ผมคือสายที่พี่บอกว่าตลาดต้องการ ผมก็หมดไฟเหมือนกันครับ เงินเดือนโอเคแค่ไหน ถ้าเบื่อก็คือเบื่อ

เลยพยายามพัฒนาตัวเองตลอด ตามเพื่อนๆครับ อ่านหนังสือ เรียนออนไลน์เก็บใบเซอร์ต่างๆ เรียนภาษาบ้าง เผื่อโยกย้ายงาน หาความท้าทาย

สุดท้ายก็คิดว่ามันไม่ใช่ทางอยู่ดีปีนี้ว่าจะลาออกแต่เดือนนี้แหละ แต่หัวหน้าทีมขอไว้ เพราะโปรเจคมันจะช้ากันทั้งทีม

ก็เลยแพลนๆว่าเดือน 3 - 4 จะออกครับ อยากมีเวลาว่าง แบบว่างจริงๆ อันนี้ WFH ก็จริง แต่ได้นอนวันละ 3-4 ชม.

มีเงินเก็บเยอะระดับนึง (ไม่ใช่เพราะเงินเดือนนะฮะ) มีแพลนว่าจะทำอะไรบ้าง ตอนนี้ก็เริ่มๆบ้างแล้ว

ครับเห็นรุ่นน้อง หรือเพื่อน หลายคนที่ไปด้าน programmer,วิศวะโยธา หรือด้าน logistics หรือทำงานใน Big4 พวกนี้ 100,000+ ขึ้นกันหมดแล้ว ก่อน 30 ปี ไม่รวมค่าคอม โบนัสอีก

แต่เราเองเลข 4 ใกล้เข้ามาแล้ว ยังได้แค่ประมาณครึ่งเดียวของเค้า ทำงานหัวหมุน รู้แหล่ะไม่ควรเอามาเปรียบเทียบ เพราะเราจะเป็นทุกข์เอง แต่ช่วง 2-3 ปีมานี้หมดไฟไปพอควรเลยครับ หลักๆไม่ใช่เรื่องงาน แต่รำคาญและเบื่อเรื่องคนมากกว่าครับ เป็น supervisor ได้เงินเพิ่ม 5 พัน-10000 บาทจากเดิม แต่เหนื่อยกับชีวิตมากครับ พอต้อง deal กับคนเยอะๆ มัน burn out ง่ายๆเลย ถ้าเก็บเงินได้สัก 5 ล้าน นี่อยากลาออกมาพักยาวๆครับ ทำงานแบบนี้ สุขภาพจิตเสีย เก็บเงินเกือบตาย จะไม่ได้ใช้ตอนแก่ๆ แหะๆ

ยิ่งมาโควิดอีก ปกติผมเครียดๆจะไปลงอ่าง ตีหม้อ แต่พอโควิดานี้ แทบไม่ได้เลยครับ เลยยิ่งเซ็งกับชีวิต 555

เบื่อpubgยังครับพี่สุดหล่อ

เปลี่ยนงาน

เล่นบ้างแต่ไม่บ่อยครับพี่ ส่วนมากเล่น valorant

เวลาหมดไฟให้เอาบิลค่าบ้าน ค่ารถ ค่าน้ำ ค่าไฟ มาวางเรียงๆ กันดูครับ ผมนี่เอาแปะตูเย็นไว้เตือนใจทุกวันเลย

พอทำที่นึงไปนานๆ ก็จะเริ่มเบื่อ เริ่มหมดไฟครับ
ถ้ารู้สึกแบบนัันแล้ว ก็ลองหางานใหม่ดู ต้องกล้าที่จะก้าวออกไป

หรืออยากเติมไฟให้กับการทำงาน ก็กู้ซื้อคอนโดซื้อรถครับ ไฟลุกโชนนนน

เกิดมาต้นทุนชีวิตไม่เท่ากัน ยังไงก็สู้ ๆ ครับทุกคน

รู้จักตลาดเงินแล้วมีไฟทำงานเอาไปจ่ายค่าลงดอยเลยฮะ

เริ่มมองหางานธุรกิจเล็กๆของตัวเองแบบแล้ว อยากมีวันหยุดพักผ่อน ออกทริป ตั้งแคมป์ ปล่อยอารมณ์ไปตามสายลมแสงแดดบ้าง

คุยกับพ่อแม่ครับ แต่ไม่ได้ไปปรึกษาเรื่องงานนะ ไปเห็นหน้าไปดูแล เอาของไปให้นิดหน่อย เหมือนได้เติมพลังไปในตัว

กำลังเสียดายสายวิชาชีพตัวเองครับ ทุกวันนี้ก็พยายามสอบใบประกอบให้ได้

เพราะงานที่เราทำทุกวันนี้ ใครๆก็ทำได้ แต่ก่อนไม่เห็นความสำคัญ รู้สึกมันยาก เราทำไม่ได้หรอก ไถๆจนจบ

ก็หวังว่าให้มันเป็นอาชีพเสริมไปละกัน เพราะญาติพี่น้องเพื่อนๆ ทุกวันนี้บางคนเขาหาวิชาชีพนี้ไม่ได้จริงๆ

เลยมาถามเรา ก็เลยรู้สึกว่าอย่างน้อยก็เป็นที่พึ่งให้คนรอบตัวได้ เกิดตกงานหลักมาก็ยังมีใบประกอบนี้รองรับ

แต่น่าจะยาก เพราะเซ็นสัญญายาวไว้แล้ว หมดสัญญาเมื่ออายุ 60ปี ง่ายๆคือเกษียณปี 2590 เหมือนกลับไปเป็นเด็กยุค 90 อีกรอบ