้นทุนอะไรเลย B ก็ต้องงอแง ถ้า A ขายให้ C ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด สุดท้ายระบบมันจะพังลงมาเอง เพราะ B ซึ่งเป็นลูกค้าหลัก ขายของไม่ได้ เพราะทุนสูงกว่า C

ทุกสินค้า พ่อค้าคนกลางโดนดิสรัปหนักมาก มันไม่ได้จะดิ้นง่ายๆ เพราะขนาดธุรกิจมันโดนต้นทุนค่าใช้จ่ายและภาษีค้ำไว้

แม่เค้าประตูน้ำ ต้องการรักษากลุ่มสต็อกไว้ครับ

เพราะว่าสต็อกซื้อแต่ละที หลักพันถึงหลักหมื่น เพราะเค้าอยู่ต่างจังหวัด ต้องเอาของไปสต็อกไว้

มันอาจจะดูว่า เออ ก็หลักหมื่นเอง ไม่น่าจะกระทบเยอะ

แต่คุณต้องเข้าใจว่า แม่ค้า ตจว เกือบทั่วประเทศ จะไปหาของส่งที่ประตูน้ำ

ซึ่งถ้าสมมุติร้านค้ามีคนซื้อแบบสต็อกซัก 30 เจ้า

ซื้อเฉลี่ยรายเดือนๆละ 30000 บาท แปลว่า เค้าจะได้เงินมาเดือนนึงประมาณ 9 แสนบาท

ซึ่งถ้ามีคนมาไลฟ์ ขายดีๆวันนั้น ได้ 10 ตัว

แต่ทำให้แม่เค้า 30 เจ้านั้น ขายไม่ได้ เค้าก็ไม่ซื้อ ไม่สต็อกแล้ว

ทางร้านเงินก็จะหายไปเกือบล้านอยู่นะครับ

ลองนึกถึงเวลาไลฟ์ เขาไม่มีทางยืนเงียบๆ แล้วให้แคปสั่งออเดอร์แน่ๆ คนไลฟ์ก็ต้องพูดดังๆ เรียกลูกค้าตลอด มันก็รบกวนลูกค้าคนอื่นๆ แหละ แบบนี้รบกวนลูกค้ารายอื่น จะเสียลูกค้าที่เขามาซื้อตามปกติ

เขาบอกห้ามไลฟ์ แต่ไม่ได้บอกห้ามถ่ายรูปหนิ ถ่ายแล้วเอาไปลง แบบนี้เขาไม่ได้ห้าม แสดงว่าสิ่งที่เป็นปัญหาคือข้อแตกต่างระหว่างไลฟ์สด กับแบบไม่สดนั่นแหละนะ

ไลฟ์สดมันไม่มีต้นทุนครับ เอากำไรตัวละ 10 บาท 20 งี้ ซื้อตามสั่งไม่กี่ตัว

แม่ค้าสต็อกต้องลงทุนเยอะ แต่เค้าก็ซื้อเยอะ เอาไปขายแพงกว่าเพราะต้องลงทุนเยอะกว่า

ถ้าแม่ค้าสต็อกไปไม่รอด ยอดขายส่งก็ฮวบเหมือนกัน ในขณะที่แม่ค้าไลฟ์ขายตัดราคากันไปกันมา

เดาว่าด้วยกำไรน้อย อาจจะไม่นานกต้องหายไป ก็เลยต้องรักษาแม่ค้าสต็อกไว้

ร้านค้าอยุ่ได้จากแม่ค้าสต็อค คือเลือกลูกค้า เอาเจ้าใหญ่ไว้ก่อน ส่วนพวกไลฟ์เน้น End User